Χρόνος

Στην ορθόδοξη διδασκαλία γίνεται λόγος για τον λεγόμενο λειτουργικό η συμπεπυκνωμένο χρόνο. Έτσι χαρακτηρίζεται ο μεταμορφωμένος χρόνος από την θεία Χάρη...

Τον λεγόμενο λειτουργικό χρόνο τον ζούμε με το μέγα μυστήριο της θείας Λειτουργίας, μέσα στο οποίο ερχόμαστε σε άμεση προσωπική επαφή με τα γεγονότα του παρελθόντος και συγχρόνως βιώνουμε και αυτό ακόμη το μέλλον…

Η υπέρβαση του χρόνου επιτυγχάνεται με την προσευχή, η οποία συνδέεται στενά με την θεία Ευχαριστία, αφού στην Ορθόδοξη Παράδοση δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε την θεία Λειτουργία από την καρδιακή προσευχή και την ασκητική ζωή. Μόνον έτσι μπορούμε να μιλούμε και για ατομική προσευχή. Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται με μεγάλη μετάνοια και με καθαρότητα νου, τότε αισθάνεται ότι τον άκουσε ο Θεός και τον δέχθηκε στην αιωνιότητα. Και, βέβαια, εκείνο που μας προσφέρει η προσευχή είναι αυτή η κοινωνία του Θεού, ανεξάρτητα από την εκπλήρωσή της. Δηλαδή, όταν προσευχόμαστε ενωνόμαστε με τον Θεό και αυτό είναι το μεγάλο δώρο που λαμβάνουμε, γι’ αυτό δεν απογοητευόμαστε σε περίπτωση που δεν ικανοποιείται το προσωπικό μας αίτημα.

Ο άνθρωπος της προσευχής υπερβαίνει την βασανιστική τυραννία του χρόνου, που για κάθε άνθρωπο επεκτείνεται μεταξύ της γεννήσεως και της ταφής του. Γίνεται ελεύθερος από την τυραννία του, εξαγιάζει τον χρόνο και εξαγιάζεται μέσα σε αυτόν. Κάθε στιγμή για τον προσευχόμενο Χριστιανό επιφορτίζεται από το αιώνιο. Όταν αγωνίζεται στην προσευχή αξιώνεται να ζήση τέτοιες καταστάσεις, που δεν μπορούν να περιγραφούν, αφού δεν υπάρχουν λόγια για να μεταδοθούν αυτές οι ευλογημένες εμπειρίες.

(Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, «Όσοι Πιστοί»)

Ετικέτες: χωρίο

  • Προβολές: 1356

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance