Προσκύνημα στην Βόρειο Ήπειρο

Τό τριήμερο 30,31 Αυγούστου καί 1 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε εκδρομή στήν Αλβανία (Β. Ήπειρο) καί τά Ζαγοροχώρια, τήν οποία οργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου γιά τά μέλη τών συνάξεων "τής Δευτέρας", πού κάνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας καθ' όλη τήν διάρκεια τού εκκλησιαστικού έτους.

Ο αριθμός τών συμμετεχόντων ήταν εξ αρχής περιορισμένος, αφού θά πήγαινε μόνον ένα λεωφορείο καί γι' αυτό τηρήθηκε αυστηρά η σειρά προτεραιότητας. Επικεφαλής ήταν ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος μέ δύο ιερείς καί η εκδρομή είχε ποιμαντικό καί προσκυνηματικό χαρακτήρα στά "ματωμένα χώματα" τής Β. Ηπείρου.

Τό πούλμαν μέ τούς εκδρομείς διασχίζοντας τήν Δυτική Ελλάδα (Αγρίνιο, Αμφιλοχία, Ηγουμενίτσα), μετά τό γεύμα στόν συνοριακό σταθμό Σαγιάδα, μπήκε στήν Αλβανία, μέ τήν συνοδεία μιάς ελληνόφωνης ξεναγού. Χώρα ξερή καί άγονη, μέ υποτυπώδες οδικό δίκτυο, όπου οι λιγοστές πεδινές εκτάσεις είναι χέρσες καί ακαλλιέργητες. Κάποια μικρά χωριουδάκια, άλλα ελληνόφωνα, άλλα μουσουλμανικά καί άλλα μικτά διακόπτουν τήν μονοτονία τού τοπίου.
Η πρώτη στάση έγινε στό Βουθρωτό, μιά παραλιακή πόλη τού 6ου αιώνα π.Χ., πού περιβάλλεται από λιμνοθάλασσα. Οι εκδρομείς ξεναγήθηκαν στόν χώρο, όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στό φώς θέατρο τού 3ου π.Χ αιώνος, οικήματα, αγορά, γυμνάσιο, ναούς. Δεσπόζουν τά ερείπια μεγαλοπρεπούς Βασιλικής καί Βαπτιστηρίου τού 6ου μ.Χ. αιώνα. Στό ύψωμα υπάρχει βενετσιάνικο Κάστρο, όπου λειτουργεί μουσείο μέ ευρήματα τών ανασκαφών, πού μαρτυρούν τήν ακμή τής πόλης στά ελληνιστικά, ρωμαϊκά καί βυζαντινά χρόνια.

Δεύτερος σταθμός, μέ διανυκτέρευση, η πόλη Άγιοι Σαράντα. Μεγάλη παραλιακή πόλη μέ 44.000 κατοίκους, μέ λιμάνι καί μεγάλη τουριστική κίνηση. Πολύ όμορφη πόλη, κτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σέ λοφίσκους. Από τό ύψος τού μεσαιωνικού Κάστρου απολαμβάνει κανείς μιά μοναδική θέα τόσο πρός τήν πόλη όσο καί πρός τόν απέραντο κάμπο τού Βούρκου, μέ τά μικρά χωριουδάκια, σπαρμένα εδώ κι εκεί. Άν όμως περπατήση κανείς μέσα στήν πόλη θά απογοητευθή από τήν μεγάλη καί ανεξέλεγκτη οικοδομική δραστηριότητα τών τελευταίων χρόνων, χωρίς σχεδιασμό καί προοπτική, πού δημιουργεί συνθήκες συνωστισμού καί ασφυκτικής διαβίωσης τών κατοίκων.

Η δεύτερη μέρα, μετά τό λιτό (λόγω Τετάρτης) πρωϊνό στό ξενοδοχείο, περιελάμβανε επίσκεψη στά χωριά τής Δρόπολης καί στό Αργυρόκαστρο, μέ στάση στό κεφαλοχώρι Δερβιτσάνη. Η Δερόπολη είναι ένα σύμπλεγμα χωριών μέ ελληνικό πληθυσμό, μέ εκκλησίες καί σπίτια ηπειρώτικου στύλ, όπου κυκλοφορούν ελληνικά προϊόντα καί η αναγραφή στίς πινακίδες είναι μέ ελληνικά γράμματα. Τόπος ποτισμένος μέ ελληνικό αίμα στίς μάχες πού έγιναν εκεί κατά τών Ιταλών, στόν πόλεμο τού '40. Η Δερβιτσάνη είναι ένα χωριό 800 κατοίκων, πού όπως καί στά άλλα χωριά ζούν, μιλούν καί αισθάνονται Έλληνες. "Είμαστε Βορειοηπειρώτες", τόνιζαν μέ υπερηφάνεια, ίσως καί μέ ένα μικρό παράπονο στίς συζητήσεις, φανερώνοντας μιά ζωντανή πίστη καί ακμαία ελληνική συνείδηση, πού δέν έχει συρρικνωθή παρά τίς διώξεις καί τό φίμωμα πού βίωσαν. Φεύγοντας από τό χωριό νιώθει κανείς ενοχές γιά τήν εθνική μοναξιά καί τήν εγκατάλειψη αυτών τών ανθρώπων από τό επίσημο Ελληνικό κράτος.

ἈργυρόκαστροΚόντευε μεσημέρι, όταν τό πούλμαν έφτασε στό Αργυρόκαστρο, μιά πόλη 32.000 κατοίκων, μέ συνεχώς φθίνοντα τόν άλλοτε κυρίαρχο ελληνικό πληθυσμό. Από τό μεσαιωνικό Κάστρο της έχει κανείς μιά γενική εικόνα τής πόλης, η οποία στό κέντρο της διατηρεί τόν παραδοσιακό της χαρακτήρα μέ τά πετρόκτιστα σπίτια καί τίς σκεπές από σχιστόλιθο. Εκεί πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη επίσκεψη στήν Ιερά Μητρόπολη Αργυροκάστρου, όπου ο Μητροπολίτης κ. Δημήτριος δέχθηκε τούς εκδρομείς μέ έκδηλη φιλόξενη διάθεση καί αγάπη. Τούς μίλησε γιά τίς τεράστιες δυσκολίες τής Εκκλησίας στήν Αλβανία, η οποία αναγεννήθηκε καί πορεύεται χάρη στίς άοκνες προσπάθειες τού Αρχιεπισκόπου Τιράνων καί πάσης Αλβανίας κ. Αναστασίου. Σημειωτέον ότι είχε προηγηθή στήν πορεία μέσα στό λεωφορείο από τόν Σεβασμιώτατο κ. Ιερόθεο η προβολή τής προσωπικότητας τού κ. Αναστασίου, μιάς ηγετικής μορφής βαλκανικού βεληνεκούς, μέ οικουμενικό πνεύμα, υψηλή μόρφωση καί επιρροή στόν λαό χάρη στήν απλότητα, τό ήθος καί τήν καλοσύνη του. Όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν διά στόματος τού κ. Δημητρίου, ο οποίος ανέπτυξε εν συντομία τό τεράστιο έργο τής Εκκλησίας στήν Αλβανία. Ενδεικτικά ανέφερε τήν λειτουργία Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου, Ιδρύματος Υγείας, τήν λειτουργία Νηπιαγωγείων, Εκκλησιαστικών Λυκείων, στό Αργυρόκαστρο καί τούς Αγίους Σαράντα, Οικοτροφείων γιά κορίτσια καί αγόρια, Ακαδημίας καί σύντομα θά λειτουργήση καί ορθόδοξο Πανεπιστήμιο. Σέ όλα αυτά τό κράτος δίνει μόνον τήν άδεια λειτουργίας. Ο κ. Δημήτριος μίλησε γιά τίς παντός είδους διώξεις καί τά προσκόμματα πού αντιμετωπίζει η Εκκλησία στήν Αλβανία από τό επίσημο κράτος, αλλά καί γιά τήν αποδοχή πού έχει τό έργο τής Εκκλησίας από τόν απλό λαό. "Ζούμε μόνον μέ τήν βοήθεια τού Θεού, χωρίς καμιά άλλη ενίσχυση", τόνισε καί ευχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο καί τούς εκδρομείς γιά τήν επίσκεψη.

Βουλιαράτες, Τρισάγιο στὸ Στρατιωτικό Νεκροταφεῖο Ἕλλήνων πεσόντων τοῦ 1940-1941Μετά τό γεύμα στό ελληνόφωνο χωριό Τεριαχάτες τό πρόγραμμα τής εκδρομής προέβλεπε επίσκεψη-προσκύνημα στό Στρατιωτικό Νεκροταφείο τών Ελλήνων πεσόντων τού 1940-1941 στό χωριό Βουλιαράτες, όπου έχουν ταφή τά αμέτρητα οστά τών Ελλήνων, πού έπεσαν μαχόμενοι κατά τών Ιταλών. Η περισυλλογή τών οστών από τά πεδία τών μαχών καί η δημιουργία τού Κοιμητηρίου έγινε μέ πρωτοβουλία καί φροντίδα τού Αρχιεπισκόπου κ. Αναστασίου. Στό εκκλησάκι πού υπάρχει εκεί ο Σεβασμιώτατος μέ τούς ιερείς τέλεσαν Τρισάγιο στήν μνήμη όλων αυτών τών ηρώων καί όλοι μαζί έψαλαν μέ συγκίνηση τό "Αιωνία η μνήμη αυτών". Η στιγμή ήταν ιερή. Κάποιοι μάλιστα δάκρυσαν. Όλοι θυμήθηκαν δικούς τους ανθρώπους, παππούδες, πατεράδες, θείους καί συμπατριώτες, πού άφησαν εκεί τήν τελευταία τους πνοή. Ο Σεβασμιώτατος συγκινημένος ευχήθηκε νά φανούμε αντάξιοι τής θυσίας όλων αυτών.

Αποχαιρετώντας τήν Αλβανία κάτω από αυτήν τήν συναισθηματική φόρτιση νιώθει κανείς ότι αφήνει πίσω του ένα κομμάτι τής ψυχής του. Ένα κομμάτι αγιασμένης γής, πού, όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος, είναι ποτισμένη μέ αίμα ελληνικό, μέ τά διδάγματα καί τό μαρτύριο τού Πατροκοσμά, μέ τήν αυτοθυσία γενναίων διδασκαλισσών, πού ηρωϊκά ανέλαβαν νά διδάξουν τήν ελληνική γλώσσα καί άφησαν τά κόκκαλά τους σ' αυτά τά χώματα.

Συνεχίζοντας τήν διαδρομή σέ ελληνικό πλέον έδαφος έγινε μιά στάση στό Καλπάκι, όπου οι εκδρομείς επισκέφθηκαν τό Σπήλαιο-Στρατηγείο τής 8ης Μεραρχίας, από όπου ο ηρωϊκός Συνταγματάρχης Χαράλαμπος Κατσιμήτρος κατηύθυνε τήν ελληνική άμυνα τίς πρώτες μέρες τής εισβολής τών Ιταλών τό 1940. Γιά τίς επιχειρήσεις εκείνων τών ημερών ενημερώθηκαν οι εκδρομείς καί στό Πολεμικό Μουσείο τού Καλπακίου, όπου είδαν καί αντικείμενα, όπλα καί στρατιωτικές στολές τής εποχής.

Από δώ καί πέρα η πορεία οδηγούσε στά χωριά τού κεντρικού Ζαγορίου, μέ δεύτερη διανυκτέρευση στό Τσεπέλοβο. Πανέμορφα χωριά μέ παραδοσιακό χαρακτήρα, ιδιαίτερη ομορφιά καί ρωμαλέα, αρρενωπή γραφικότητα. Εκεί θαυμάζει κανείς παλιά αρχοντικά, εκκλησίες καί καλντερίμια, όλα μάρτυρες τής παλιάς αίγλης καί ακμής, πού τροφοδότησαν τό Γένος μέ μεγάλες προσωπικότητες τού πνεύματος. Όλοι ξεκουράστηκαν στόν ωραίο Ξενώνα καί χάρηκαν τήν πλούσια βλάστηση, τήν ησυχία καί τήν δροσιά τού χωριού.

Η τρίτη μέρα τής εκδρομής, πού συνέπεσε μέ τήν αρχή τής Ινδίκτου, τού εκκλησιαστικού έτους, ξεκίνησε μέ Όρθρο στήν εκκλησία τού χωριού. Στήν συνέχεια, ύστερα από ένα χορταστικό πρωϊνό, τό πούλμαν πήρε τόν ανηφορικό δρόμο γιά τόν Γυφτόκαμπο. Εκεί σέ ένα μικρό οροπέδιο, μέσα σέ πανύψηλα έλατα, έχουν στήσει έναν σαρακατσάνικο παραδοσιακό οικισμό, πού είναι πιστή αναπαράσταση σαρακατσάνικης ποιμενικής κατασκήνωσης μέ αυθεντικές καλύβες, στάνες, ρούχα καί εργαλεία πού χρησιμοποιούσαν οι βοσκοί στήν καθημερινή τους ζωή.

Τό κατέβασμα από εκεί, μέσα από πυκνή βλάστηση ήταν υπέροχο. Στό Μονοδένδρι περίμενε τούς εκδρομείς ένα απολαυστικό γεύμα μέ ντόπια προϊόντα, αφού είχε προηγηθή η επίσκεψη στό μοναστήρι τής Αγίας Παρασκευής, πού είναι κτισμένο πάνω στόν βράχο. Οι πιό τολμηροί μέ αρχηγό τόν Σεβασμιώτατο περπάτησαν τό στενό καί απόκρημνο μονοπάτι, γιά νά θαυμάσουν τό μοναδικό θέαμα τής χαράδρας τού Βίκου, πού σού κόβει τήν ανάσα.
Ο δρόμος τού γυρισμού περιελάμβανε δυό ακόμη στάσεις γιά καφέ καί τελικά τήν επιστροφή στήν Ναύπακτο.

Ήταν μιά εκδρομή μέ πλούσιες εντυπώσεις καί οφέλη. Ο Σεβασμιώτατος ανακεφαλαιώνοντας τόνισε πώς ήταν μιά ευκαιρία γιά περισσότερο δεσμό καί επικοινωνία ανάμεσα στούς εκδρομείς, χάρη στήν σύμπνοια, τήν συνέπεια καί τήν καλή διάθεση όλων. Επίσης ήταν μιά ευκαιρία νά αγαπήσουμε περισσότερο τήν πατρίδα μας γιά τίς πλούσιες φυσικές της ομορφιές καί γιά τήν λαμπρή της Ιστορία καί παράδοση, πού πρόσφερε τήν ελληνική γλώσσα γιά νά γραφή τό Ευαγγέλιο τού Χριστού. Αυτήν τήν πατρίδα δέν πρέπει νά τήν πληγώνουμε καί νά τήν ξεπουλάμε. Καί τέλος υπογράμμισε πώς η Ιστορία μας διδάσκει πώς όλα σ' αυτόν τόν τόπο κερδήθηκαν μέ πολύν κόπο, θυσίες καί αίμα. Τίποτα δέν μάς χαρίστηκε, αντίθετα μάς αφαιρέθηκαν καί όσα μάς ανήκαν. Αυτή η αγωνιστικότητα καί τό πνεύμα αυτοθυσίας πρέπει νά μάς διακατέχη καί ως Έλληνες, αλλά καί ως ανθρώπους.

Οι εκδρομείς από τήν πλευρά τους ευχαρίστησαν θερμά τόν Σεβασμιώτατο γιά τήν πραγματοποίηση αυτής τής εκδρομής καί τίς πολύτιμες εμπειρίες πού αποκόμισαν όλοι, αλλά καί γιά τήν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα πού δημιουργούσε τόσο η σεβαστή του παρουσία στό λεωφορείο, όσο καί ο "άλατι ηρτυμένος λόγος του", πού ήταν άλλοτε ενημερωτικός, άλλοτε ποιμαντικός ή προσευχητικός, άλλοτε βιωματικός καί άλλοτε ανάλαφρος, πάντα όμως ευπρόσδεκτος καί ωφέλιμος.
Χρ.Κ-Σχ.

  • Προβολές: 1196

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance