Γεγονός καὶ Σχόλιο: Ορθοδοξία και Ευρώπη

Μέσα στην σύγχυση των ημερών μας, σε πολλά επίπεδα, κυκλοφόρησε ένα κείμενο του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους Αρχιμ. Γεωργίου, ο οποίος είναι ένας σύγχρονος ομολογητής της πίστεως, με τίτλο «Ορθοδοξία: η ελπίδα των άλλων λαών της Ευρώπης». Το κείμενο αυτό εντυπωσιάζει για την σαφήνεια και την καθαρότητα της σκέψεώς του, ως προς το θέμα ποιά πρέπει να είναι η θέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην σύγχρονη Ευρώπη.

Από όλα όσα γράφονται θα αποσπάσω μερικές θέσεις που νομίζω μπορούν να μας βοηθήσουν στο να δούμε καλύτερα τα πράγματα από Ορθοδόξου εκκλησιαστικής προοπτικής, επειδή επικρατεί μια κινητικότητα στο θέμα αυτό.

Τονίζεται ότι «η Ορθοδοξία δεν ημπορεί να συναποτελή μαζί με τον Δυτικό Χριστιανισμό μια ενιαία ¨χριστιανική ταυτότητα¨, αλλά αντιθέτως μας υποχρεώνει να τονίσωμε ότι η Ορθοδοξία είναι η λησμονημένη από την Ευρώπη πρωτογενής της Πίστις, η οποία πρέπει κάποτε να αποτελέση εκ νέου την χριστιανική της ταυτότητα».

Μια άλλη θέση είναι ότι «η Ορθοδοξία δεν έχει συνήθως την έννοια, που της αποδίδουν όσοι την βλέπουν η την αντιμετωπίζουν με ιδεολογικά η κοινωνιολογικά κριτήρια, όσοι δηλαδή συνηθίζουν να βλέπουν στην καθ’ ημάς Ανατολή αντιδυτικά ¨ Ορθόδοξα¨ τόξα παράλληλα προς τα μουσουλμανικά, η θεωρούν την Ορθοδοξία ως εθνικιστική δύναμι των λαών που την ασπάζονται… Η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό, ουράνιο, ακατάλυτο: είναι το ανεκτίμητο δώρο του αγίου Τριαδικού Θεού στον κόσμο».

Σημαντική είναι και η άποψή του ότι «η Ορθόδοξος Εκκλησία μας δεν είναι απλώς κιβωτός της εθνικής ιστορικής μας κληρονομιάς. Πρωτίστως και κυρίως είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία». Μάλιστα οι «Ορθόδοξοι λαοί των Βαλκανίων διετήρησαν την Ορθόδοξο Πίστι τους με την θυσία χιλιάδων νεομαρτύρων, αντιστεκόμενοι τόσο στον εξισλαμισμό όσο και στον εξουνιτισμό».

Ακόμη σημαντική είναι η παρατήρηση ότι «η Ορθόδοξος παρουσία» στις δυτικές κοινωνίες «πρέπει να είναι σεμνή μαρτυρία περί του αυθεντικού Χριστιανισμού, τον οποίον στερήθηκαν επί αιώνες οι κοινωνίες αυτές, λόγω των παπικών και προτεσταντικών παρεκκλίσεων από την Αποστολική Πίστι».

Τα σημεία αυτά είναι αξιοπρόσεκτα και δεν μπορεί να αγνοηθούν από αυτόν που θέλει να εμπνέεται από την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διατηρεί την αυθεντική διδασκαλία και παράδοση, παρά τα λάθη μερικών εκπροσώπων της, είναι το Σώμα του Χριστού, και όχι απλώς μια εθνική η άλλη κουλτούρα και πολιτισμός, είναι η κοινωνία της θεώσεως και όχι μια ομάδα ανθρώπων η οποία με μια χριστιανική ιδεολογία αντιπαρατίθεται σε κάποια άλλη ιδεολογία. Την Εκκλησία την εκφράζουν οι άγιοι δια μέσου των αιώνων και όχι οι ποικίλης μορφής εμπαθείς άνθρωποι που επιδιώκουν την ατομική τους κυριαρχία δια μέσου της πίστεως.

Στην Ευρώπη δεν υπάρχει μια ενιαία «χριστιανική ταυτότητα» που διαφέρει από άλλες «ταυτότητες», θρησκευτικές η αθεϊστικές -πολλές μάλιστα λεγόμενες χριστιανικές είναι στην πραγματικότηα αθεϊστικές και υπεύθυνες για όσα γίνονται στην Δύση- και αγωνίζεται εναντίον τους. Και επειδή δεν υπάρχει ενιαία χριστιανική ταυτότητα, γι αυτό και η αντιμετώπιση διαφόρων κοινωνικών θεμάτων, από την Ορθόδοξη Εκκλησία και τις άλλες χριστιανικές Ομολογίες, δεν ταυτίζεται, και σαφώς, έχει διαφορετική αφετηρία και διαφορετικό αποτέλεσμα από κάθε μια από αυτές. Άλλωστε, είναι βασική θέση, την οποία μαθαίνουν και οι πρωτοετείς φοιτητές της Θεολογικής Σχολής, ότι το δόγμα έχει συνέπεια και στο ήθος, οπότε διαφορετικό δόγμα συνεπάγεται διαφορετικό ήθος.

Θα πρέπη να προσεχθούν αυτές οι απόψεις του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής του Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους Αρχιμ. π. Γεωργίου, γιατί χαρακτηρίζονται από καθαρότητα, σαφήνεια, ανιδιοτέλεια και γνησιότητα.

Ν.Ι.

Ετικέτες: Γεγονὸς καὶ σχόλιο

  • Προβολές: 1060

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance