Πατριαρχικοί λόγοι

 

τού Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου

«Η απορία όμως αφορά καί εις τήν δευτέραν εξαγγελίαν τών αγγέλων "καί επί γής ειρήνη". Κατά ποίον τρόπον ευρίσκεται επί γής ειρήνη, όταν τό ήμισυ σχεδόν τού πλανήτου είναι είτε εν δράσει είτε εν προετοιμασία πολεμική; Η γλυκύφθογγος εξαγγελία τών Αγγέλων “επί γής ειρήνη” είναι βεβαίως πρωτίστως μία υπόσχεσις τού Θεού, ότι εάν οι άνθρωποι ακολουθήσουν τόν δρόμον τόν οποίον τό τεχθέν Παιδίον υποδεικνύει εις αυτούς, θά φθάσουν εις τήν εσωτερικήν ειρήνην καί τήν ειρηνικήν συμβίωσιν.

Αλλά, φεύ, μέγα μέρος τών ανθρώπων συγκινείται καί έλκεται από τά τύμπανα τού πολέμου καί βαρυθυμεί εις τό άκουσμα τής υποσχέσεως τής ειρηνικής ζωής. Δέν ομιλούμεν βεβαίως μόνον περί τών ζηλωτών τών δι’ όπλων πολεμικών συρράξεων, αλλά κυρίως περί όλων εκείνων, οι οποίοι μετατρέπουν τήν ευγενή άμιλλαν εις σύγκρουσιν καί έφοδον κατά τών συνανθρώπων καί επιδιώκουν τήν εξόντωσιν τού αντιπάλου. Υπ’ αυτήν τήν έννοιαν, ο πόλεμος βιώνεται ως πραγματικότης μεταξύ τών μελών αντιτιθεμένων κοινωνικών ομάδων καί παρατάξεων, παντός είδους, εθνικών, κομματικών, συνδικαλιστικών, οικονομικών, ιδεολογικών, θρησκευτικών, αθλητικών καί εί τινος άλλης, καί ο ψυχισμός τών μελών των διαμορφώνεται εις φιλοπόλεμον, αντί τού, ως θά έπρεπε, φιλειρηνικού.

Αυτό όμως δέν αναιρεί τήν αλήθειαν τής εξαγγελίας τών Αγγέλων, ότι διά τής Γεννήσεως τού Χριστού καί τής αποδοχής τών διδαγμάτων Αυτού, θά επικρατήση όντως επί γής η ειρήνη. Ο Χριστός ήλθε κομίζων τήν ειρήνην καί εάν αυτή δέν κυριαρχή εις τόν κόσμον, ευθύνονται οι μή αποδεχόμενοι καί μή βιούντες αυτήν άνθρωποι, καί όχι ο προσφέρων αυτήν Θεός. ...

Η μόνη οδός απαλλαγής εκ τών πολεμικών καί τών οικονομικών καί τών πάσης φύσεως κρίσεων είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Οποίος μάς διεβεβαίωσεν ότι Αυτός είναι η Οδός καί η Αλήθεια καί η Ζωή»

(Πατριαρχική Απόδειξη επί τοίς Χριστουγέννοις).

 

***



«Εκ παραλλήλου, η αρχή εκάστου έτους ενθυμίζει εις ημάς τήν πορείαν ημών πρός τό αναπόφευκτον γεγονός τής αναχωρήσεως ημών εκ τού προσκαίρου τούτου κόσμου, μειούσα τήν χρονικήν απόστασιν από τής συναντήσεως ημών μετά τού δικαίου Κριτού, τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ούτω καλεί ημάς ίνα συγκεντρώσωμεν περισσότερον τάς σκέψεις μας εις τήν εν γένει πορείαν τού βίου ημών καί ετοιμάσωμεν εαυτούς καλλίτερον διά τήν συνάντησιν ταύτην μετά τού προσώπου τού Κυρίου, πάντοτε μέ τήν βεβαίαν πίστιν ότι ο θάνατος υπάρχει η θύρα εκείνη διά τής οποίας εισερχόμεθα εις τήν αιώνιον ζωήν καί τήν ατελεύτητον μακαριότητα, ένθα «δικαιοσύνη καί ειρήνη καί χαρά εν Πνεύματι αγίω» (Ρωμ. ιδ' 17), ένθα ήχος καθαρός εορταζόντων καί φωνή αγαλλιάσεως, ένθα φώς τό αληθινόν τής αγίας Τριάδος. ...

Εάν στρέψωμεν τά όμματα ημών εις τήν πορείαν τού κόσμου συχνάκις απογοήτευσις καί απόγνωσις καταλαμβάνει ημάς. Θλίψεις, ταραχαί, αδελφοκτόνοι πόλεμοι, αδικίαι, οικονομική κρίσις καί εξαθλίωσις, πείνα καί έτερα πολλά ών ούκ εστιν αριθμός. Δέν πρέπει όμως νά λησμονώμεν ότι η απομάκρυνσις τού ανθρώπου εκ τού Θεού είναι υπεύθυνος διά τά ατελείωτα παθήματα αυτού.

Ο σύγχρονος άνθρωπος αδυνατεί νά κατανοήση ότι αι συνέπειαι τής αμαρτίας καί τής αποστασίας του είναι τραγικαί διά τόν ίδιον καί διά τό μέλλον τού κόσμου. Διότι αι συνέπειαι τής αμαρτίας, ως καί τής αγιότητος, είναι παγκόσμιοι.

Θέτων εαυτόν ο άνθρωπος εις τήν θέσιν τού Θεού, εφευρίσκει εξύπνους όρους ίνα ονομάση καί εξωραΐση τά πάθη αυτού καί τήν πεπτωκυίαν ζωήν του, νομίζων ότι ούτω θά αποφύγη τούς ελέγχους τής συνειδήσεως καί τά τραγικά αποτελέσματα τής αποστασίας. Όμως ο Κύριος λέγει ότι «ο ουρανός καί η γή παρελεύσονται, οι δέ λόγοι μου ου μή παρέλθωσι» (Ματθ. κδ' 35).

Διά τούτο, αδελφοί καί τέκνα, άς μείνωμεν κατά τό παρόν έτος ηνωμένοι εντός τής Εκκλησίας, η οποία παρέχει εις ημάς τήν βεβαίαν ελπίδα τής σωτηρίας».

(Αντιφώνηση τού Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τήν Δεξίωση επί τή Πρώτη τού Έτους 2012)

  • Προβολές: 1014

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance