Γραπτὸ Κήρυγμα: “Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν”

Κυριακή 14 Αυγούστου

Όλος ο βίος του ανθρώπου είναι πειρατήριον. Γι‘ αυτόν τον λόγο ο Χριστός μας δίδαξε να προσευχόμαστε στον Θεό-Πατέρα να μη επιτρέψη να εισέλθουμε στους πειρασμούς, ακριβώς επειδή είμαστε αδύνατοι και ασθενείς. Άλλωστε όλες οι ταλαιπωρίες που ήλθαν στην ζωή μας ήταν συνέχεια του πρώτου και μεγάλου εκείνου πειρασμού που δέχθηκαν οι Πρωτόπλαστοι στον Παράδεισο. Αυτοί υπέκυψαν στον πειρασμό, καίτοι είχαν την Χάρη του Θεού και έρχονταν σε κοινωνία μαζί Του. Πόσο μάλλον αυτό μπορεί να συμβή σε μας που έχουμε το θνητό και παθητό σώμα, με όλες τις συνεπειές του.

Η λέξη πειρασμός προέρχεται από το ρήμα πειράζω που σημαίνει δοκιμάζω, εξετάζω, θέτω σε εξέταση και με κακή έννοια σημαίνει ζητώ να αποπλανήσω. Επομένως, πειρασμός σημαίνει κάθε τί που μας δοκιμάζει, που μας θέτει σε δοκιμασία και σε εξετάσεις και ζητά να μας αποπλανήση, να μας οδηγήση μακρυά από τον Θεό.

Στην Αγία Γραφή ο πειρασμός δεν είναι αφηρημένος, αλλά ένα ιδιαίτερο πρόσωπο, γι’ αυτό ο διάβολος χαρακτηρίζεται “πειράζων”. Αυτός ο “πειράζων” επείρασε και τον Χριστό στην έρημο, με τους γνωστούς τρεις πειρασμούς, και φυσικά νικήθηκε από τον Χριστό, επειδή η ανθρώπινη φύση είχε προσληφθή από την θεία φύση στον Χριστό και δεν μπορούσε ποτέ ο διάβολος να νικήση. Μέσα από τα διάφορα γεγονότα της ζωής, από τους λογισμούς, τις φαντασίες, τις προκλήσεις των αισθήσεων ο διάβολος μας πειράζει, μας ενοχλεί και προσπαθεί να μας στρέψη εναντίον του Θεού.

Οι πειρασμοί, κατά την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας, είναι δύο ειδών. Εκείνοι που προέρχονται από την ηδονή και εκείνοι που προέρχονται από την οδύνη. Οι ηδονικοί πειρασμοί είναι εκούσιοι, αφού εμείς τους προκαλούμε ή τους αναζητούμε με την ελευθερία μας και ευχαριστούμαστε σε αυτούς. Τους οδυνηρούς πειρασμούς, που συνδέονται με την αρρώστια, τον πόνο, την φτώχεια, τον θάνατο, δεν τους επιζητούμε εμείς, αλλά έρχονται σε μάς, λόγω της φθαρτότητος της φύσεώς μας. Όπως διαφέρουν οι εκούσιοι ηδονικοί από τους ακουσίους οδυνηρούς πειρασμούς, έτσι και πρέπει κατά διάφορο τρόπο να τους αντιμετωπίζουμε. Τους εκουσίους ηδονικούς πειρασμούς θα πρέπη να τους αποφεύγουμε, να αποφεύγουμε να βλέπουμε και να ακούμε αυτά που μας προκαλούν την ηδονή, την ευχαρίστηση. Για δε τους ακουσίους οδυνηρούς πειρασμούς, όπως την αρρώστια, τον πόνο, τον θάνατο αγαπητών μας προσώπων, θα πρέπη να προσευχόμαστε να μη έρχονται, αλλά όταν έρχονται θα πρέπη να τους υπομένουμε με καρτερία και να ζητούμε την βοήθεια του Θεού.

Ο Χριστός μας διδάσκει να ζητούμε από τον Θεό να μην επιτρέψη τους πειρασμούς, εννοώντας τους ακουσίους οδυνηρούς πειρασμούς, και με αυτόν τον τρόπο φανερώνει την ευτέλειά μας, ότι είμαστε αδύνατοι και έτσι καταστέλλει την έπαρσή μας. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να ορμούμε με την θέλησή μας στους πειρασμούς, αλλά να ζητούμε, με ταπείνωση, από τον Θεό να μη το επιτρέψη αυτό. Έτσι, ύστερα από ένα τέτοιο ταπεινό φρόνημα, η νίκη, με την βοήθεια του Θεού, θα είναι λαμπροτέρα και η ήττα του διαβόλου πιο καταγέλαστη.

Η φράση “μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν” δείχνει και κάτι άλλο που πρέπει να υπογραμμισθή, ότι, δηλαδή, ο Θεός που διευθύνει τον κόσμο και την προσωπική μας ζωή επιτρέπει να έρχονται σε μας οι πειρασμοί, κυρίως οι ακούσιοι και οδυνηροί. Και το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί το επιτρέπει αυτό ο Θεός. Οι Πατέρες γράφουν ότι οι πειρασμοί επιτρέπονται από τον Θεό, άλλοτε κατ΄ευδοκία, γιατί θέλει να φανερώση την πίστη και την υπομονή μας, καθώς επίσης για να μας αγιάση ακόμη περισσότερο, άλλοτε κατ’ οικονομία και παραχώρηση, για να μας προφυλάξη από κάποιο κακό που θα γινόταν αν δεν είχαμε πειρασμούς ή για να μετανοήσουμε για κάποια αμαρτία που διαπράξαμε, και άλλοτε κατά εγκατάλειψη, επειδή αίρει την Χάρη Του για διάφορα αμαρτήματα που διαπράξαμε και δεν αισθανθήκαμε την ανάγκη να μετανοήσουμε.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν δέχεται πειρασμούς στην ζωή του είτε εκουσίους ηδονικούς, είτε ακουσίους οδυνηρούς, είτε από σκέψεις και επιθυμίες που βάζει μέσα μας ο διάβολος, είτε μέσα από πρόσωπα και καταστάσεις με τα οποία πάλι ο διάβολος μας ενοχλεί. Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζουμε αυτούς τους πειρασμούς. Γιατί από τον τρόπο της αντιμετωπίσεώς τους εξαρτάται η σωτηρία μας ή η καταδίκη μας. Η προσπάθεια να αποφεύγουμε τους ηδονικούς πειρασμούς και να παρακαλούμε τον Θεό να μη επιτρέπη να έρχονται οι οδυνηροί πειρασμοί, αλλά όταν έρχονται να τους υπομένουμε με καρτερία και πίστη στον Θεό, είναι αυτό που θα μας βοηθήση να επανέλθουμε από εκεί που εξέπεσαν οι Πρωτόπλαστοι. Αλλά όλα αυτά γίνονται με την βοήθεια του Θεού και την δική μας ελευθερία.

† Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ετικέτες: Γραπτὰ Κηρύγματα

  • Προβολές: 1069

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance