Ἡ Συνθήκη Σένγκεν

Πολλά θα μπορούσαν να γραφούν για την συνθήκη Σένγκεν που έγινε πασίγνωστη τον τελευταίο καιρό λόγω της ψηφίσεώς της από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Εγράφησαν πολλά στις Εφημερίδες και για τα συγκεκριμένα άρθρα της Συνθήκης και για την φιλοσοφία της, αλλά και για την αντίδραση του λαού και των κομμάτων, καθώς επίσης και βουλευτών από όλα τα κόμματα.

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ασχολήθηκε με το θέμα αυτό από την στιγμή που εμφανίσθηκε και εξέδωσε αφ’ ενός μεν μια εμπεριστατωμένη ανακοίνωση, αφ’ ετέρου δε μια εγκύκλιο που διαβάστηκε στον λαό. Βέβαια, η εγκύκλιος αυτή είχε πρωτίστως ποιμαντικό χαρακτήρα, γι’ αυτό θεωρώ ότι οι απόψεις της Εκκλησίας για την συνθήκη του Σέγκεν εκφράζονται κατά τον καλύτερο τρόπο στο ανακοινωθέν, το οποίο αποσιώπησαν σχεδόν όλοι, εκκλησιαστικοί και μή, και το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα μας. Επίσης, σημαντική είναι και η επιστολή που απεστάλη από την Ιερά Σύνοδο στον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς, τους αρχηγούς κομμάτων και τους αρμοδίους φορείς, η οποία είναι συγκερασμός και του ανακοινωθέντος και της εγκυκλίου προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Από τα διάφορα δημοσιεύματα στις εφημερίδες για την συνθήκη του Σέγκεν, ξεχώρισα ένα κείμενο του κ. Αχιλλέα Φρακατσέλη, που δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (15 Ιουνίου 1997), το οποίο θίγει μια πλευρά που δεν τονίστηκε, όπως έπρεπε. Το κείμενο έχει ως εξής:

“Η δημιουργία του “ευρωπαϊκού κάστρου”, δηλαδή ενός ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου, απόλυτα θωρακισμένου από την εισαγόμενη εγκληματικότητα από τρίτες χώρες, είναι ο στόχος της Συνθήκης του Σέγκεν, αλλά πολλοί επισημαίνουν ότι τα τείχη αυτού του κάστρου είναι μάλλον ευάλωτα.

Ο έλεγχος των συνόρων, σύμφωνα με όσα προβλέπει το κείμενο της συνθήκης, θα υλοποιείται με την βοήθεια ενός γιγαντιαίου δικτύου που θα φέρνει στις οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών όλα τα στοιχεία που αφορούν την προσωπικότητα του διερχομένου.

Πρόκειται για το Σύστημα Πληροφορικής Σέγκεν που οδηγεί στην περίφημη “διασύνδεση αρχείων”, δηλαδή στο σκέλος εκείνο που εγείρει τον προβληματισμό σχετικά με την συνταγματικότητα της λειτουργίας της Συνθήκης. Ταυτόχρονα, όμως, πρόκειται και για το τεχνολογικά “τρωτό” της σημείο, μια και οι ειδικοί στην πληροφορική επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει ασφάλεια των δικτύων.

Οι γνωστοί “χάκερ”, οι άνθρωποι που γνωρίζουν τα μυστικά της σύνταξης κρυπτογραφικών κωδίκων, μπορούν να “παρεμβαίνουν” αλλάζοντας τα στοιχεία των αρχείων.

“Η ασφάλεια των δικτύων δεν είναι εξασφαλισμένη” επισημαίνει ο Νικ. Αλεξανδρής, καθηγητής του Τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, και υπενθυμίζει ότι “υπήρξαν στο πρόσφατο παρελθόν περιπτώσεις παραβίασης δικτύων με υψηλό βαθμό ασφαλείας”.

Ανάλογη είναι και η άποψη του Ευαγγέλου Κιουντούζη, καθηγητή Εφαρμοσμένης Πληροφορικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, που σημειώνει ότι “δέν είναι απλή η απάντηση στο πρόβλημα της ασφάλειας δικτύων”, διότι “τά πληροφοριακά συστήματα γίνονται όλο και πιο σύμπλοκα καθιστώντας τα θέματα ασφάλειας και προστασίας δυσχερή”.

Την καλύτερη επιβεβαίωση δίνουν οι χάκερ, που ακόμη και ως κοινωνικό φαινόμενο απασχολούν σοβαρά τους ειδικούς. Πρόσφατα στην Βρετανία δύο ερευνητικά κέντρα (Kinross- Render) πραγματοποίησαν μελέτη για λογαριασμό της Computacenter, για να εντοπίσουν το μέγεθος του κινδύνου διείσδυσης των χάκερ στα υπολογιστικά δίκτυα.

Τα ευρήματα είναι εντυπωσιακά. Το 60% των χάκερ που εθελοντικά συμμετείχαν στην έρευνα κατάφεραν να μπούν σε επιλεγμένα δοκιμαστικά δίκτυα, γεγονός που οδήγησε στα ακόλουθα συμπεράσματα: το 66% των συστημάτων άμυνας αποδείχθηκαν ανεπαρκή, το 75% των μέτρων προστασίας ήταν χαλαρά και το 55% των συστημάτων προστασίας του Internet (τού διεθνούς διαδικτύου) είναι ανεπαρκή! Τελική εκτίμηση όπως την δίνουν οι άνθρωποι της Computacenter: “Το νομικό πλαίσιο δεν αποτελεί σοβαρό εμπόδιο κατά των χάκερ”.

Να υπενθυμίσουμε ότι το Σεπτέμβριο του 1996 αμερικανοί χάκερ διείσδυσαν στο δίκτυο της CIA αλλάζοντας την οικονομία της “υπηρεσίας” από “Central Intelligence Agency” σέ “Central Stupidity Agency”, ενώ μερικούς μήνες νωρίτερα και το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δέχτηκε ανάλογη επίσκεψη, που κατέληξε σε αλλαγή του logo του σε “υπουργείο Αδικίας”.

Χιούμορ που μπορεί να αποδειχθεί μέγιστη απειλή, αν οι ηθελημένες αλλαγές από το σπάσιμο των μέτρων προστασίας του δικτύου του Συστήματος Πληροφορικής Σένγκεν, χρησιμοποιηθούν σε βάρος ανύποπτων πολιτών”.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω ακόμη ένα σημείο που είναι κατά την γνώμη μου το σημαντικότερο από εκκλησιαστικής πλευράς. Το πρόβλημα είναι ποιοί θα έχουν την δυνατότητα να προσκομίζουν στοιχεία στο κεντρικό σύστημα πληροφοριών, εκείνων που θα θεωρούνται ύποπτοι και ακόμη ποιοί θα έχουν την δυνατότητα να έχουν προσπέλαση στα ηλεκτρονικά αυτά αρχεία. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, αν το συνδέσουμε και με όσα λέγει στο άρθρο του ο κ. Αχιλλέας Φρακατσέλης.

Το ανησυχητικό της υποθέσεως είναι ότι είναι ενδεχόμενο τα ηλεκτρονικά αρχεία να χρησιμοποιούνται εναντίον της Ορθοδόξου Εκκλησίας και μάλιστα εναντίον των Ορθοδόξων Κληρικών και λαϊκών, από κέντρα παραθρησκευτικά τα οποία μισούν την Ορθοδοξία και θέλουν να την πλήξουν. Αν σκεφθή κανείς το τί μεθόδους χρησιμοποίησε το ΚΕΦΕ, το οποίο τελικά λόγω του φακελλώματος διαφόρων εξεχόντων παραγόντων της Πολιτείας και της Εκκλησίας διαλύθηκε με απόφαση των δικαστηρίων, τότε αντιλαμβάνεται την σοβαρότητα του θέματος.

Και βέβαια, η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν πρόκειται να πάθη τίποτε, γιατί άντεξε σε πολλούς και φοβερούς διωγμούς, αλλά ας προσέξουν οι πολιτικοί ηγέτες μήπως αυτό έχει συνέπεια στο Γένος μας και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό, αφού μάλιστα η Ορθόδοξη διαδασκαλία και ζωή είναι ο ιστός του Γένους μας. Με αυτήν την έννοια μιλούμε για τους πνευματικούς κινδύνους και έτσι αντιλαμβανόμαστε την κρισιμότητα του πράγματος. Τίθενται διάφορα ερωτήματα: Μήπως μερικά ύποπτα κέντρα θέλουν ή θα χρησιμοποιήσουν όλα τα στοιχεία τα οποία θα συγκεντρωθούν για να κτυπήσουν στην ρίζα την ελληνορθόδοξη παράδοση για να επικρατήση τελικά ο αιρετικός φράγκικος πολιτισμός; Μήπως βρισκόμαστε σε μια μεθοδευμένη πολεμική εναντίον της Ρωμηοσύνης από την αρειανική νοοτροπία της δύσεως; Μήπως η ενοποίηση της Ευρώπης που γίνεται σαφώς μέσα στα πλαίσια των αρχών του Καρλομάγνου, και της νοοτροπίας του Βατικανού, το οποίο Βατικανό είναι ένας αφανής εταίρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητος με μεγάλη επιρροή, αποβλέπει και στην εξαφάνιση του θαυμασίου ελληνορθοδόξου τρόπου ζωής, τον οποίο μερικοί, με μεγάλη αφέλεια, χαρακτηρίζουν ως φονταμενταλισμό, θεοκρατία κ.λ.π.;

Μέσα από την προοπτική αυτήν είδα και τις αντιδράσεις του λαού, τις οποίες πρέπει να προσέξουν οι ηγέτες μας, δηλαδή πρέπει να δούν την ουσία των κινητοποιήσεων αυτών και όχι να σταθούν σε μία επιφάνεια.

Ν.Ι.

  • Προβολές: 1075

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance