Νεκρολογία: Γιάννης Βαρδακουλᾶς

Κοιμήθηκε στις 14 Αυγούστου σε ηλικία 85 ετών ο ευπατρίδης Γιάννης Βαρδακουλάς, ο οποίος συνεργαζόταν με την Εφημερίδα μας, δημοσιεύοντας αρκετά κείμενά του, με χαρακτηριστικότερο την σειρά κειμένων με τίτλο «Από τον παλαιό Έπακτο». Τα κείμενα αυτά, που αργότερα εκδόθηκαν και σε βιβλίο, γράφηκαν κατόπιν παρακλήσεών μας να καταγράψη ένα μέρος από τα πολλά που γνώριζε για την Ναύπακτο και την ιστορία της και μας τα διηγόταν σε κάθε ευκαιρία, ιδίως αυτά που σχετίζονταν με τις παιδικές του αναμνήσεις από την λατρευτική ζωή της Ενορίας του και τους αειμνήστους Εφημερίους της Ναυπάκτου.

*

Γιάννης Βαρδακουλᾶς, Ναυπάκτου ἹερόθεοςΜε συγκίνηση ενθυμούμαστε τον τρόπο της επικοινωνίας του με τα «γραφεία» της Εφημερίδας μας. Κτυπούσε το τηλέφωνο και ακουγόταν η κοφτή, γοργόστροφη, έτοιμη να εξιστορήση, να ρωτήση η και να «τσουκνίση» με ευαίσθητη, κρυφή και έξυπνη ειρωνεία, φωνή του: «Καλλίνικε! Βαρδακουλάς εδώ· από την "Βουλή"». Βουλή ονόμαζε ο Σεβασμιώτατος την παρέα του κυρ-Γιάννη που συγκεντρωνόταν στην πλατεία του λιμανιού και συζητούσαν για τα κοινά· περασμένα, παρόντα και μελλούμενα. Του κυρ-Γιάννη, αν και είχε μόρφωση και κοινωνική καταξίωση και οικονομική άνεση, του άρεσε να διατρίβη στο λιμάνι, μαζί με τους απλούς ανθρώπους, τους οποίους συναναστρεφόταν, στήριζε και ενίοτε τους πρόβαλε με την γραφίδα του. «Έχω γράψει ένα κείμενο για το τάδε θέμα… Αν σας ενδιαφέρει, το έχω εδώ μαζί μου. Δεν μπορώ να περπατήσω. Κάνε τον κόπο να περάσης να το πάρης, να πιής και έναν καφέ». Όταν δεν μπορούσα να περάσω από το στέκι τους και ήθελα να του στείλω κάτι, το έκλεινα σε φάκελλο και σημείωνα ως παραλήπτη:

«κ. Γιάννη Βαρδακουλά

Καφενείο "Η Ωραία Ναύπακτος" Πλατεία Λιμένος

έναντι Μητροπόλεως».

Επειδή το καφενείο τους δεν είχε ιδιαίτερο όνομα, το ονόμαζα άλλοτε «Η Ωραία Ναύπακτος», άλλοτε «Η Μικρά Βουλή», άλλοτε «Το Λιμανάκι» κ.α. Αν ήθελα να τον πειράξω, έγραφα «Κύριον Ιωάννην». Κάτι του θύμιζε και μου το επεσήμανε ότι προτιμά το «κ. Γιάννη».

Η «Μικρά Βουλή» είναι απέναντι από το Επισκοπείο. Ο κυρ-Γιάννης σεβόταν τον Μητροπολίτη και εκτιμούσε την εργατικότητά του και την συγγραφική δραστηριότητά του. Βλέποντας το μέχρι αργά αναμμένο φως στο γραφείο του Επισκοπείου, εμπνεύσθηκε και συνέθεσε το εξής τετράστιχο:

«Στο βάθος το δεσποτικό, τα φώτα αναμμένα,

και ο ερημίτης Δέσποτας που γράφει ως την αυγή.

Οι προσευχές του, λες, μπορούν να σώσουνε κι εμένα

η με προσμένει του άγιου Πέτρου η ποινή;»,

το οποίο αργότερα παρήλλαξε ως εξής:

«Στο βάθος το Δεσποτικό, τα φώτα αναμμένα

και ο Επίσκοπος που γράφει ως την αυγή…

και που και που τα ψαλτικά μοσχολιβανισμένα,

να λέει σιγανά στη νύχτια σιγή».

Σε θεατρικό που είχαν παίξει παιδιά του Κατηχητικού στην Χριστουγεννιάτικη εορτή, είχαμε αναφέρει για τον κυρ-Γιάννη τα εξής:

«…ΜΑΡΙΑ: — Πόσο πιο όμορφη μας φαίνεται η Ναύπακτος, τώρα που μεγαλώσαμε, που την στερηθήκαμε;

ΘΑΝΟΣ: — Α, αυτές τις ημέρες την περπάτησα όλη· σπιθαμή προς σπιθαμή. Στον Άη-Δημήτρη, την αγια-Παρασκευή, τον Αη-Γιώργη, στην φαλτσόπορτα, στην «μεγαλομάτα», στην βατόβρυση. Ανέβηκα στο Κάστρο, στον Προφήτη Ηλία, έβγαλα φωτογραφίες…

ΓΙΑΝΝΗΣ: — Εμείς πήγαμε στο Δεσποτικό, πήραμε την ευλογία του Δεσπότη…

ΜΑΡΙΑ: — …συναντήσαμε τον Λυκειάρχη μας, τον κ. Γυμνασιάρχη μας, τον κατηχητή μας τον παλιό…

ΘΑΝΟΣ: — Και εμείς τον κυρ-Γιάννη, στο καφενείο στο λιμάνι…

ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ: — …μας είπε όλη την νεώτερη ιστορία της Ναυπάκτου…

ΘΑΝΟΣ: — Τρεις ώρες μας μιλούσε…

ΓΙΑΝΝΗΣ: — Και ο π. Αρσένιος τρισήμιση!

ΜΑΡΙΑ: — Ζωντανή εκκλησιαστική ιστορία!

ΘΑΝΟΣ: — Α! Θυμηθήκαμε τα παλιά!…»

Όμως οι ιστορίες για τον κυρ-Γιάννη, όπως και οι ιστορίες που έλεγε ο κυρ-Γιάννης, δεν έχουν τελειωμό. Ας είναι αναπαυμένος.

*

Στο μέλλον θα δημοσιεύσουμε κάποια κείμενά του, εις μνημόσυνον. Στο παρόν τεύχος αρκούμαστε στους επικήδειους λόγους που ακούσθηκαν στην κηδεία του, που έγινε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, ανήμερα της Παναγίας.

*

Την κηδεία ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος μεταξύ των άλλων τόνισε τρία χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κυρ-Γιάννη, όπως τον έζησε τα ένδεκα αυτά χρόνια της παρουσίας του στην Ναύπακτο: –Την αγάπη για την Εκκλησία, για τον θεσμό και το πρόσωπο του Επισκόπου, –το δημοκρατικό του ήθος που τον διέπνεε σε όλες του τις εκδηλώσεις, –την μεγάλη του ευαισθησία, κοινωνική, συναισθηματική, συνειδησιακή.

Ως επίρρωση των όσων είπε ο Σεβασμιώτατος ανακοίνωσε και την απόφαση του κυρ-Γιάννη –την οποία του είχε εκμυστηρευθή, όταν πριν λίγο καιρό είχε ετοιμάσει, με την υπευθυνότητα και προνοητικότητα που τον χαρακτήριζε, την διαθήκη του– να χαρίση μέρος της περιουσίας του για φιλανθρωπικό σκοπό. Άλλωστε ο ίδιος κοπίασε ιδιαίτερα για τα Ιδρύματα της πόλεως, αφού είχε διορισθή με πρόταση του Σεβασμιωτάτου ως άμισθος Σύμβουλος, και ανέδειξε τους Ευεργέτας με συγράμματά του.

  • Προβολές: 1306

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance