Στυλιανού Γερασίμου: Οἱ Ἅγιοι ἐκφραστὲς τῆς Οἰκουμενικότητος τῆς Ἐκκλησίας

του Στυλιανού Γερασίμου, Θεολόγου-Μουσικού

Οι άγιοι είναι οι άνθρωποι του Θεού. Στην Κ.Δ. άγιος κατά πάντα, εκτός από τον Πατέρα, που είναι η πηγή της αγιότητος (Ησαΐου 6,3. «Άγιοι έσεσθε, ότι εγώ άγιος ειμί») είναι και ο Ιησούς Χριστός, «άγιος του Θεού» και αναμάρτητος (Μαρκ. 1,24. Πρβλ.Πραξ. 3,14) και το πνεύμα του Θεού, το Πανάγιο Πνεύμα (Ματθ.3,11 Πρβλ. Λουκ. 3,16).

Συνεπώς η Εκκλησία του Χριστού ονομάζεται αγία και όλοι οι πιστοί της, όπως τονίζει και ο Απόστολος Πέτρος: «Κατά τον καλέσαντα υμάς άγιον και αυτοί άγιοι εν πάση αναστροφή εγενήθητε».(Α`Πέτρ. 1,15.). Η αγιωσύνη λοιπόν με την αναμάρτητη και απόλυτη μορφή της πραγματοποιείται στο πρόσωπο του Χριστού και με την ενότητα της ανθρωπίνης φύσεώς Του μεταδίδεται στην Εκκλησία. Αυτή θεμελιώνει την Εκκλησία ως το σώμα του Χριστού με μέλη της τους αγίους, που εκφράζουν την πίστη και είναι αφοσιωμένοι στον Θεό. Και όπως έχει φανερωθή η αγιότητα του Χριστού, ο οποίος είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας, έτσι πρέπει να φανερώνεται και αυτή η αγιότητα στη ζωή των πιστών. (Εφεσ. 5, 23, Πρβλ. Α`Θεσσ. 4, 1-2).

Η διατήρηση όμως της αγιότητας εξαρτάται πάντοτε από την θεία Χάρη και την καρποφορία της αρετής, που οφείλουν να επιδιώκουν όλοι οι πιστοί. Οι άγιοι της Εκκλησίας μπορεί να κατόρθωσαν να βιώσουν την αρετή και να πετύχουν την υπερφυσική ζωή του Χριστού, αλλά δεν είναι αναμάρτητοι. Διακρίθηκαν όμως στον αγώνα για την πίστη του Χριστού και έζησαν την ζωή του Χριστού. Οι άγιοι είναι ο στρατός του Χριστού. Γιαυτόν το λόγο οι άγιοι εκφράζουν την οικουμενικότητα της Εκκλησίας. Αυτή εκφράζεται από τους αγίους με διαφόρους τρόπους: με την άρνηση του κόσμου, με τους ευαγγελικούς τους αγώνες για την εδραίωση της Εκκλησίας και σε τοπικό και σε οικουμενικό επίπεδο. Ο κάθε άγιος εκφράζει όλη την Εκκλησία, γιατί είναι ένα φαινόμενο ιδιαίτερα πολύτιμο για την ανθρωπότητα. ( Αρχιμ. Σωφρονίου, Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, Έσσεξ 1990, σ. 256.)

Μέσα από το θείο έργο τους οι άγιοι αναδεικνύονται ποιμένες αληθέστατοι, φωστήρες των Εκκλησιών και προβολείς της οικουμενικότητας της Εκκλησίας. Άλλωστε το έργο των αγίων είναι τελικά έργο αληθινής αγάπης στο Θεό. Οι άγιοι δεν θεώνται τίποτα πέρα από τον αγαπώμενο Θεό. Όποιος όμως δεν βλέπει και τυφλώνεται «προς πάντα τα μετά τον Θεόν»( Μαξίμου Ομολογητού, Κεφάλαια περί Θεολογίας και Οικονομίας 2, 9, PG 90, 1128D-1129 Α)., φωτίζεται από τον Χριστό και βλέπει τα «θειότερα». Συνεπώς οι άγιοι, οι όντως θεοφώτιστοι άνθρωποι, καθιερώθηκαν ως οι ακράδαντοι στύλοι της Εκκλησίας με μοναδικό στόχο τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι η ομολογία των αγίων είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό που διασφαλίζει την οικουμενικότητα της Εκκλησίας, γιατί ο κάθε άγιος, ομολογώντας το όνομα του Χριστού, ομολογεί την ορθόδοξη πίστη που αγκαλιάζει τα πέρατα της Οικουμένης. Οι άγιοι βίωσαν αγιοπνευματικά τον Χριστό. Μία βίωση που δεν ήταν θεωρητική, αλλά πραγματική. Αισθάνθηκαν την πραγματική κοινωνία με το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και μέσω αυτής της βιώσεως είναι η ομολογία, που δεν είναι μία ανθρώπινη ενέργεια, μια φυσική κατάληξη της «εν Χριστώ ζωής».

Οι Προφήτες έδωσαν τη μαρτυρία ότι θα έρθη ο νέος αιώνας της σωτηρίας. Οι Απόστολοι έδωσαν στον ταλαιπωρημένο κόσμο την μαρτυρία ότι ο νέος αιώνας ήρθε με τον Χριστό. Οι άγιοι όλων των εποχών, μάρτυρες και όσιοι, έδωσαν την μαρτυρία ότι μπορεί κανείς ζώντας στην Εκκλησία να ζήση τον νέο αιώνα.

Γιαυτό και η Εκκλησία έχει οικουμενικό χαρακτήρα γιατί ζη τον νέο αιώνα της ελεύσεως του Χριστού μέσω του μυστηριακού της χαρακτήρα, εκφράζοντας παντού και πάντοτε τη ζωή του Χριστού, που είναι η ίδια η ζωή της. Έτσι ο κάθε άγιος είναι ομολογητής, γιατί συνεχώς δίνει στη ζωή του τη μαρτυρία για την καινή ζωή που έφερε στον κόσμο ο Χριστός.

Επίσης τα μαρτύρια των αγίων σχετίζονται με την ομολογία τους για την δόξα του Χριστού. («Μη γαρ τις υμών πασχέτω ως φονεύς η κλέπτης η κακοποιός η ως αλλότριος επίσκοπος. Ειδέ ως Χριστιανός, μη αισχυνέσθω, δοξαζέτω δε τον Θεόν εν τω μέρει τούτω», Α`Πέτρ. 4,15-16.)

Οι άγιοι σε πολλές περιπτώσεις επεδίωξαν τα βασανιστήρια και το μαρτύριο από θείο έρωτα. Άλλοτε πάλι έχουμε περιπτώσεις που αποδέχθηκαν το μαρτύριο χωρίς να το επιδιώξουν. Με το μαρτύριο των αγίων η Εκκλησία διασφάλισε την οικουμενικότητά της, γιατί το αίμα τους δια Χριστόν υπήρξε η οντολογική καταξίωσή τους.

Ακόμη την ανάδειξη των αγίων από τον Θεό υποστηρίζει η Αγία Γραφή: «Νώε άνθρωπος δίκαιος, τέλειος ων εν τη γενεά αυτού τω Θεώ ευηρέστησε Νώε»(Γεν.9,9). Ο Ιώβ «ην άνθρωπος αληθινός, άμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής...»(Ιώβ, 1,1). Με την ίδια έννοια και ο Σαμουήλ «εμεγαλύνθη και ην Κύριος μετ’ αυτού»( Α`Βασ. 3,19).

Αλλά και στην Κ.Δ. η δικαίωση των αγίων από τον Θεό είναι ξεκάθαρη. Σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο «Αυτός (ο Θεός) έδωκε τους μεν αποστόλους, τους δε προφήτας, τους δ’ ευγγελιστάς, τους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς τον καταρτισμόν των αγίων»(Εφεσ. 4,11). Και «ους προώρισεν, τούτους και εκάλεσεν καί ους εκάλεσεν, τούτους και εδικαίωσεν ους δε εδικαίωσεν, τούτους και εδόξασεν»(Ρωμ. 8,30)

Συνεπώς η τιμή και η δόξα των αγίων είναι φανερή σε όλη την Αγία Γραφή. Η δόξα του Θεού είναι μεγάλη, όταν μάλιστα αντανακλάται στους αγίους Του και φαίνεται το άπειρο μεγαλείο Του και η δόξα Του μαζί με τους δοξασμένους αγίους Του. Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός αναδεικνύει την οικουμενικότητα της Εκκλησίας, της οποίας το καύχημα είναι οι άγιοι.–

  • Προβολές: 1052

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance