Γεγονός καὶ Σχόλιο: Θεολογικό και εκκλησιαστικό όν

Ο γνωστός Ουμπέρτο Έκο σε μια πρόσφατη συνέντευξή του μεταξύ άλλων είπε: “ο άνθρωπος έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά. Είναι ένα θρησκευτικό πλάσμα –ακόμα κι αν είναι άθεος, αναρωτιέται για την ύπαρξη. Είναι ικανός να γελά –τό γέλιο είναι η σκέψη για το θάνατο. Και τέλος, κατανοεί την εμπειρία του μόνον μέσω μιας ιστορίας” (Ελευθεροτυπία, 15-9-2003).

Μεταφράζοντας κάπως αυτά τα τρία χαρακτηριστικά στην δική μου “γλώσσα”, μπορώ να τα συγκεκριμενοποιήσω σε τρία κομβικά σημεία, ήτοι ο Θεός, ο θάνατος και η εμπειρία - ζωή. Ο άνθρωπος, με άλλα λόγια, ενδιαφέρεται να μάθη για τον Θεό, που τον δημιούργησε, για το τί είναι θάνατος και όλα τα άλλα που συνδέονται με τον θάνατο και τί είναι ζωή που την βιώνει εμπειρικά, ζώντας μέσα στην κοινωνία με άλλους άνθρώπους.

Εάν θελήσω να ερμηνεύσω τις σκέψεις αυτές, μέσα από την ορθόδοξη παράδοση, μπορώ να γράψω τα ακόλουθα.

Ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν είναι ένα απλό θρησκευτικό όν, αλλά θεολογικό και εκκλησιαστικό όν. Είναι θεολογικό όν, γιατί αναζητά τον Θεό ως πρόσωπο και όχι ως μια ιδέα και ως μια συναισθηματική - ψυχολογική κατάσταση. Και βέβαια αυτήν την αναζήτηση την εννοεί ως κοινωνία με τον Θεό, που σημαίνει ότι είναι εκκλησιαστικό όν, γιατί μέσα στην Εκκλησία βιώνει την κοινωνία με τον Θεό και τους ανθρώπους. Μια ιδέα θρησκευτική δεν αναπαύει την ύπαρξη του ανθρώπου.

Επίσης, ο άνθρωπος γελά όχι γιατί θέλει να αντιμετωπίση τον θάνατο, άλλωστε ο θάνατος δεν υπερβαίνεται με τεχνικά “τερτίπια”, αφού είναι ένα βαθύτατο πνευματικό, αλλά και βιολογικό γεγονός, αλλά γελά επειδή είναι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση Θεού δημιουργημένος. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει ότι ο άνθρωπος, σε διαφορά με τα ζώα, είναι γελαστικό όν, ακριβώς γιατί υπερέχει από τα ζώα στον τρόπο της δημιουργίας του.

Ακόμη επειδή συνδέεται η εμπειρία με την ιστορία, γι' αυτό στην ορθόδοξη θεολογία λέμε ότι η ορθόδοξη θεολογία είναι ένα διήγημα, μια ιστορία, από την άποψη ότι ο θεόπτης, που είναι ο πραγματικός θεολόγος, διηγείται αυτά που είδε και άκουσε, δεν στοχάζεται, δεν διανοείται απλώς, δεν ομιλεί μέσα από την φαντασία του και τις αφηρημένες ιδέες του.

Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος είναι θεολογικό και εκκλησιαστικό όν. Θέλει να βρη τον Θεό και θέλει να έλθη σε κοινωνία με Αυτόν και τους ανθρώπους. Και αυτό επιτυγχάνεται μέσα στην Εκκλησία, που λειτουργεί ως οικογένεια και όχι ως ένα ψυχολογικό - συναισθηματικό γεγονός.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1338

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance