Γεγονότα καὶ Σχόλια: Ειλικρίνεια μέ σύνεση - Προσχηματική ειλικρίνεια

Ειλικρίνεια μέ σύνεση

Είναι φοβερό πράγμα η πολύπλευρη δημοσιογραφική ενημέρωση καί ο πληθωρικός πολιτικός λόγος, πού διαχέεται μέσα στήν κοινωνία από τήν τηλεόραση καί τό ραδιόφωνο, νά μή μπορούν νά δώσουν στόν λαό νά καταλάβη μερικά πολύ απλά καί βασικά πράγματα, τά οποία αφορούν τήν κρίση πού διερχόμαστε, όπως: Ήταν δυνατόν νά αποφύγουμε τήν ένταξή μας στό Δ.Ν.Τ.; Τό έλλειμα τού 2009 διογκώθηκε τεχνικά ή ήταν φυσική συνέπεια τής μέχρι τότε ακολουθούμενης πολιτικής; Τό μνημόνιο είναι αδιαπραγμάτευτο ή μπορούμε ακίνδυνα νά τό διαπραγματευτούμε; Μπορούμε νά τό καταγγείλουμε καί νά παραμείνουμε στό ευρώ ή άμα τή καταγγελία θά απέλθουμε εκουσίως ή ακουσίως εις τά ίδια;

Οι απαντήσεις στά ερωτήματα αυτά δέν απαιτούν εμπνευσμένη πολιτική σκέψη. Είναι απλοί αριθμοί ή σαφείς διατάξεις νόμων καί συμβάσεων. Όμως, όλα αφήνονται νά είναι θολά, όλα γιά τό πλατύ κοινό παραμένουν αναπάντητα καί επικρατούν απλώς κάποιες συνθηματικές απαντήσεις.

Τά παραπάνω δέν τά σημειώσαμε γιά νά διατυπώσουμε πολιτικούς σχολιασμούς, αλλά γιά νά επισημάνουμε τό πρόβλημα τής ειλικρίνειας, η οποία ειλικρίνεια, στήν πεπτωκυία κατάσταση πού βρισκόμαστε, είναι όντως προβληματική. Κι’ αυτό γιατί μπορεί νά σώση, αλλά καί νά καταστρέψη, νά φωτίση, αλλά καί νά συσκοτίση.

Ένας υπεύθυνος ηγέτης, γιά παράδειγμα, δέν μπορεί νά εξομολογείται μέ ειλικρίνεια τά τρωτά τού κράτους του σ’ αυτούς πού μπορούν νά τά εκμεταλλευθούν, ούτε γιά τήν «διαύγεια» τών επιλογών του μπορεί νά βγάζη στό διαδίκτυο τά μυστικά τής διπλωματίας καί τού στρατού.

Τό ίδιο καί ο καθένας μας δέν είναι συνετό ν’ αποκαλύπτη τίς εσωτερικές του πληγές στόν οποιοδήποτε, ούτε, επίσης, η αληθινή αγάπη μάς επιτρέπει νά επιβαρύνουμε τά πρόσωπα πού αγαπούμε μέ τίς στεναχώριες μας πού δέν είναι ικανά νά σηκώσουν. Όλα αποκαλύπτονται μόνον στόν πνευματικό μας ιατρό.

Ελπίζουμε τό ότι όλα αφήνονται θολά στό πολιτικό τοπίο νά οφείλεται στήν μετά συνέσεως ειλικρίνεια.


Προσχηματική ειλικρίνεια

Ο πρίγκηπας Πέτρος Αλεξάντροβιτς, στό μυθιστόρημα τού Ντοστογιέφσκυ «Ταπεινωμένοι καί καταφρονεμένοι», λίγο μεθυσμένος, σέ μιά εξομολογητική έξαρση, τήν οποία τήν προγραμμάτισε μέ σκοπιμότητα, λέει στόν Βάνια (πού μέσα στό μυθιστόρημα είναι ο συγγραφέας): «Θά σάς πώ ένα πράγμα: Άν ήτανε δυνατό, (έχοντας όμως υπ’ όψη μου τήν ανθρώπινη φύση, είναι εντελώς αδύνατο) ν’ αποκαλύψη καθένας μας όλες του τίς βαθύτερες σκέψεις καί νά εκθέση άφοβα, όχι μονάχα αυτά πού δέν τολμάει νά πή σέ κανέναν, όχι μονάχα αυτά πού δέν τολμάει νά πή στούς καλλίτερους φίλους του, αλλά κι’ αυτά ακόμα πού δέν τολμάει νά ομολογήση στόν ίδιο του τόν εαυτό, θ’ απλωνότανε πάνω σ’ ολόκληρη τή γή μιά τέτοια βρώμα, πού θά πνιγόμαστε από δαύτη όλοι. Νά γιατί, εν παρενθέσει, είναι τόσο πολύτιμες οι κοσμικές μας συμβατικότητες καί ο καθωσπρεπισμός μας».

Αυτό βόλευε νά πή ένας προσχηματικά ειλικρινής, ο οποίος δέν μπορούσε νά φαντασθή ότι η αποκάλυψη αυτή θά άπλωνε πάνω στή γή καί τό άρωμα τής καθαρότητας καί τής αγάπης τών αγίων, οι οποίοι μέ τίς προσευχές τους στηρίζουν τήν Οικουμένη, στηρίζουν καί τώρα τήν πολιτικά καί οικονομικά παραπαίουσα Ελλάδα.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1371

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance