Γεγονός καὶ Σχόλιο: Φωτιές και εμπρηστές

Το τελευταίο καλοκαίρι ήταν πύρινο, και γι' αυτό ήταν κακοκαίρι, από την άποψη ότι όλη η Ελλάδα φλέχθηκε από τις πυρκαγιές που προήλθαν από διάφορα αίτια.  Αισθανθήκαμε την αγωνία και τον πόνο των ανθρώπων από την απώλεια των αγαπητών τους προσώπων, των σπιτιών τους, των ζώων τους, των δασών και γενικά της περιουσίας τους. Οι πύρινες φλόγες έτρεχαν με ταχύτητα και κατέτρωγαν τα πάντα.

Ως Χριστιανοί πιστεύουμε ότι δεν είναι αίτιος του κακού ο Θεός, αλλά ο Θεός το επιτρέπει, γιατί σέβεται την ελευθερία των ανθρώπων και δεν την παραβιάζει. Πολλές φορές ενεργεί θαυματουργικά και άλλες φορές προσφέρει ανάπαυση και αναψυχή στους ανθρώπους και επιτρέπει τις ταλαιπωρίες παιδαγωγικά. Υπάρχουν, όμως, πολλές φωτιές στις κοινωνίες μας, τις οποίες δεν αξιολογούμε κατάλληλα, δεν τις υπολογίζουμε. Μπορεί κανείς να αναφερθή σύντομα σε αυτές.

Είναι η φωτιά της αθεΐας και της απιστίας που κατακαίει την ύπαρξη του ανθρώπου. Αυτή καταστρέφει κάθε θρησκευτική ανησυχία που υπάρχει εκ φύσεως μέσα στην ψυχή του ανθρώπου. Είναι η φωτιά των σχισμάτων και των εκκλησιαστικών διαιρέσεων που δημιουργούν φατρίες και διασπούν την εκκλησιαστική ενότητα, και αυτό θεωρείται το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό παράπτωμα.  Είναι η φωτιά της ποικιλότροπης αμαρτίας, η οποία στην εποχή μας παρουσιάζεται εύκολα και ελεύθερα από τα Μ.Μ.Ε. και προβάλλεται ως φυσική ζωή. Όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί στις ψυχαγωγικές εκπομπές, τα σήριαλ και τις διαφημίσεις προβάλλουν την γυμνότητα ψυχής και σώματος, την πλήρη ασυδοσία.

Είναι η φωτιά της γλώσσας, που ψεύδεται, συκοφαντεί, διαβάλλει, υπερηφανεύεται, βλασφημεί, κλπ. Ο Αδελφόθεος Ιάκωβος χρησιμοποιεί την εικόνα της φωτιάς για να δείξη το κακό που προξενεί η γλώσσα: «ούτω και η γλώσσα μικρόν μέλος εστί και μεγαλαυχεί. ιδού ολίγον πυρ ηλίκην ύλην ανάπτει! και η γλώσσα πυρ, ο κόσμος της αδικίας. ούτως η γλώσσα καθίσταται εν τοις μέλεσιν ημών η σπιλούσα όλον το σώμα και φλογίζουσα τον τροχόν της γενέσεως και φλογιζομένη υπό της γεέννης» (Ιακ. γ , 5-6).

Από τέτοιες πνευματικές φωτιές είναι γεμάτη η κοινωνία μας. Πυρπολούνται τα Κράτη, οι πόλεις, τα χωριά, οι οικογένειες, οι Εκκλησίες. Δυστυχώς δεν τις βλέπουμε και δεν αισθανόμαστε το κακό που προξενούν.  Υπάρχουν δε μερικοί εμπρηστές αυτής της πνευματικής φωτιάς, που ανάβουν φωτιές, χωρίς να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, και στην συνέχεια σαν άλλοι Νέρωνες κάθονται μακρυά και χαίρονται, βλέποντες το θέαμα της πυρκαγιάς.  Το φοβερότερο απ' όλα είναι όταν τέτοιοι εμπρηστές είναι Κληρικοί, που θα έπρεπε να είναι πυροσβέστες, και οι οποίοι ανάβουν φωτιές και ηδονίζονται από το «υπερθέαμα» των πυρκαγιών!

Ο Θεός να μας προστατεύη από τέτοιους ανθρώπους που ενώ εκλήθηκαν να είναι πυροσβέστες, γίνονται εμπρηστές και πυρομανείς, δημιουργώντας πυρόπληκτους μέσα στην κοινωνία και την Εκκλησία.  Ίσως λόγω των πνευματικών πυρκαγιών να επιτρέπη ο Θεός να ανάβουν και οι άλλες, οι υλικές πυρκαγιές, για να μας συνετίζη, επειδή μας αγαπά.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1392

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance