Ευχαριστήριο-Ευχετήριο

Με την ευκαιρία των Εορτών του Δωδεκαημέρου ο Μητροπολίτης λαμβάνει πολλές ευχετήριες επιστολές και κάρτες, στις οποίες και απαντά με σχετική επιστολή του.

Εφέτος, ως απάντηση απέστειλε το εξής ευχαριστήριο και ευχετήριο κείμενο.

*

Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας με την ευκαιρία της εορτής των Χριστουγέννων, της ανατολής του νέου Έτους, αλλά και γενικώς του αγίου Δωδεκαημέρου, στο οποίο βιώνουμε και βιώσαμε την αγάπη του Θεού, την ανανέωση της Χάριτος του Βαπτίσματος, και γεμίσαμε με ελπίδες για το νέον Έτος, κυρίως ελπίδες για την αιωνιότητα, δηλαδή την υπέρβαση του χρόνου.

Ως ανταπόδοση για τις ευχές σας, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω μερικές σκέψεις του γνωστού στοχαστού και φιλοσόφου Umberto Eco που διάβασα σε ένα άρθρο του, που δημοσιεύθηκε σε μια εφημερίδα (Το Βήμα, 11-12-2005), λίγες ημέρες πριν την εορτή των Χριστουγέννων, με τίτλο «Ο θάνατος του Θεού».

Το άρθρο κατέληγε με την εξής φράση: «Ανατράφηκα ως καθολικός και, παρ’ ότι έχω εγκαταλείψει τη θρησκεία, αυτόν τον Δεκέμβριο ως συνήθως θα στολίσω μια χριστουγεννιάτικη φάτνη για τον εγγονό μου. Θα την κατασκευάσουμε μαζί –όπως έκανε και ο πατέρας μου, όταν ήμουν παιδί. Έχω βαθύ σεβασμό για τις χριστιανικές παραδόσεις- οι οποίες ως ιεροτελεστίες για να ανταπεξέλθουν στον θάνατο, συνεχίζουν να έχουν περισσότερο νόημα απ’ όσο οι ακραιφνώς εμπορικές εναλλακτικές λύσεις».

Για να φθάση στο σημείο αυτό προηγήθηκαν μερικοί συλλογισμοί.

Ο βασικός συλλογισμός του ήταν ότι «οι άνθρωποι είναι θρησκευτικά όντα». Και αυτό εξηγείται από το ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το φαινόμενο του θανάτου και στην ουσία επιδιώκουν να συμφιλιωθούν με τον θάνατο. Τα χρήματα δεν μπορούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο να συμφιλιωθή με τον θάνατο, ενώ μπορούν να τον βοηθήσουν να τον αναβάλη, όχι να τον υπερβή η να τον νικήση. Το χρήμα «αδυνατεί να δικαιολογήσει ότι είστε θνητός», γράφει. Όμως η θρησκεία έχει το έργο να συμφιλιώνη τον άνθρωπο με τον θάνατο. «Ο ρόλος της θρησκείας είναι να παρέχει αυτή την εξήγηση» ότι, δηλαδή, ο άνθρωπος είναι θνητός και έτσι συμφιλιώνεται με την έννοια του θανάτου.

Ένας άλλος συλλογισμός του, που συνδέεται με τον προηγούμενο, είναι ότι αν ο άνθρωπος δεν πιστεύη στον Θεό, «δεν είναι ότι δεν πιστεύει σε τίποτε. Πιστεύει σε ο,τιδήποτε». Έτσι η άποψη ότι ο «Θεός απέθανε» «συνοδεύτηκε από τη γέννηση πληθώρας νέων ειδώλων». Οπότε ζούμε σε μια εποχή ειδωλολατρίας και όχι απλώς αθεΐας.

Είθε ο Θεός να μας ευλογή και το νέον έτος και να μας εμπνέη όλους, ώστε όχι μόνον να συμφιλιωνόμαστε με την θνητότητά μας, αλλά να υπερβούμε τον θάνατο με την δύναμη του Χριστού, όχι μόνον να αποφεύγουμε την κατασκευή νέων ειδώλων (ιδεολογικών και θρησκευτικών) ούτε μόνον να αναζητούμε την θρησκεία, αλλά να ζούμε στην Εκκλησία, το ευλογημένο αυτό Σώμα που Κεφαλή της έχει το «Παιδίον νέον, τον προ αιώνων Θεόν».

Καλή χρονιά και ευλογημένη.

Με θερμές ευχές

+ Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1372

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance