Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη: Στον Μεγάλο Σεβαστιανό (Μητροπολίτη Κονίτσης)

του Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη

Ιεροκήρυκος Ι. Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας

Εκοιμήθη 12-12-1994. Επί τη ενδεκάτη επετείω της οσιακής τελευτής και της προς Κύριον μεταχωρήσεως αυτού.

Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη: Στον Μεγάλο ΣεβαστιανόΉσουν άγγελος· / έτσι Σε ζήσαμε.

Προφήτης πυρίπνους· / έτσι Σε νοιώσαμε.

Η θωριά Σου μετάγγιζε φως...

ο λόγος Σου ξαναμμένος εισχωρούσε

στα υπόβαθρα της δικής μας καρδιάς

και ξεπάγωνε τους χοϊκούς

και άνευρους μηχανισμούς της.

Η αγοραία συναλλαγή δε Σ' είχε

μέτοχο και θαυμαστή·

Ούτ’ η επίκαιρη σκηνή / φροντιστή κι οικονόμο.

Εσύ το λέντιο αγάπησες / και του Υπερώου υπήρξες

κατ’ αποκλειστικότητα θαμώνας.

Και διέπρεψες πατερικά,

αφού μετέβαλλε Εκείνος

την ενεργό ταπεινοφροσύνη Σου

σε παγκόσμιο υψοφανή λυχνοστάτη,

όπου έλαμψε εκθαμβωτικά

το αστραπηβόλο ήθος

της μαρτυρικής Αρχιερωσύνης Σου.

Επιστρατεύθηκες «βία και ωθισμώ»

στη δοξασμένη έπαλξη της ιερής Σου μάνδρας.

Ο Παράκλητος μόνο «εβουλεύθη»

να σταθείς / σ’ ακριτικό ποιμαντικό μετερίζι.

Υψώθηκες θεοπρεπώς

«εν εκκλησία λαού και εν καθέδρα πρεσβυτέρων»,

«Διο και ευλογήθης περισσώς»,

και έγινες σηματορός, / σύμβολο, θρύλος, φλάμπουρο, ιδέα,

ουράνια παρακλητική οπτασία,

που ενσταλάζει στα μύχια του γένους

το ζείδωρο νάμα της πονεμένης Ρωμιοσύνης,

τις προδομένες αξίες της ένδοξης φυλής.

Δέκα χρόνια επίμονα Σ’ αναζητώ.

Γυρεύω τα αγνά Σου μάτια μέσ’ στην πληθώρα

των θυτών του Αρνίου.

Δεν τολμώ να ειπώ «απελπισία»

γιατί με συγκρατεί του Συνεσίου Κυρήνης

η διαιωνιζόμενη χαροποιός αγγελία.

«Ουκ επιλείψουσι τω Θεώ

εργάται πρέποντες Εκκλησία»

Μόνο ζηλεύω. / Ποθώ την ουράνια δόξα Σου.

Όμως ενδόμυχα αποστατώ

από την φαεινή αναγωγική Σου πορεία,

γιατί με τρομάζουν τα κόκκινα σημάδια

που δηλοποιούν και τα δικά Σου τα χνάρια

στην πεπατημένη των αγίων

στων «σφαγιασθέντων» την οδό.

Δεν έχει χρεία η σεπτή κορυφή Σου,

από πενιχρών εγκωμίων «ανθοπλεκή στεφανίδια»

«Σοι δε αρκέσει»

η του θεόπτου Εφραίμ ανθομολόγητη προσηγορία.

Ότι υπήρξες / Των Οσίων ομότροπος

και μάρτυρας του Χριστού, τη προαιρέσει.

Και της Ηπείρου η εύανδρος γη

επισυνάπτει στην αγιόλεκτη περί Σου ευφημολογία

την εμπειρογνώμονα πασιφανή μαρτυρία,

ότι Σε αναδέχθηκε προ χρόνων πτωχό,

και ότι εισήλθες στα σπλάχνα της πένης.

Τώρα που από το στενωπό του επίμοχθου αγώνα,

περιχαρής βηματίζεις στην πλατειά λεωφόρο,

της αχειροποίητης νοητής πολιτείας,

και λαμπροφανής θεάσαι

το αμήχανο κάλλος της «Τρισσοφαούς Θεαρχίας»,

το ασύλληπτο μεγαλείο της Πανακήρατης Κόρης,

και των χριστοποιημένων την θεαυγή και φωσφόρο χορεία,

μην κουρασθείς να δέεσαι

Δεσπότη της αγάπης, της παρρησίας και της θυσίας,

για το «πολυτλήμον» έθνος,

τους Βορειοηπειρώτες, την Κόνιτσα, το Δελβινάκι

τα παιδιά Σου, / μα και για τους αδελφούς Σου,

να εμπνευστούν από την παροιμιώδη σεμνότητα

και τα άσβεστα ζώπυρα

της αναγεννημένης καρδιάς Σου.

Και για μας, / που φοιτητές Σε γνωρίσαμε,

και με λαχτάρα Σε προσδοκούμε,

στο γλυκοχάραμα της αναστάσιμης απαντοχής,

στον αβασίλευτο ορίζοντα της ογδόης ημέρας.–

  • Προβολές: 1087

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance