Κύριο θέμα: Ο Μητροπολίτης μας στήν Βηρυττό. - Ο Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης

Τήν Κυριακή 17 Φεβρουαρίου τελέσθηκε η πρώτη Πατριαρχική θεία Λειτουργία τού νέου Πατριάρχη Αντιοχείας κ. Ιωάννου (Γιαζεζί) στήν Βηρυττό τού Λιβάνου. Είχε προηγηθή τήν προηγούμενη Κυριακή η ενθρόνισή του στήν Δαμασκό, πού είναι η έδρα τού Πατριαρχείου, μετά τήν μεταφορά του από τήν Αντιόχεια πού είναι κατειλημμένη από τήν Τουρκία. Επειδή η Συρία καί η περιοχή τής Δαμασκού βρίσκεται σέ εμφύλια εμπόλεμη κατάσταση, γι' αυτό καί η ενθρόνιση στήν Βηρυττό, ως η πρώτη θεία Λειτουργία στόν Λίβανο, έλαβε πανηγυρικό χαρακτήρα μέ τήν συμμετοχή όλων τών εκπροσώπων τών Ορθοδόξων Εκκλησιών. Πρόεδροι Εκκλησιών ήταν οι Αρχιεπίσκοποι Κύπρου Χρυσόστομος καί Τσεχίας Χριστοφόρος. Τήν Εκκλησία τής Ελλάδος εκπροσώπησε ο Μητροπολίτης Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ.

Ναυπάκτου Ἱερὀθεος, Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ἰωάννης (Γιαζεζί)Στήν θεία αυτή Λειτουργία τού Πατριάρχη Αντιοχείας συμμετείχε καί ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιερόθεος, προσκεκλημένος τού Πατριάρχη κ. Ιωάννου, μέ τόν οποίον γνωρίζονταν από Αρχιμανδρίτες, από τήν εποχή πού ο κ. Ιερόθεος δίδασκε στήν Μπελεμέντειο Θεολογική Σχολή τού Λιβάνου καί ο Μακαριώτατος κ. Ιωάννης ήταν καθηγητής καί έπειτα διευθυντής τής Σχολής.

Στήν θεία Λειτουργία πού έγινε στόν Ιερό Ναό τού Αγίου Νικολάου Βηρυττού έλαβαν μέρος μόνον οι Πρόεδροι τών κατά τόπους Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών ή οι εκπρόσωποί τους. Ο νεόδμητος Ιερός Ναός, πού μόνον τά αραβικά γράμματα στίς αγιογραφίες θύμιζαν ότι βρισκόσουν σέ άλλη χώρα, πλημμύρισε από τήν βυζαντινή μελωδία, σέ αραβικά καί ελληνικά.

Όλο τό τυπικό, από τήν χοροστασία τουλάχιστον τού Πατριάρχου μέχρι τήν απόλυση τής θείας Λειτουργίας ήταν πανομοιότυπο μέ τό δικό μας. Η δοξολογία εψάλη στά ελληνικά καί τά αραβικά, ένας στίχος από τούς Αρχιερείς, ένας στίχος από τήν χορωδία, σέ θαυμάσια μελωδία τού βαρέως ήχου. Τά ειρηνικά εκφωνήθηκαν σέ πολλές γλώσσες, κυρίως αραβικά καί ελληνικά. Στά ελληνικά εψάλη επίσης τό χερουβικό καί τό «Άξιον εστί».

Ο νέος Πατριάρχης, προσινής καί ήρεμος, φορτωμένος θαρείς από τά βάσανα τού συριακού λαού καί τόν κόπο τών ημερών, στόν λόγο του, τόν δεύτερο αυτόν μετά τήν Δαμασκό, μίλησε γιά τό θείο κήρυγμα, τήν θεία Λατρεία, γιά τήν βοήθεια πρός τόν αδελφό, γιά τήν αγάπη στήν ποιμαντική, τήν ανάπτυξη τής μοναχικής ζωής στά Μοναστήρια, γιά τήν ενότητα τής Εκκλησίας τής Αντιοχείας καί τίς σχέσεις μέ τίς άλλες Χριστιανικές Ομολογίες καί θρησκείες, γιά τήν κοινωνική προσφορά κλπ.

Άς σημειωθή ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία στόν Λίβανο είναι η τρίτη σέ μέγεθος, μετά τούς Μαρωνίτες (Χριστιανούς Μονοθελήτες, οι οποίοι είναι κάτω από τήν δικαιοδοσία τού Βατικανού) καί τούς Μουσουλμάνους. Μετά υπάρχουν καί πολλές άλλες Ομολογίες τού Χριστιανισμού καί αρχαίες αιρέσεις, όπως Συριακωβίτες, Καθολικοί, Ουνίτες, κ.π.ά.

Οι Ορθόδοξοι αραβόφωνοι Ρωμηοί δίνουν τόν δικό τους αγώνα μέσα στήν πανσπερμία τών θρησκειών τού Λιβάνου, προβάλλοντας τήν Εκκλησία τους ως τήν αρχαιότερη καί τήν πιστότερη στά δόγματα τού Χριστιανισμού, γι' αυτό καί κρατούν τήν ελληνική γλώσσα στήν λατρεία καί προωθούν ανασκαφές πού δείχνουν τήν αρχαιότητα τών ελληνικών επιγραφών στούς αρχαίους Ναούς.

Πολλοί Κληρικοί είναι ελληνομαθείς, όπως καί ο ίδιος ο νέος Πατριάρχης Ιωάννης, ο οποίος ως Αρχιμανδρίτης μετέφραζε τούς λόγους τού επίσης τότε Αρχιμανδρίτη π. Ιεροθέου, νύν Μητροπολίτου Ναυπάκτου, όταν δίδασκε στήν Μπελεμέντειο Σχολή καί επισκεπτόταν τίς Ιερές Μονές καί τίς Ορθόδοξες Ενορίες τού Βορείου Λιβάνου καί τής Δαμασκού.

Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ἰωάννης (Γιαζεζί), Ναυπάκτου Ἱερὀθεος.Ο Σεβασμιώτατος έμεινε μία μόνο μέρα στήν Βηρυτττό, τήν Κυριακή, καί είχε τήν ευκαιρία νά ευχηθή στόν νέο Πατριάρχη, ο οποίος τού μήνυσε ότι σύντομα θά τά ξαναπούν από κοντά.

Τό βράδυ, μετά τήν θεία Λειτουργία καί τό επίσημο γεύμα, στό οποίο μίλησαν όλοι οι εκπρόσωποι τών Πατριαρχείων καί τών Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, ένας παλαιός μαθητής τού Σεβασμιωτάτου καί νύν καθηγητής Δογματικής στήν Μπελεμέντειο Σχολή καί Διάκονος τού Πατριάρχη, ο π. Πορφύριος, ξενάγησε τόν Σεβασμιώτατο στήν Βηρυτττό.

Επισκέφθηκαν τό υπερσύγχρονο Νοσοκομείο τής Ιεράς Μητροπόλεως Βηρυττού, πού ανεγέρθηκε μετά τόν εμφύλιο πόλεμο, καί τήν παλαιά πόλη, πού τήν εποχή τού εμφυλίου ήταν κλειστή γιά τούς πολίτες. Εκεί είδαμε τόν συναγωνισμό τών Μαρωνιτών μέ τούς Μουσουλμάνους στό ποιός θά έχη τόν πιό μεγαλόπρεπτο ναό καί τόν πιό υψηλό μιναρέ ή καμπαναριό. Είδαμε ακόμη τόν έναν δίπλα στόν άλλον τούς Ναούς τών διαφόρων ομολογιών. Στήν κεντρική πλατεία, απέναντι από τό κτήριο τής Βουλής τού Λιβάνου καί τήν θέση πού βρισκόταν η αρχαία νομική σχολή τής Βηρυττού βρίσκεται ο Ιερός Ναός τού Αγίου Γεωργίου Βηρυττού τών Ρωμηών. Πίσω του καί λίγο πλάγια ο Ναός τών Ουνιτών. Λίγο πιό πίσω τό μικρό τζαμί. Λίγο πιό πέρα η Εβραϊκή Συναγωγή. Δίπλα στόν Ναό τών Ορθοδόξων οι ανασκαφές τής αρχαίας Βηρυττού καί έπειτα ο μεγάλος Ναός τών Μαρωνιτών καί τό νέο εντυπωσιακό τζαμί τών Μουσουλμάνων, αντίγραφο τού μπλέ-τζαμιού, πού καί αυτό είναι μέ τήν σειρά του αντίγραφο τής αγίας Σοφίας τής Πόλης.

Στόν παλαιό καθεδρικό Ναό τού αγίου Γεωργίου Βηρυττού, περίμενε τόν Σεβασμιώτατο μέ πολλή χαρά ένας άλλος παλαιός μαθητής του, ο π. Ρωμανός, ο χοράρχης τού Βυζαντινού χορού πού έψαλε στήν Πατριαρχική θεία Λειτουργία, ο οποίος τού υπενθύμισε τίς βυζαντινές μελωδίες πού έψαλαν τότε στήν Σχολή. Τόν ξενάγησε στόν Ιερό Ναό, στίς υπόγειες ανασκαφές, όπου βρέθηκαν τά απομεινάρια τής ελληνιστικής περιόδου καί οι βάσεις τού παλαιού Ναού τού αγίου Γεωργίου. Ο π. Ρωμανός έψαλε μέ τήν ωραία φωνή του ύμνους στά ελληνικά καί τά αραβικά.

Ο Λίβανος καί η Μέση Ανατολή γενικότερα συγκινούν ιδιαιτέρως τόν Έλληνα προσκυνητή, αφού οι σχέσεις μας μέ τά μέρη αυτά είναι αρχαίες, από τήν εποχή τουλάχιστον τών ελληνιστικών χρόνων, καί κυρίως μάς συνδέουν τά χρόνια τής Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τού λεγομένου Βυζαντίου, πού μάς καθιστούν πνευματικά αδέλφια μέ τούς Ρωμηούς τής περιοχής.

Άν καί στήν πόλη επικρατή αυτήν τήν εποχή ειρήνη, υπήρχε παρουσία οπλισμένων στρατιωτών, ίσως λόγω τής προσελεύσεως τόσων ξένων επισήμων γιά τόν Πατριάρχη, αλλά έδινε τήν εντύπωση ότι η όμορφη καί ιστορική αυτή πόλη τής Μεσογείου καί τής Μέσης Ανατολής ζή «μέ τό δάκτυλο στήν σκανδάλη».

Ευχόμαστε ο Θεός νά σκεπάζη τούς αδελφούς μας τούς Ρωημούς τής Μέσης Ανατολής, στό νά διατηρούν ανόθευτη τήν πίστη τής Εκκλησίας μας καί νά δίνουν τήν καλή μαρτυρία μέσα στήν πανσπερμία τών θρησκειών καί ομολογιών.
Α.Κ.

Ετικέτες: Κύριο Θέμα

  • Προβολές: 1264

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance