Ρωμαίϊκο ποιητικό και χορευτό

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Το ποίημα που ακολουθεί αποτελεί τον χαιρετισμό του Σεβασμιωτάτου στην ΣΤ Πολιτιστική Συνάντηση που έγινε στην Παπαχαραλάμπειο Αίθουσα και είχε γενικό θέμα «Το Ναυπακτιακό Δημοτικό Τραγούδι (Στίχος, ιστορία, ήχος)». Την Συνάντηση διοργάνωσε με επιτυχία η Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών, σε συνεργασία με τους Δήμου Ναυπάκτου και Αντιρρίου και με την συμμετοχή του Σωματείου Επαγγελματιών Μουσικών Ναυπάκτου «Ο Ορφέας».

Στο δεύτερο μέρος της Συνάντησης στο Αντίρριο παρουσιάσθηκε το βιβλίο του κ. Χαραλαμπόπουλου «Τα Χωριά του Δήμου Αντιρρίου»

Η ΕΝΑΜ, με πρώτο τον Πρόεδρό της Χαράλαμπο Χαραλαμπόπουλο, κινητοποιεί δημιουργικά μεγάλο μέρος του επιστημονικού και πολιτιστικού δυναμικού της Επαρχίας.

Η φετινή ευχάριστη έκπληξη ήταν ο αντιπρόεδρος της ΕΝΑΜ κ. Κωνσταντίνος Μακρυγιάννης, ο οποίος ερμήνευσε τους στίχους δημοτικών τραγουδιών.

*

Στο πρόγραμμα είναι γραμμένο

«χαιρετισμοί των επισήμων»

επωνύμων και ασήμων.

Επίσημος κι εγώ κατά πως το λένε

ανακηρύσσω επίσημο το Δημοτικό Τραγούδι,

του ανωνύμου ποιητή

της Ρούμελης και της Ρωμηοσύνης,

της γενναίας αξιωσύνης,

της Ναυπακτιακής ανδροσύνης.

Παλιά το λέγαν Ρωμαίϊκο τραγούδι

και ήταν και είναι αδέλφι

της Ρωμαίϊκης εκκλησιαστικής μουσικής.

Κι ο ψάλτης του Θεού, στο αναλόγι της έσω Εκκλησιάς,

συνέχιζε στο χοροστάσι της έξω εκκλησιάς, του Δήμου.

Και στις δύο κυριαρχούσε ο λαός,

χριστοτερπής και κοινωνικός,

πάντοτε χορευτός και ανυψωτικός.

Μιλώντας για Δημοτικό τραγούδι

πιάνεις τον σφυγμό της Ρωμηοσύνης

αφού αυτό είναι του Γένους χτυποκάρδι

των φτωχών και ορφανών

των ξενιτεμένων και πονεμένων,

των δοξασμένων και νικημένων.

Μεταφέρει τον γρήγορο ρυθμό της χαράς,

τον αργό κτύπο της λύπης.

Παντρεύει την χαρμολύπη του λαού,

με τα ακριτικά, τα κλέφτικα και τα ιστορικά,

τα μοιρολόγια και τα νανουρίσματα,

τα της αγάπης και της ξενιτειάς.

Όλα βαπτισμένα στο ζείδωρο νερό του έρωτα

για το καλό, το υψηλό και το θεϊκό.

Τα τραγουδούν οι Ρωμηοί που πιάνουν τον παλμό,

χορεύοντας και γελώντας,

κλαίγοντας και μπουσουλώντας,

πολεμώντας κι αναμένοντας

δακρύζοντας και περιγελώντας.

Πάντοτε με έρωτα ψυχής.

Είπαν, αν ξεσκεπάσεις την μουσική

την ρωμαίϊκη κι εκκλησιαστική

την ηρωϊκή και ξοδιαστική,

θα αντικρύσης εκπληκτικά,

πρόσωπο με πρόσωπο,

την ψυχή σου γυμνή.

Θα δης τον παππού και την γιαγιά,

τον άλλο ήχο και τ' άλλο φως,

το χωριό με την Εκκλησιά

τον πλάτανο και την βουνίσια βρύση,

το χοροστάσι και το τρυγητό.

Νερομάνα της φυλής και της ψυχής,

Σιγόβρεχο που πλένεις τον ξηρό τον βράχο,

αναπαύεις τον βαθύ καϋμό,

ποτίζεις την οργιαστική την φύση,

και μοσχοβολάς θυμάρι και λουλούδι,

διαλαλείς της άνοιξης τον οργασμό,

του φθινοπώρου τον γλυκασμό,

του χειμώνα την ζεστασιά

της άνοιξης την ξεγνιασιά.

Είναι το καλύτερο άσμα των λαών,

όχι των δούλων και των σαλών,

αλλά των στοχαζομένων και θεουμένων,

των ποιητών και των καλλιτεχνών.

Όποιος έχει φλέβα ποιητική

γίνεται θεατής του λαού του ποιητή.

Είναι νταμάρι πλούσιο σε θησαυρό

που τρέφει τον πολύ λαό

σαν ένας μαστός ευωδιαστός.

Συγχαίρω την Εταιρεία

των Ναυπακτιωτών και των Ναυπακτιακών

μελετών και στοχασμών,

τον άξιο Πρόεδρό της

που οσφραίνονται το παρελθόν

και το προσφέρουν ως ζωή στο παρόν

για να αντιμετωπίσουν το ερχόμενο,

που πιάνουν της φυλής τον σφυγμό

και το στήνουν στο χορό,

σε αίθουσες και σε ορεινά βουνά,

σε λαγγάδια και σε Εκκλησιές.

Συγχαίρω της Εταιρείας τα μέλη

που ψάχνουν να γεωργήσουν το καλό το μέλι

κι εύχομαι πάντα να μοσχοβολά

θυμίαμα και ευωδιά.

Ακούστε, το λοιπόν, για το Ρωμαίϊκο τραγούδι

μέσα στον ρυθμό του και τον παλμό,

τραγουδήστε το πνεύμα

και την λεβεντιά.

Είναι ένα νάμα για μεταλαβιά

που δεν σ' αφήνει να το ξεχνάς,

και σε κάνη να πεινάς,

όντας χορτασμένος.

Μεθύστε μ' αυτό το φλογερό νερό.

Χορέψτε με τον δικό του τον παλμό,

έως ότου θ' ακούσετε

ύμνο τον αρχαγγελικό.