Γεγονότα καὶ Σχόλια: Αναζήτηση της ποιότητας - Τέσσερεις χωρισμοί από το Κράτος

Αναζήτηση της ποιότητας

Η «οικονομία του χρήματος» και η «οικονομία της σωτηρίας» είναι δύο πόλοι ανάμεσα στους οποίους υφαίνεται η ζωή του νεοέλληνα, αλλά και κάθε ορθόδοξου Χριστιανού ανεξάρτητα από την εθνική του ταυτότητα. Η ζωή αυτή με τις υλικές απαιτήσεις της, τις πνευματικές αναζητήσεις της και τα σωματικά και ψυχικά σκαμπανεβάσματά της (σωματικές και ψυχικές λειτουργίες και δυσλειτουργίες) αναζητά την ποιότητα στην Παιδεία (εσωτερική και εξωτερική) και στην ποικίλη ψυχαγωγία. Η εξωτερική παιδεία παρέχεται από τον «θεσμό των σχολείων». Η εσωτερική παιδεία μεταδίδεται από τον «θεσμό της Εκκλησίας». Υπάρχουν, βέβαια, και άλλοι θεσμοί –υλικότεροι και «ελαφρότεροι»– που ρυθμίζουν άλλες πτυχές του κοινωνικού μας βίου, όπως είναι η οικονομία και η ψυχαγωγία.

Η Εκκλησία, βέβαια, δεν διασπά την ζωή. Προσλαμβάνει και σώζει ολόκληρο τον άνθρωπο. Γι’ αυτό ολόκληρος ο βίος μας οφείλει να γίνη εκκλησιαστικός. Το πως κατορθώνεται αυτό είναι για πολλούς Χριστιανούς ζητούμενο· αποτελεί πάντως την υψηλή τέχνη της εκκλησιαστικής ποιμαντικής.

Τέσσερεις χωρισμοί από το Κράτος

Αν δούμε μακροσκοπικά τα τεκταινόμενα μέσα στην ελληνική κοινωνία, το Κράτος και τους διαφόρους θεσμούς που λειτουργούν μέσα σ’ αυτό, μπορούμε να μιλήσουμε για χαρακτηριστικούς «χωρισμούς» ανάμεσα στην κρατική διοίκηση και στις «διοικήσεις» βασικών θεσμών της ελληνικής κοινωνίας. Δηλαδή, ο μόνος συζητούμενος «χωρισμός» δεν είναι μεταξύ εκκλησιαστικής και κρατικής διοίκησης. Υπάρχουν και άλλοι, ίσως λιγότερο σημαντικοί, που είναι όμως ενδεικτικοί της νοοτροπίας που επικρατεί. Συγκεκριμένα:

Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται με τους κανόνες που επιβάλλει η ελεύθερη παγκοσμιοποιημένη αγορά, με βασικό δόγμα: «λιγότερο Κράτος» στις οικονομικές διαδικασίες. Με την ενίσχυση της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας και τις παράλληλες αποκρατικοποιήσεις, ακόμη και οργανισμών κοινής ωφέλειας, συντελείται σταδιακά ένας υπό όρους «χωρισμός» της Οικονομίας από το Κράτος.

Η ψυχαγωγία είναι γενικώς ιδιωτική υπόθεση. Σημαντική μορφή της είναι ο αθλητισμός και ειδικότερα το ποδόσφαιρο, το οποίο στους συλλόγους των μεγάλων κατηγοριών είναι επαγγελματικό, πράγμα που απαιτεί ειδικό νόμο του Κράτους. Είναι πρόσφατα τα γεγονότα που κατέληξαν, με παρέμβαση του «ξένου παράγοντα», στην πλήρη αποδέσμευση της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από την κρατική εποπτεία. Έχει, δηλαδή, νομοθετικά συντελεστεί ο «χωρισμός» του επαγγελματικού ποδοσφαίρου από το Κράτος.

Στο χώρο της Ανώτατης Παιδείας διατυπώθηκε η απαίτηση της πλήρους αυτονομίας των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, με παράλληλη αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης των ερευνητικών και άλλων προγραμμάτων τους. Ζητήθηκε, δηλαδή, «χωρισμός» από την κρατική διοίκηση, όχι όμως και από τα κρατικά κονδύλια.

Οι τρεις παραπάνω «χωρισμοί» χαρακτηρίζονται «απελευθερώσεις». Μόνον ο «χωρισμός» κρατικής και εκκλησιαστικής διοίκησης προβάλλεται από ορισμένους θιασώτες του θρησκευτικού αποχρωματισμού του Κράτους ως τιμωρία, με την μορφή της κατάργησης των δοξολογιών, του Αγιασμού της Βουλής και της μισθοδοσίας του Κλήρου από το Κράτος.

Το θέμα είναι εμείς να μην πιστεύουμε ότι η ελευθερία της Εκκλησίας είναι τιμωρία. Όσο για τις κοσμικές τιμές και τις υλικές απολαβές έχουμε λάβει εντολή να συνδέουμε την ακεραιότητα της περιστεράς με την φρονιμάδα του φιδιού...

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: Γεγονότα καὶ Σχόλια

  • Προβολές: 1349

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance