Γεγονότα καὶ Σχόλια: Ρασοφόροι και Μ.Μ.Ε. - Οι απαγορεύσεις προκαλούν - Για προσωπική χρήση

Οι απαγορεύσεις προκαλούν

Είναι γνωστό ότι οι απαγορεύσεις γενικά προκαλούν το ενδιαφέρον για τα απαγορευμένα, γι’ αυτό η εγκύκλιος του θεολόγου Σχολικού Συμβούλου της Λάρισας κ. Αχ. Πιτσίλκα, με την οποία συνίστατο στους θεολόγους καθηγητές να αποτρέπουν τους μαθητές από την ανάγνωση των έργων του Καζαντζάκη, δεν ήταν δυνατό να πετύχη τον σκοπό της.

Στις μέρες μας η μόνη επιτυχής αντίδραση στην κακοποίηση της αλήθειας για το πρόσωπο του Χριστού, που επιχειρεί ο Καζαντζάκης, είναι η μετάδοση στους μαθητές υγιών κριτηρίων, ώστε να διακρίνουν μόνοι τους το γνήσιο από το νόθο, την αλήθεια από την πλάνη. Αυτό βέβαια είναι το δυσκολότερο, αλλά όμως το πιο ουσιαστικό.

Η εμπιστοσύνη στις αυθεντίες, που μπορούν να ορίζουν απαγορεύσεις, έχει προ πολλού εκλείψει. Είμαστε στην εποχή του “άσε με να κάνω λάθος”. Γι’ αυτό οι απαγορεύσεις, όσο κι αν προέρχονται από πραγματική αγάπη προς τους νέους και από ειλικρινή σεβασμό στην αλήθεια, προκαλούν, ερεθίζουν την περιέργεια των νέων, αλλά και τον θυμό κάποιων που θέλουν να θεωρούνται διανοούμενοι.

Απουσία κριτηρίων

Η “πρόκληση” του Σχολικού Συμβούλου κ. Πιτσίλκα έφερε στην επιφάνεια τη νοοτροπία του γραικυλισμού. Ο Καζαντζάκης, ο Έλληνας λογοτέχνης με την παγκόσμια προβολή, το ανήσυχο πνεύμα, αυτός που έμαθε με τον Ζορμπά όλο τον κόσμο - ακόμη και τους μαύρους της Αφρικής - να χορεύουν συρτάκι, να αμφισβητήται και να υβρίζεται;... Πώς μπορεί ατιμώρητα να καθυβρίζονται είδωλα; Κάποιοι, για να δείξουν ότι είναι ελεύθερα πνεύματα, άλλοι από ντροπή για το τί θα πουν οι ξένοι γι’ αυτά που λένε εκπαιδευτικοί μας για τον Καζαντζάκη είπαν διάφορα, μεταξύ των οποίων, ότι ο Καζαντζάκης είναι παράδοση του τόπου μας.

Αλήθεια, οι εύθικτοι διανοούμενοι - δημοσιογράφοι και πολιτικοί - νοιώθουν ως παράδοσή τους τον πουριτανισμό του Καζαντζάκη και προσυπογράφουν ανεπιφύλακτα όσα λέει για το πρόσωπο του Χριστού.

Ας είμαστε ειλικρινείς και αμερόληπτοι. Ο Καζαντζάκης στα έργα του εκφράζει με μεγάλη δύναμη λόγου την προσωπική του περιπέτεια, που είναι σεβαστή, αλλά όχι πρότυπο. Σε πολλά σημεία του έργου του πάει αντίθετα με την πίστη της Εκκλησίας μας, τραβά ένα δρόμο αιρετικό. Σεβαστό κι’ αυτό, αλλά δεν είναι παράδοση του τόπου μας.

Η παράδοση των Πατέρων μας μας έμαθε, να εκτιμούμε την εξωτερική ομορφιά του λόγου, αλλά να ζητούμε το πνεύμα του πίσω από τις λέξεις· να μη ζαλιζόμαστε από τις φαντασίες των “τεχνολόγων”, αλλά να εμπνεόμαστε από τις διδασκαλίες των θεοπτών θεολόγων.

Για προσωπική χρήση

Σχετικά με την πρόταση Υπουργού της Κυβέρνησης να επιτραπή η καλλιέργεια χασίς για προσωπική χρήση - πολύ πιθανό αργότερα να τη δούμε να γίνεται νόμος - έχουμε να κάνουμε την εξής απλή παρατήρηση:

Οι Έλληνες όταν καπνίζουν τσιγάρο προσφέρουν συνήθως και στην παρέα τους. Όταν πάλι έχουν κάποια παραγωγή, προσφέρουν ένα δείγμα της και στους γείτονες. Ποιός θα αποκλείση αυτήν την κοινωνική συμπεριφορά από την περίπτωση της καλλιέργειας και χρήσης του χασίς;

Αυτό, βέβαια, χωρίς να σκεφτόμαστε το εμπορικό δαιμόνιο των Ελλήνων.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 988

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance