Γιάννη Βαρδακουλά: Βιβλιοπαρουσίαση, Ναυπάκτου Ιεροθέου, «Βιοηθική και Βιοθεολογία»

Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου: «Βιοηθική και Βιοθεολογία»

του Γιάννη Βαρδακουλά

Μου έκανε και πάλι την τιμή ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Ιερόθεος, να μου στείλη, με θερμή μάλιστα αφιέρωση, και την τελευταία αυτή εργασία του. Τον ευχαριστώ.

Έχω διαβάσει πολλές από τις εργασίες του Μητροπολίτη μας, που το εύρος των θεμάτων του με έχει προβληματίσει ευχάριστα, ιδιαίτερα μάλιστα γύρω από τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου γιατί έμεινα με την εντύπωση, ότι ο κλήρος, όπως συμβαίνει συχνά, περιορίζεται στα στενά δογματικά θεολογικά προβλήματα και όχι σε ο,τι προβληματίζει γενικότερα σήμερα τον άνθρωπο. Οι 129 εργασίες του - έρευνες, από τις οποίες 61 έχουν μεταφρασθή στην αγγλική, γαλλική, ισπανική, αραβική, ρωσική, σερβική, ουγγρική, ρουμανική και κινεζική ακόμη γλώσσα, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές, ενώ παράλληλα επιμαρτυρούν την απήχηση της γνώσης και του λόγου του σε τόσους άλλους λαούς, με την διαφορετικότητα μάλιστα του πολιτισμού τους.

Στο θέμα του οδηγήθηκε, όπως γράφει, από τις ανακαλύψεις της μοριακής βιολογίας, της γενετικής μηχανικής, της βιοϊατρικής έρευνας και των εφαρμογών τους, χάρις στην εξελισσόμενη σύνδεση της Ιατρικής με την τεχνολογία, από την οποία σύζευξη απέρρευσαν πολλά από τα προβλήματα της εποχής μας, που έχουν ανάγκη έρευνας από την σκοπιά του ανθρώπου, όπως οι μεταμοσχεύσεις, η ευθανασία, η καύση των νεκρών, η ιατρική υποβοήθηση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή, το δημογραφικό πρόβλημα, η άσκηση της ιατρικής ως λειτουργήματος με τα συμφυή με αυτήν ειδικότερα προβλήματα.

Η ενασχόληση με αυτά, όπως το σημειώνει, είναι επιβεβλημένη: από την υπόσχεση των σχετικών ερευνών, εφαρμογών και τεχνολογιών για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την ανακούφιση από τον πάσης φύσεως πόνο από την ελευθερία με την οποία η επιστήμη καλλιεργήθηκε με συνέπεια στις χώρες με ορθόδοξη παράδοση, και από την ευθύνη της πολιτικής κοινωνίας να καθορίση με ρυθμιστικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς τα ασφαλή όρια για να μη μετατραπή η βιοϊατρική πρόοδος από μοναδική ευλογία σε καταστροφική απειλή για την κοινωνία. Και αυτό μπορεί να συμβή, όταν ελλείπη ο σεβασμός προς τον άνθρωπο, όταν παραγνωρίζωνται οι συνέπειες οι μελλοντικές για την κοινωνία και όταν η έρευνα αλλαζονική προωθείται από οικονομικά και μόνο συμφέροντα, που υποβιβάζουν τον άνθρωπο σε άψυχο εμπόρευμα στην άψυχη, την ασυγκίνητη κερδοφόρο αγορά.

Σ’ αυτά τα προβλήματα, που εξ απόπτου έχουν πιο άνω επισημανθή, αφιερώνει ο Μητροπολίτης μας την έρευνά του, για να εκφράση τον μεστό λόγο του στα σημερινά υπαρξιακά προβλήματα του ανθρώπου, που παλεύει και δοκιμάζεται ανάμεσα σε υποσχέσεις, συνήθως διαψευδόμενες, αλλά ενίοτε και λυτρωτικές στην τραγική αναζήτησή του. Τα αντιμετωπίζει κατά πρόσωπο με τον μεστό, νηφάλιο και ερευνητικό λόγο του, που δεν καταγγέλλει, δεν απορρίπτει εκ προοιμίου, που προσπαθεί και τα συνδέη με την Θεολογία και τα εξανθρωπίζει θεολογικά, θεμελιώνοντας την Βιοθεολογία, της οποίας από χρόνια είναι ερευνητής με μια όλη σειρά εργασιών και εισηγήσεών του.

Η Ορθοδοξία, όπως προκύπτει από το κείμενο της εργασίας του Μητροπολίτη μας, έχει ήδη ασχοληθή με τα προβλήματα αυτά σε διεθνή επιστημονικά συνέδριά της, σε επιστημονικά συμπόσια και σε διακηρύξεις της, στην διαμόρφωση των οποίων ο σεβ. Ιερόθεος έχει προσθέσει με τις δικές του μελέτες και εισηγήσεις.

Δεν έχω θεολογική κατάρτιση, αλλά κάτι, νομίζω, καταλαβαίνω και αισθάνομαι ως ταπεινός εργάτης των επιστημών του ανθρώπου, που έχουν ως μόνιμο και απώτερο σκοπό τον άνθρωπο ως προσωπικότητα στην κοινωνική συμβίωση. Διαβάζοντας όμως τα βιβλία του Μητροπολίτη μας ένιωσα να οικειώνομαι με το πνεύμα της Ορθοδοξίας, που θέλει τους ανθρώπους, τον κάθε άνθρωπο, ελεύθερους, ίσους, και με πνεύμα αδελφοσύνης, πνεύμα που μερικοί το διαστρεβλώνουν στην υπηρεσία ιδίων, ευτελών σκοπών.

Εύχομαι το βιβλίο αυτό να το διαβάσουν πολλοί, να προβληματισθούν με τα συμπεράσματά του και να συζητήσουν πάνω στις έννοιες και την συνεισφορά του. Εγώ είμαι ευτυχής που το διάβασα και μάλιστα στην ησυχία των νύχτιων ωρών, που σου επιτρέπουν να αυτοσυγκεντρωθής.

Σ’ ένα ποίημα, «Το Καφέ-Λιμάνι» έγραψα, καθώς βλέπω νυχτόημερο αναμμένο το φως του Γραφείου του Μητροπολίτη μας:

Στο βάθος το Δεσποτικό, τα φώτα αναμμένα

και ο Επίσκοπος, που γράφει ως την αυγή...

και που τα ψαλτικά μοσχοβολισμένα

να λεει σιγανά στη νύχτια σιγή.

Μακάριοι που μέσα τους ανθίζει πάντα η πίστη,

μια πίστη που η συνέπεια ακολουθεί...

Νάχα κι εγώ την πίστη ενός μύστη,

η απορία μου να μη με τυραννεί....

Ένα τόσο εκτεταμένο έργο, υψηλής μάλιστα διανόησης, όπως του Μητροπολίτη μας, δεν ήταν δυνατόν να γράφεται μόνο την ημέρα. Μάλλον καλά έγραψα στο δεύτερο στίχο της πρώτης στροφής...

Όσο για μένα είμαι ευτυχής που γνώρισα τον Μητροπολίτη μας και συνεργάσθηκα και συνεργάζομαι στα τοπικά προβλήματα των Κοινωφελών ιδρυμάτων, που τον διαβάζω και που μου δίνει την ευκαιρία συμμετοχής μου σε ανθρωπινότερες σκέψεις σ’ αυτήν την θάλασσα της ήσσονος προσπάθειας και διαβολής που τα πάντα έχει σήμερα καλύψει. Τον ευχαριστώ που με θυμάται σε κάθε νέα συγγραφική του δημιουργία.–

Ετικέτες: Βιβλιοπαρουσίαση

  • Προβολές: 987

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance