Γεγονότα καὶ Σχόλια: Οι κινούμενες κοινότητες τών λεωφορείων - Ασύμβατοι διάλογοι

ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

Οι κινούμενες κοινότητες τών λεωφορείων

Κίνηση μέ τό λεωφορείο τής γραμμής από Ναύπακτο γιά Θεσσαλονίκη. Σχεδόν γεμάτο τό λεωφορείο κυρίως από φοιτητές πού σπουδάζουν στήν Πάτρα ή στήν Θεσσαλονίκη ή καί στούς «ενδιάμεσους σταθμούς» τής Λαμίας καί τής Λάρισας. Μιά κινούμενη κοινότητα, εν πολλοίς ανομοιογενής, μέ μέλη πού γνωρίζονται καί επικοινωνούν μεταξύ τους μέ παράλληλους μονολόγους ή, πιό πολύ, μέ ασύμβατους διαλόγους.

Κάθε ταξίδι παλαιότερα –πρίν νά μπή τό κινητό τηλέφωνο στήν ζωή μας– είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Έμπαινες μέσα στό όχημα καί μέ τούς συνταξιδιώτες σου «αποτασσόσουν» τόν υπόλοιπο κόσμο. Δέν είχες καμμιά επικοινωνία μαζί του. Άν ήσουν ομιλητικός τύπος μπορούσες τότε νά ανοίξης κουβέντα μέ τόν διπλανό σου ή, άν διακατεχόσουν από άλλα ενδιαφέροντα καί τάσεις, μπορούσες νά διαβάσης, νά σκεφτής ή στήν καλύτερη περίπτωση νά προσευχηθής, εφόσον βέβαια σού τό επέτρεπαν οι μουσικές επιλογές τού οδηγού.

Σήμερα η κινούμενη κοινότητα κάθε λεωφορείου τής γραμμής είναι μιά εξωστρεφής κοινότητα. Κάποιοι κουβεντιάζουν μεταξύ τους. Κάποιοι λιγότεροι διαβάζουν. Σχεδόν όλοι όμως επικοινωνούν μέ τόν έξω κόσμο μέ τά κινητά τους τηλέφωνα.

Από τίς τηλεφωνικές συζητήσεις πού γίνονται καθοδόν, μέ φωνή φυσική πού ξεπερνά τόν θόρυβο τής μηχανής τού λεωφορείου σέ ακτίνα αρκετών θέσεων από τήν θέση τού συνομιλούντος, δημιουργείται μιά περίεργη αίσθηση κοινότητας. Αντιλαμβάνεσαι στοιχεία τού χαρακτήρα πολλών συνταξιδιωτών σου, πληροφορείσαι τήν αιτία τού ταξιδιού τους, τίς αγωνίες τους, τά ενδιαφέροντά τους, τά οικογενειακά, επαγγελματικά ή φοιτητικά προβλήματά τους. Κι όλα αυτά χωρίς νά δώσης γνωριμία μαζί τους, χωρίς νά συνομιλήσης, χωρίς πιθανώς νά ανταλλάξης έναν τυπικό χαιρετισμό.

Οι εξωστρεφείς κοινότητες τών συγχρόνων λεωφορείων είναι κοινότητες τών «ασύμβατων διαλόγων». Διαλόγων μέ τό κινητό τηλέφωνο, πού μπορεί νά είναι στήν ουσία τους «παράλληλοι μονόλογοι», σάν αυτούς γιά τούς οποίους κάνει λόγο ο Σεφέρης.

Ασύμβατοι διάλογοι

Ο Γ. Σεφέρης είχε διαπιστώση ότι είμαστε η χώρα τών «παράλληλων μονολόγων», αφού σ’ εμάς δέν γίνονται γενικώς ουσιαστικοί διάλογοι.

Οι «παράλληλοι μόνολογοι» τού Σεφέρη όμως προϋποθέτουν κάποιους πού κάθησαν, γιά νά συζητήσουν μαζί ένα θέμα. Τό καινούργιο στίς «κινούμενες κοινότητες» τών λεωφορείων είναι ότι πληροφορούμαστε τίς απόψεις τού άλλου γιά ποικίλα θέματα, χωρίς νά καθήσουμε νά κουβεντιάσουμε μαζί του. Ο καθένας μιλάει, συνήθως αρκετά φωναχτά, στό κινητό μέ τούς δικούς του. Ο χώρος τού λεωφορείου είναι γεμάτος από τέτοιους «ασύμβατους διαλόγους», οι οποίοι ούτε τέμνονται, ούτε είναι παράλληλοι μεταξύ τους.

Ίσως αυτή νά είναι μιά εικόνα τής σύγχρονης ατομοκεντρικής μεταμοντέρνας κοινωνίας. Μπορεί όμως νά είναι καί έκφραση τής ανάγκης πού έχουμε γιά εξωστρεφείς επικοινωνίες, ασφυκτιούντες μέσα στά ενδοκοσμικά πλαίσια τής κοινωνίας τών ανθρώπων.

Βλέποντας τήν εικόνα αυτή ως σύμβολο, μπορούμε νά θεωρήσουμε ότι εικονίζει τήν –μή συνειδητοποιημένη από πολλούς– ανάγκη γιά «αδιάλειπτες συνομιλίες» μέ τήν έξω από τήν συνήθη αμεσότητα τών αισθήσεών μας πραγματικότητα, δηλαδή, μέ τόν Χριστό, τήν Θεοτόκο, τούς Αγγέλους καί τούς Αγίους.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1270

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance