Γραπτὸ Κήρυγμα: “Ὅτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν”

Κυριακή 28 Αυγούστου

Η Κυριακή προσευχή, το γνωστό “Πάτερ ημών”, που ερμηνεύαμε κάθε Κυριακή αυτούς τους δύο μήνες του Καλοκαιριού, αρχίζει με την προσφώνηση του Θεού ως Πατέρα, συνεχίζει με επτά αιτήματα προς τον Θεό και καταλήγει με την ακράδαντη πίστη στον Βασιλέα Θεό και την δύναμή Του. “Ότι σού εστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας· αμήν”, που σημαίνει ότι σε σένα ανήκει η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα στους αιώνες.

Αυτή η ακροτελεύτεια αιτιολογία δίνει θάρρος στον άνθρωπο. Διότι αφού ο Θεός είναι βασιλεύς και έχει μεγάλη δύναμη και αφού ο άνθρωπος έχει τέτοιο φιλόστοργο Πατέρα και δυνατό άρχοντα, και Κύριο του κόσμου, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να νικήση τον πονηρό διάβολο με την δύναμη του Θεού και θα δοξασθή από τον δεδοξασμένο Θεό.

Και ως επισφράγιση αυτής της πίστεως του προσευχομένου τίθεται και το “αμήν” που είναι εβραϊκή λέξη και στην ελληνική γλώσσα μεταφράζεται με την λέξη αληθώς, αληθινά. Όταν χρησιμοποιείται το “αμήν” στην λατρεία δηλώνει την επιβεβαίωση του λαού στην ευχή και την ευλογία του ιερέως και ερμηνεύεται ως “γένοιτο”, δηλαδή είθε να γίνη. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννου του θεολόγου και ο Χριστός χαρακτηρίζεται ως ο “Αμήν”, δηλαδή ο αληθινός Κύριος, που κρατά τις υποσχέσεις Του. “Τάδε λέγει ο αμήν, ο μάρτυς ο πιστός και αληθινός” (Αποκ. γ΄,14).

Ας δούμε λίγο τις τρεις αυτές λέξεις βασιλεία, δύναμις και δόξα.

Η λέξη βασιλεία παραπέμπει στο πολιτικό σύστημα της εποχής εκείνης, στο οποίο κυρίαρχη θέση κατείχε ο Βασιλεύς - αυτοκράτωρ, ο οποίος είχε στρατό και απόλυτη κυριαρχία στο Βασίλειο. Βασιλεύς θεωρείται και ο Χριστός, αλλ’ όμως η Βασιλεία Του είναι άλλης υφής και προελεύσεως. Χαρακτηριστική ήταν η συζήτηση του Πιλάτου με τον Χριστό στο θέμα αυτό. Σε ερώτηση του Πιλάτου αν αυτός είναι ο Βασιλεύς των Ιουδαίων ο Χριστός απήντησε κατηγορηματικά: “η βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου” (Ιωάν. ιη΄ 36). Δεν είπε ότι η Βασιλεία η δική μου δεν είναι στον κόσμο, αλλ’ ότι δεν προέρχεται από τον κόσμον αυτόν. Είναι μια βασιλεία πνευματική, που συνδέεται με την μετοχή της Χάριτος του Θεού και την θέα της δόξας του Θεού.

Η λέξη δύναμη έχει και αυτή μια πνευματική δυναμική, είναι η κυριαρχία της αγάπης και της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος και δεν έχει καμμιά σχέση με την κοσμική δύναμη που επιβάλλεται με τα όπλα και την κοσμική κυριαρχία. Πρόκειται για την δύναμη του Σταυρού, που φαίνεται εξωτερικά ως αδυναμία, αλλά είναι εκείνη που καταργεί κάθε κοσμική δύναμη και εξουσία. Επίσης, αυτή η δύναμη είναι η δύναμη του Αγίου Πνεύματος, γι’ αυτό ο Χριστός είπε στους Μαθητές Του ότι θα λάβουν δύναμη με την έλευση του Αγίου Πνεύματος (Πράξ. α΄, 8). Και με αυτήν την δύναμη νίκησαν όλες τις κοσμικές δυνάμεις.

Η λέξη δόξα έχει σχέση με την άκτιστη ενέργεια του Θεού. Με την εμφάνιση του αγγέλου στους ποιμένας, κατά την ημέρα της Γεννήσεως του Χριστού, “δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αυτούς” ( Λουκ. α΄, 8). Η δόξα του Χριστού είναι η θεότητά Του και γι’ αυτό αυτή η δόξα λάμπει στις καρδιές των Χριστιανών “προς φωτισμόν της γνώσεως της δόξης του Θεού εν προσώπω Ιησού Χριστού” (Β΄Κορ. δ΄, 6). Όσοι μετέχουν αυτής της δόξης του Θεού δοξάζονται, όχι απλώς τιμώνται, αλλά λάμπουν από την Χάρη και ενέργεια του Θεού.

Όταν έχη κανείς έναν τέτοιο Πατέρα που έχει βασιλεία, δύναμη και δόξα και κυβερνά όλον τον κόσμο, αλλά και αγαπά τον άνθρωπο, δεν μπορεί να απογοητεύεται, δεν μπορεί να ταράσσεται, έστω κι’ αν βρεθή στις πιο δύσκολες καταστάσεις, και στους μεγαλύτερους πειρασμούς.

Η Κυριακή προσευχή, το “Πάτερ ημών”, είναι δυνατή προσευχή, έχει πνευματικά νοήματα, ακριβώς γιατί μας την δίδαξε ο Χριστός. Έχει μεγάλη αξία, γιατί δείχνει την αγάπη και την δόξα του Θεού, την αναζήτηση, από μας που προσευχόμαστε, των πνευματικών αγαθών, την μεταμόρφωση της υπαρξεώς μας, την σχέση και την κοινωνία μας με τον Θεό, την νίκη εναντίον των πειρασμών και του πονηρού, την άφεση των αμαρτιών μας.

Πρέπει συχνά να προσευχόμαστε με τα λόγια αυτής της προσευχής. Άλλωστε μας την παρέδωσε ο Χριστός με την εντολή: “ούτως ουν προσεύχεσθε υμείς” (Ματθ. στ΄,9). Και θα πρέπη να προσευχόμαστε με προσοχή, συγκεντρωμένο νού, πίστη στον Θεό και ελπίδα ότι ο Θεός μας ακούει, μας προστατεύει και μας αγαπά. Είναι μια προσευχή που αρχίζει με την επίκληση του Θεού - Πατέρα και τελειώνει με την δοξολογία της Βασιλείας, της δύναμης και της δόξας Του.

Όταν, όμως, προσευχόμαστε με προσοχή και κατάνυξη θα πρέπη συγχρόνως να αγωνιζόμαστε για να αισθανόμαστε ότι δεν είμαστε ορφανοί. Γιατί είναι φοβερό να προσευχόμαστε σε Θεό Πατέρα και να αισθανόμαστε ότι δεν έχουμε Πατέρα και είμαστε μόνοι μας και απροστάτευτοι στον κόσμο. Ούτε πρέπει να αισθανόμαστε ότι είμαστε “μοναχοπαίδια” του Θεού.

Όταν προσευχόμαστε με την Κυριακή αυτή προσευχή και μέσα στο “πνεύμα” που αναλύσαμε σε αυτά τα σύντομα κηρύγματα, τότε θα βλέπουμε θαύματα στην ζωή μας, θα αναγεννάται η ύπαρξή μας και θα αξιωθούμε να εισέλθουμε στην Βασιλεία του Θεού, στην δόξα του Παραδείσου και της αιωνίου ζωής.

† Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ετικέτες: Γραπτὰ Κηρύγματα

  • Προβολές: 896

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance