Γεγονότα καὶ Σχόλια: Λαϊκισμός καί αντιλαϊκισμός - Χωρίς αναισθητικό

Λαϊκισμός καί αντιλαϊκισμός

Μπορεί όλοι οι σώφρονες Έλληνες πολίτες νά είναι εναντίον τού λαϊκισμού, οι περισσότεροι όμως ευχαριστιούνται στά λαϊκιστικά κηρύγματα, ακούνε γιά παράδειγμα μέ λαιμαργία τήν φτηνή λαϊκιστική σάτυρα διαφόρων ηθοποιών, οι οποίοι πετούν «φιλολαϊκά» λεκτικά πυροτεχήματα, τά οποία αγγίζουν τό συναίσθημα ή μάλλον τό λαϊκό αίσθημα, γιατί δίνουν έκφραση στήν οργή τού ταλαιπωρημένου κόσμου ή ρίχνουν λίγο φώς ελπίδας (έστω στιγμιαίας) στά αδιέξοδά του.

Πρέπει νά ομολογηθή ότι ο λαός χρειάζεται αλήθεια, αλλά όχι πολλή. Ολόκληρη τήν αντέχουν μόνον οι ώριμοι ψυχολογικά καί πνευματικά. Κι’ αυτοί όχι χωρίς πόνο. Γι’ αυτό είναι θεραπευτικές καί οι λαϊκιστικές κορόνες, αρκεί νά μήν έχουν τήν δύναμη νά οδηγήσουν τό σκάφος τής κοινωνίας στά βράχια.Θά πρέπει, βέβαια, νά σημειώσουμε ότι πολλοί στίς μέρες μας μιλούν εναντίον τού λαϊκισμού, εννοώντας ως λαϊκισμό κάθε λαϊκή διεκδίκηση, ακόμη καί τήν υπεράσπιση τών στοιχειωδών αναγκών τών κατωτέρων οικονομικά λαϊκών στρωμάτων ή συνακόλουθα καί τήν καταπολέμηση τής εκμετάλλευσης Κρατών καί λαών από ισχυρούς τής εγχώριας καί τής παγκόσμιας οικονομίας.

Σ’ αυτούς πού διαμορφώνουν τήν κοινή γνώμη χρειάζεται ισορροπία. Θά λέγαμε ανιδιοτέλεια. Νά λένε τήν αλήθεια στό λαό, αλλά καί πρός κάθε κατεύθυνση. Ταυτόχρονα νά τόν στηρίζουν, μέ ενημέρωση καί υπεράσπιση τών στοιχειωδών τουλάχιστον αναγκών του. Χωρίς λαϊκισμούς, αλλά καί χωρίς αντιλαϊκισμούς. Η μετάδοση τής αλήθειας στόν λαό δέν εξαντλείται μόνον στήν πληροφόρηση, στήν στεγνή (έστω καί πλήρη καί αμερόληπτη) ειδησεογραφία. Είναι καί ανάλυση γιά τό πού βρίσκεται τό δίκαιο καί πού τό άδικο, καί κυρίως τό πώς κινείται τό άδικο μέσα στήν κοινωνία.

Σ’ αυτήν τήν μετάδοση τής αλήθειας δέν αρκούν στά Μ.Μ.Ε. μόνον οι δημοσιογράφοι. Χρειάζονται οι συγγραφείς, οι διανοητές, οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι καί οπωσδήποτε οι διακριτικοί ποιμένες τής Εκκλησίας, όσοι έχουν λόγο κατάλληλο γιά τά σύγχρονα Μ.Μ.Ε.. Διαβάσαμε σέ συνέντευξη τού καθηγητή Μίλτου Πεχλιβάνου. «Ευτυχώς ο ακαδημαϊκός χώρος έχει τήν πολυτέλεια νά αντίκειται στόν λαϊκισμό. Η δυσκολία τών χρόνων αυτών έχει νά κάνη μέ τό ότι πρέπει, σέ διάφορα επίπεδα, νά αντιμετωπίσουμε τήν λαϊκιστική εξαπλούστευση». Η πολυτέλεια τού ακαδημαϊκού χώρου, μέ πολιτική οξυδέρκεια καί ποιμαντική διακριτικότητα, πρέπει νά περιλάβη όλον τόν χώρο τής ενημέρωσης.

Χωρίς αναισθητικό

Στήν ίδια συνέντευξη ο Μ. Πεχλιβάνος είπε: «Μέ ενδιαφέρει τό νά προσπαθής νά βλέπης τό οικείο μέ τά μάτια τής ετερότητας, από απόσταση. Η απόσταση βοηθάει τήν κριτική, συγχρόνως η αποσυναισθηματοποίηση μπορεί νά σέ κάνη λιγότερο επιρρεπή σέ αγωνίες καί άγχη πού εσύ από μιά ασφάλεια δέν τά έχεις. Από τή δική μας τή μεριά πρέπει νά μπορούμε νά ισορροπήσουμε ανάμεσα στά δυό».

Η αποσυναισθηματοποίηση μπορεί νά χρειάζεται γιά νά παίρνη κανείς νηφάλια αποφάσεις. Όταν όμως κανείς αποφασίζη χωρίς νά τόν αγγίζουν, έστω καί στήν επιφάνεια τής καρδιάς του, οι αγωνίες καί τά άγχη αυτών γιά τούς οποίους αποφασίζει, τότε η δράση του μάλλον μοιάζει μέ εγχείρηση χωρίς αναισθητικό. Μπορεί νά γίνονται σωστά όλες οι τομές, αλλά ο ασθενής είναι ενδεχόμενο νά πεθάνη από τόν πόνο.
π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1385

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance