Γεγονότα καὶ Σχόλια: Θρησκευτική γυμναστική - Απρόσωπη Προσωπικότητα - Καίριος λόγος

Θρησκευτική γυμναστική

Διαβάζουμε στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου των θρησκευτικών της πέμπτης του Δημοτικού:

“Είναι η ώρα της γυμναστικής. Τα παιδιά έχουν μεγάλη χαρά.

- Βάδην, εμπρός, μάρς. Εν δυο, εν δυο, ένα... ακούστηκε η φωνή του δασκάλου στην αυλή του σχολείου. ·Οταν τελείωσαν και οι ασκήσεις, οι μαθητές της Ε’ τάξης χωρίστηκαν σε ομάδες. ·Αλλοι για μπάσκετ και άλλοι για βόλεϊ. Οι κανόνες του παιχνιδιού ήταν γνωστοί και έπρεπε να τηρούνται... Το βλέμμα των διαιτητών ήταν αυστηρό και δίκαιο. Μια ζαβολιά και... στον πάγκο για κάμποσες μέρες”. Και συνεχίζει η περιγραφή του αγώνα χωρίς καμμιά αναφορά στην εκκλησιαστική ζωή. Σκοπός του κειμένου είναι να διδάξη, τελείως ανθρωποκεντρικά, το “πότε ένας αγώνας είναι καλός και τίμιος”.

Σ’ ένα άλλο “πετυχημένο” κείμενο του βιβλίου, παρουσιάζεται “η ομάδα του Χριστού”, η οποία “δίνει την πιο μεγάλη μάχη στον κόσμο. Αγωνίζεται σ’ ένα δύσκολο γήπεδο, την ανθρώπινη κοινωνία....”.

Πάντως, αυτό που επιτυγχάνεται με τέτοια κείμενα είναι μια ποδοσφαιροποίηση της Εκκλησίας, με ομάδες, οπαδούς και αντιπάλους, “ζαβολιές” και αποβολές, που αναιρεί τελείως το περιεχόμενο και τον χαρακτήρα της. Η ρηχότητα τέτοιων κειμένων δεν είναι απλοποίηση της χριστιανικής διδασκαλίας, είναι διαστρέβλωση

Απρόσωπη Προσωπικότητα

Σε επεισόδια που έγιναν μετά το τέλος αγώνα καλαθοσφαίρησης μεταξύ ομάδων της πρώτης εθνικής κατηγορίας, οι κάμερες της τηλεοράσεως συνέλαβαν γνωστό δημοσιογράφο ιδιωτικού καναλιού να γίνεται ένα με τον μαινόμενο όχλο και να βιαιοπραγή κατά του διαιτητού της συνάντησης.

Από πολλούς σχολιάσθηκε αρνητικά η συμπεριφορά του επώνυμου δημοσιογράφου. Ο ίδιος δήλωσε ότι τον κρίνουν αρνητικά όσοι δεν ξέρουν τί θα πη γήπεδο. Γιατί, “όταν είσαι μέσα στο γήπεδο και όλοι οι άλλοι αντιδρούν με οποιονδήποτε τρόπο, τότε δεν μπορείς παρά και συ να συμπεριφερθής παρομοίως”.

Το θέμα έχει βέβαια και την ηθική του πλευρά, γιατί “τί παράδειγμα δίνουν οι επώνυμοι και “καθώς πρέπει” κύριοι στα νέα παιδιά που βράζει το αίμα τους;”.

Εκείνο, όμως, που εντυπωσιάζει περισσότερο, είναι το γεγονός ότι ένας άνθρωπος, τον οποίο γνωρίζουμε κατ’ όνομα, μετατρέπεται μπροστά στα μάτια μας σε απρόσωπη μάζα, και το θεωρεί εντελώς φυσικό. Την μαζοποίησή του, μάλιστα, την χρησιμοποιεί ως ικανό δικαιολογητικό, ώστε να αποσείση τις ευθύνες του!

Διδάγματα μαζοποίησης, εν ώρα μαζικού φιλ-αθλητισμού, από “προσωπικότητα” των Μαζικών Μ.Ε.

Καίριος λόγος

Μέσα στην αναστάτωση των ημερών, με τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις, είναι δύσκολο να ακουσθούν ήρεμες φωνές, που λένε την αλήθεια σε κάθε κατεύθυνση, χωρίς υστεροβουλία, χωρίς να επιδιώκουν να καλύψουν ή να πλήξουν κανένα. Είναι γεγονός ότι “λόγω παλαίει λόγος” και ότι δεν είναι δυνατό να βρεθή ο τελικός νικητής σε μια “διαλογική πάλη”. Οπότε, είναι πολύ πιθανό, αυτός που λέει την αλήθεια και μιλά για τα ουσιώδη της ζωής να διαβληθή κάποια στιγμή ότι μεροληπτεί, ή ότι αντιστρατεύεται στο δίκαιο. Παρά ταύτα είναι καλό να προσέξουμε κάτι που γράφει ο Κ. Ζουράρις στο βιβλίο του “γελάς ελλάς αποφράς”:

“Σωτηρίες και διδασκαλίες δεν γίνονται με αγγαρείες και πληρωμένες υπερωρίες. Αυτά είναι κατακτήσεις της κλαδικής των μικρομεσαίων στελεχών κι όχι οι αναστάσεις των εν σαρκί περιπολούντων θεών”.

Βέβαια, κανείς δεν αγνοεί ότι όλοι έχουμε ανάγκη από “διατροφάς και σκεπάσματα” και ότι είναι νόμιμος ο αγώνας για την έντιμη εξασφάλισή τους.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: Γεγονότα καὶ Σχόλια

  • Προβολές: 985

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance