Προσφώνηση του Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου στο Συνέδριο Ρουμελιωτών

Θα ήθελα να συγχαρώ τον αγαπητό Πρόεδρο κ. Βασίλειο Κόκκινο και τα μέλη του “Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών” για την διοργάνωση του παρόντος Συνεδρίου στον Νομό μας και στις δύο αυτές Ιερές Μητροπόλεις μας, καθώς επίσης θα ήθελα να χαιρετίσω και να καλοωσορίσω όλους τους Εισηγητάς και τους Συνέδρους στην περιοχή μας και να τους ευχηθώ καλή διαμονή και καλές και δημιουργικές συζητήσεις. Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να κάνω στους ομογενείς μας που ήλθαν από τόσο μακρυά για να μετάσχουν στην χαρά μας.

Το θέμα του Συνεδρίου “η Ρούμελη ανά τους αιώνες” είναι σημαντικό και πιστεύω πολύ αποδοτικό για την περιοχή μας. Οι εξαίρετοι εισηγητές θα το φωτίσουν από όλες τις πλευρές και θα εισέλθουν στο βάθος του. Τα πορίσματα θα είναι λαμπρά.

Ασχολούμενος, ως θεολόγος με θεολογικά ζητήματα, αναγκαστικά ασχολούμαι και με ιστορικά θέματα, γιατί η θεολογία συνδέεται στενά με την ιστορία, και αντιστρόφως. Μελετώντας κείμενα θεολογικά διεπίστωσα ότι μέχρι την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως η Αυτοκρατορία δεν λεγόταν Βυζαντινό Κράτος, αλλά Ρωμανία. Οι Τούρκοι πριν την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως ονόμαζαν Ρούμελη τις ελεύθερες εκτάσεις της Μικράς Ασίας και της Ευρώπης, που εκτείνονταν από την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Παλαιά Ρώμη. Αργότερα, μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, ονόμασαν Ρούμελη όλα τα ευρωπαϊκά μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι γνωστόν το Ρούμελη Φενέρ (φάρος της Ρούμελης) ένα χωριό στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου, και το Ρούμελη Χισσάρ (φρούριο της Ρούμελης) ένα προάστειο της Κωνσταντινούπολης, στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, Ρούμελη ονομάστηκε κυρίως η Στερεά Ελλάδα και έτσι είναι σήμερα γνωστή.

Αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή που είμαι Ρωμηός και Ρουμελιώτης από την πλευρά του χώρου, γιατί σπούδασα εδώ στο Αγρίνιο, έζησα και μεγάλωσα με τους Ρουμελιώτες, με τον αείμνηστο Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας Καλλίνικο, που καταγόταν από τα μέρη αυτά, τον αγιορείτη μοναχό π. Σπυρίδωνα Ξένο, που προερχόταν από τον χώρο αυτόν κ.ά. και τώρα μένω για μια δεκαετία σχεδόν στην Ναύπακτο, ένα εκλεκτό τμήμα της Ρουμελιώτικης γής. Είμαι όμως και ιδεολογικά Ρουμελιώτης, δηλαδή Ρωμηός στην παράδοση και τον πολιτισμό και συνεχώς γράφω και ομιλώ για την δύναμη της Ρωμηοσύνης.

Μέσα στα πλαίσια αυτά αγαπώ τον Ρουμελιώτη εθνικό μας ποιητή Κωστή Παλαμά, που έγραφε για τα ονόματά μας. Έλεγε ονομαζόμαστε “Έλληνες για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου· πραγματικά, Ρωμιοί. Το όνομα (Ρωμιός) κάθε άλλο είναι παρά ντροπή. Αν δεν το περιζώνει αγριλιάς στεφάνι από την Ολυμπία, το ανυψώνει στέμμα ακάνθινο μαρτυρικό και θυμάρι μοσκοβολά και μπαρούτη”.

Και επειδή το θέμα είναι “η Ρούμελη ανά τους αιώνες, η ιστορία και το μέλλον της” θέλω να ευχηθώ, με τα λόγια του Κωστή Παλαμά, τις ημέρες αυτές του Συνεδρίου στις τρεις αυτές πόλεις, το Αγρίνιο, το Μεσολόγγι και την Ναύπακτο, να φανερωθή το ακάνθινο μαρτυρικό στέμμα του παρελθόντος της Ρούμελης, να μοσχοβολίση το ευωδιαστό θυμάρι της σύγχρονης ζωής, και να προετοιμασθή το ευλογημένο μπαρούτη του μέλλοντος, δηλαδή τα σπέρματα μιας νέας δημιουργικής πορείας. Ευχαριστώ.

  • Προβολές: 1026

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance