Κύριο ἄρθρο: Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος - Πάσχα 2005

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Μέσα στην εποχή της ανοίξεως εορτάζουμε την άνοιξη της ζωής, που συνδέεται με την Ανάσταση του Χριστού, η οποία αποτελεί το προοίμιο της δικής μας Αναστάσεως. Η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο γλυκό ορόσημο της ιστορίας της ανθρωπότητος, αλλά και η πίστη και η ζωή των αληθινών Χριστιανών.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι και λέγεται Εκκλησία Αναστάσεως. Και αυτό είναι σημαντικό γιατί ο δυτικός Χριστιανισμός τιμά περισσότερο την Γέννηση του Χριστού και την Σταύρωσή του, ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία, χωρίς να υποτιμά τις δύο αυτές μεγάλες Δεσποτικές εορτές, δίνει μεγάλη σημασία στην Ανάσταση του Χριστού, αφού ο Χριστός με την Ανάστασή Του νίκησε τον θάνατο και έδωσε την βεβαιότητα σε όλους μας ότι θα νικήσουμε και εμείς εν Χριστώ τον θάνατο και θα γευθούμε την πρώτη και δεύτερη Ανάσταση. Είναι σημαντικός ο λόγος του Αποστόλου Παύλου προς τους Χριστιανούς της Κορίνθου: “ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις υμών...ματαία η πίστις υμών” (Α’ Κορ. ιε΄, 14, 17).

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη και από ξένους μελετητές αποκλήθηκε ως Εκκλησία της Αναστάσεως για πολλούς λόγους. Θα μνημονεύσουμε μερικούς από αυτούς.

Είναι Εκκλησία της Αναστάσεως γιατί στηρίζεται περισσότερο στην Ανάσταση του Χριστού, που είναι συνέχεια της σταυρικής Του θυσίας. Όλες οι Θρησκείες έχουν αρχηγούς τους ανθρώπους που πέθαναν. Όμως η κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο αναστημένος Χριστός που με την Ανάστασή Του νίκησε το κράτος του θανάτου. Έτσι, χωρίς την Ανάσταση του Χριστού το κήρυγμα της Εκκλησίας είναι μάταιο. Η Εκκλησία είναι το αναστημένο Σώμα του Χριστού. Όπως ο κολυμβητής έχει την κεφαλή του έξω από το νερό και έτσι ζη όλο το σώμα, κατά τον ίδιο τρόπο η κεφαλή μας, ο Χριστός, βρίσκεται έξω από το κράτος του θανάτου και γι’ αυτό όσοι συνδέονται μαζί του αναπνέουν την ζωή της Αναστάσεως.

Είναι Εκκλησία της Αναστάσεως γιατί οι Απόστολοι είδαν τον αναστάντα Χριστό, ψηλάφησαν το αναστημένο σώμα Του, γεύθηκαν τα δώρα της Αναστάσεως. Είναι χαρακτηριστικό ότι το βασικό στοιχείο της αποστολικής ζωής είναι η θέα-όραση του αναστάντος Χριστού. Όλοι είδαν τον αναστάντα Χριστό και έλαβαν την ευλογία Του. Και όταν χρειάσθηκε να αναπληρωθή ο τόπος του Ιούδα που πρόδωσε τον Χριστό και στην συνέχεια αυτοκτόνησε, τότε οι Μαθητές επέλεξαν τον Ματθία που είχε το προσόν να είναι μάρτυς της Αναστάσεως του Χριστού. Ο Απόστολος Πέτρος μιλώντας για τα προσόντα που πρέπει να έχη εκείνος που θα συγκαταριθμηθή μεταξύ των Μαθητών και Αποστόλων αναφέρθηκε και στο προσόν αυτό: “μάρτυρα της αναστάσεως αυτού γενέσθαι σύν ημίν ένα τούτων” (Πράξ. α’, 22). Αλλά και ο Απόστολος Παύλος για να δείξη ότι και αυτός ο ίδιος είναι Απόστολος του Χριστού, αναφέρθηκε στην θέα του αναστάντος Χριστού. “ουχί Ιησούν Χριστόν τον Κύριον ημών εώρακα;” (Α’ Κορ. θ΄,1).

Είναι Εκκλησία της Αναστάσεως γιατί το ακατάπαυστο κήρυγμά της είναι το μυστήριο της Αναστάσεως, δηλαδή και της ψυχικής Αναστάσεως, με την νέκρωση της αμαρτίας και την απαλλαγή από τα πάθη, και της σωματικής Αναστάσεως με την μελλοντική Ανάσταση των σωμάτων. Ο Απόστολος Παύλος εκφράζει την μεγάλη του επιθυμία να γνωρίζη συνεχώς τον Χριστό και το μυστήριο της Αναστάσεώς Του. “Του γνώναι αυτόν και την δύναμιν της αναστάσεως αυτού” (Φιλ. γ’,10). Και όποιος γνωρίζει το μυστήριο της Αναστάσεως του Χριστού μέσα στην ύπαρξή του, αυτός γίνεται διαγγελεύς του, κήρυκας αυτού του μυστηρίου. Σε ένα τροπάριο γράφεται: “κηρύξατε τον της αναστάσεως λόγον”. Ο λόγος των αληθινών Μαθητών του Χριστού δεν είναι λόγος ανθρωποκεντρικός, ηθικός, πολιτικός, κοινωνικός, αλλά αναστάσιμος, είναι λόγος για το πώς μπορούμε να αναστηθούμε από τα πάθη.

Είναι Εκκλησία της Αναστάσεως γιατί όλα τα πραγματικά της μέλη είναι μέλη του αναστημένου Σώματος του Χριστού, που πέρασαν προηγουμένως από τον σταυρό, δηλαδή σταύρωσαν τα πάθη, και νίκησαν την δύναμη του θανάτου μέσα στην ύπαρξή τους. Αυτό γίνεται με το βάπτισμα και την εκκλησιαστική ζωή, με το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του συνδέει στενά το βάπτισμα με τον θάνατο και την Ανάσταση του πιστού (Ρωμ. στ’ 1-14). Η είσοδος του ανθρώπου στην κολυμβήθρα δείχνει τον θάνατο και τον ενταφιασμό του παλαιού ανθρώπου, του ανθρώπου των παθών, και με την έξοδό του από την κολυμβήθρα δείχνει την Ανάσταση του νέου ανθρώπου, του ανθρώπου που συνδέεται με τον αναστημένο Χριστό. Αυτό γίνεται γιατί με την κατήχηση, που προηγείται του βαπτίσματος, ο άνθρωπος έμαθε να μετατρέπη με την δύναμη της Χάριτος του Χριστού, την φιλαυτία σε φιλοθεΐα και φιλανθρωπία.

Είναι Εκκλησία της Αναστάσεως, γιατί εορτάζει λαμπρώς την εορτή της Αναστάσεως του Χριστού, που είναι η μεγαλύτερη εορτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Προετοιμαζόμαστε σαράντα μέρες για να την εορτάσουμε υπαρξιακά, και όταν έρχεται η εορτή του Πάσχα την πανηγυρίζουμε λαμπρότατα, με αναμένες λαμπάδες, με το “Χριστός Ανέστη”, με την αναστάσιμη θεία Λειτουργία, με την κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, με την εξωτερική χαρά και με την όλη πανηγυρική ατμόσφαιρα. Εορτάζουμε την έλευση της νέας ζωής που έφερε στον κόσμο ο Χριστός. Αλλά την εορτάζουμε και κάθε Κυριακή που είναι και λέγεται το εβδομαδιαίο Πάσχα. Όλα τα τροπάρια κάθε Κυριακής τα οποία συνέθεσε ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, είναι αναστάσιμα και καλούν τον Χριστιανό να ψάλη και να ζη το μυστήριο της Αναστάσεως του Χριστού.

Αγαπητοί αδελφοί,

Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Εκκλησία Αναστάσεως για όλους τους λόγους που αναφέραμε, γιατί η κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο αναστημένος Χριστός, γιατί οι Απόστολοι είδαν τον αναστάντα Χριστό και τον κηρύττουν, γιατί όλα τα πραγματικά μέλη της, που είναι οι άγιοι όλων των εποχών, είναι υιοί της Αναστάσεως του Χριστού και λάμπουν από το φως της Αναστάσεως, γιατί αναμένουμε την μελλοντική έλευση του Χριστού και την Ανάσταση όλων των κακοιμημένων για να ζήσουμε το μυστήριο της δεύτερης Ανάστασης.

Επομένως, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Εκκλησία Αναστάσεως, μέσα στην οποία επαναλαμβάνεται η νίκη του Χριστού πάνω στον θάνατο, στα όρια της ζωής κάθε πιστού. Και όταν κανείς βλέπη μέσα στην Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις, εμπαθείς καταστάσεις και ποικίλα προβλήματα, θα πρέπη να γνωρίζη ότι όλα αυτά δεν είναι εκδηλώσεις της πραγματικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και των υιών της Αναστάσεως, αλλά εκδηλώσεις των αρρωστημένων μελών της Εκκλησίας που έχουν ακόμη τον παλαιό άνθρωπο μέσα τους, με τα πάθη και τις επιθυμίες, που δεν έχουν αναστηθή από τα έργα της αμαρτίας, που δεν έχουν γνωρίσει ακόμη το μυστήριο της Αναστάσεως του Χριστού και ισχύει γι’ αυτούς ο λόγος του Ευαγγελιστού Ιωάννου: “ότι πάν τω εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου, ουκ έστιν εκ του πατρός, αλλ’ εκ του κόσμου εστί” (Α’ Ιωάν. β’,16).

Ο Αναστάς Χριστός, η κεφαλή της Εκκλησίας μας, να μας φωτίζη όλους, Κληρικούς και λαϊκούς, για να αποκτούμε την γνώση του μυστηρίου της Αναστάσεως και να νεκρώνουμε καθημερινά τον παλαιό άνθρωπο και έτσι να ανασταίνεται μέσα μας ο νέος άνθρωπος. Να αντιλαμβανόμαστε την Εκκλησία ως το αναστημένο Σώμα του Χριστού και το κήρυγμα μας να είναι κήρυγμα της όντως ζωής, απαύγασμα της Αναστάσεως. Ο κόσμος σήμερα δεν χρειάζεται ιδέες και λόγια, αλλά θέλει να μάθη τον τρόπο με τον οποίο θα νικήση τον θάνατο και θα ζήση την ψυχική και σωματική του Ανάσταση.

Εύχομαι σε όλους σας καλό Πάσχα, καλή Ανάσταση.

Με θερμές ευχές

Ο Μητροπολίτης

† Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

  • Προβολές: 1317

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance