“Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἄς αὐξήσουμε τὶς μερῖδες μας στὸ ἱερὸ δισκάριο ...”

Στον παπα-Νικόδημο Σκρέττα, μνήμη αγαθή ημερών ευλογημένων.

Δεν είμαι παρά ο ελάχιστος και ο περισσότερο βεβαρυμένος με πλήθος αμαρτιών, διάκονος των Μυστηρίων του Θεού. Έχω φτάσει δέ, μετά από εικοσιπενταετή θητεία στο ιερό Θυσιαστήριο, σε τέτοια ηλικία που θα έπρεπε το πρώτο που να κάνω, να φροντίσω για τη σωτηρία μου. Ωστόσο, μετά από πολλή σκέψη και προσευχή αποφάσισα να πω κι αυτά τα λόγια, ως μια έκφραση φιλάδελφης κατάθεσης και φιλτάτης, εν υπακοή πάντοτε τελούσης, προσέγγισης στο Μυστήριο της Εκκλησίας.

Συχνά ακούμε να γίνεται λόγος για σκάνδαλα κληρικών, για εντάσεις μέσα στο χώρο της Διοίκησης της Εκκλησίας, και γενικά να εμφανίζονται στα μέσα ενημερώσεως, πολλές φορές αρκετά διογκωμένα, κάποια παρόμοια ζητήματα, που πραγματικά θλίβουν και προβληματίζουν. Δέκτες δε όλων αυτών είμαστε, σε μεγάλο βαθμό, εμείς οι εφημέριοι, στους οποίους στρέφεται ο λαός του θεού ζητώντας απάντηση στα πολλά του ερωτήματα. Και για να πούμε την αλήθεια, σε αρκετά από αυτά δεν επιδιώκουμε να δώσουμε απάντηση αρκούμενοι στό: "Ο Κύριος να ελεήση κι εκείνους κι εμάς". Όμως μέσα μας μετεωρίζεται πάντα το άλλο, το κρυφό ερώτημα: "Γιατί να συμβαίνουν όλ’ αυτά; Ποιός ο λόγος να σκανδαλίζουμε τις ψυχές των αθώων, απλών πιστών;" Φυσικά, πολλές φορές την απάντηση δεν την επιδιώκουμε, γιατί ίσως μας βολεύει να έχουμε απέναντί μας κάποια ομιχλώδη κατάσταση, η οποία σύν τοις άλλοις μπορεί να καλύψη και δικές μας ατέλειες...

Ωστόσο, επειδή οι καιροί γίνονται όλο και περισσότερο σκληροί και δεμένοι άρρηκτα με το δαιμονικό άρμα της φιλαυτίας και του στυγνού ανταγωνισμού, γι’ αυτό απαιτείται μια ανασύνταξη όλων όσων πιστεύουμε στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, στην οποία και Ομολογούμε το Βάπτισμά μας και την αφιέρωσή μας. Και το μόνο που αρμόζει να γίνη απ’ όλους εμάς τους ιερωμένους, είναι η αδιάλειπτη παράκληση στον Κύριό μας, όπως ειρηνεύη τα πράγματα και φωτίζη τους ταγούς της Εκκλησίας, έτσι ώστε να πράττουν το ορθό και το ευλογημένο. Γι’ αυτό και παρακαλώ πολύ, όπως αυξήσουμε τις μερίδες στο Ιερό Δισκάριο, θέτοντας εκεί περισσότερες, υπέρ των όσων κρατούν το Πηδάλιο και διευθύνουν το σκάφος της Εκκλησίας προς τας νομάς του σωτηρίου. Γιατί ένα είναι το βέβαιο: Πώς στα χρόνια μας απαιτείται περισσότερη σιωπή και προσευχή παρά εξηγήσεις, ερμηνείες και μελέτες, που κάποτε οδηγούν σε βαρείς και ζημιογόνους αντιλόγους. Και η σιωπή της Προσκομιδής με την κατάθεση της παράλληλης θερμής προσωπικής μας ευχής, που θα συνοδεύη το "Μνήσθητι Κύριε...", νομίζω πώς είναι η καλύτερη εξήγηση σ’ Εκείνον και σε μας όλους, που καταλαβαίνουμε το Μυστήριο της Αγάπης του Θεού και της σπουδής Του, ώστε τα πάντα να γίνουν σύμφωνα με το θέλημά Του.

Αναξία χειρί παπα-Κ.

  • Προβολές: 958

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance