Ενθρονιστήριος λόγος τού Μακαριωτάτου Πατριάρχη Αντιοχείας κ. Ιωάννη

(αποσπάσματα)

Ενθρονιστήριος λόγος τού Μακαριωτάτου Πατριάρχη Αντιοχείας κ. Ιωάννη«... Ελάτε, αγαπητοί αδελφοί, κατά τήν ευλογημένη τούτη μέρα, κατά τήν οποία ανατίθεται σέ μένα ο σταυρός τής ποιμαντορίας αυτής τής ένδοξης καί ιστορικής Εκκλησίας τής Αντιοχείας, νά συσπειρωθούμε καί νά συνεργαστούμε γιά τήν ανάδειξη τού μεγαλείου της καί τού βίου της. Τούτο επιτυγχάνεται, κατά πρώτον, μέ τήν υπακοή μας στόν Ιησού Χριστό, όπως αναφέρουμε κάθε μέρα στίς προσευχές μας . ( Δίδαξον με τού ποιείν τό θέλημά σου, ότι σύ εί ο Θεός μου).

Ο Θεός δέν ευαρεστείται όταν βλέπη ότι η ενότητα πού ήθελε ανάμεσα στό λαό Του, κλονίζεται καί ο λαός Του διαιρείται σέ ομάδες . Εμείς, όλοι μαζί, αποτελούμε τόν χαρισματικό λαό τού Θεού, ένα αγιασμένο έθνος, βασιλικό ιερατείο. Κάθε ένας από μάς θέτει στήν διακονία τών άλλων τά χαρίσματα πού τού δόθηκαν από τό 'Άγιο Πνεύμα.

Ο ποιμένας είναι ο πρώτος διάκονος, πού αγωνίζεται γιά τήν διακονία τών μελών τού ποιμνίου του, καλώντας τόν κάθε ένα μέ τό όνομά του, όπως ο μοναδικός Καλός Ποιμένας, ο οποίος θυσίασε τόν εαυτόν Του χάριν τών αγαπημένων Του. Ο ποιμένας δέν διατάζει ως έχων εξουσία ( Ιγνάτιος Αντιοχείας, πρός Εφεσ 3.1 ).

Ο Άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας, ένας από τούς πρώτους μεγάλους Πατέρες τής Εκκλησίας τής Αντιοχείας, στήν επιστολή του πρός Εφεσίους διδάσκει τήν αυταπάρνηση, τήν αγάπη καί τήν επί τού σταυρού ύψωση μέ τήν θέλησή του, κατά τό παράδειγμα τού Διδασκάλου.
Καλείται νά παρατηρή τά χαρίσματα τών τέκνων τού ποιμνίου του καί νά φροντίζη γιά τήν ανάπτυξή τους. Καλεί έκαστον νά συμβάλη στό έργο τής Βασιλείας πού αρχίζει σ' αυτήν τήν γή στήν Εκκλησία.

Τό ποίμνιο πρέπει νά διαθέτη όλες τίς δυνατότητές του στήν υπηρεσία τής Εκκλησίας, η οποία είναι η πραγματική μας Μητέρα, καί αυτή η συμμετοχή πρέπει νά πραγματοποιείται χωρίς επίδειξη ανωτερότητας καί μεγαλείου, αλλά πρός ανάδειξη τού προσώπου τού Χριστού υπό τήν επίβλεψη τού Επισκόπου, ο οποίος κηρύττει πάντα τήν αγάπη καί τήν αλληλοβοήθεια.

Είς γάρ εστι υμών ο διδάσκαλος, ο Χριστός, πάντες δέ υμείς αδελφοί εστε (Ματθ. 23.8). Ελάτε, λοιπόν, νά ενεργοποιήσουμε αυτήν τήν αδελφοσύνη μέ τόν αμοιβαίο σεβασμό καί μέ άρνηση τού εγωϊσμού μας, γιά νά γίνουμε εικόνα τού Θεού, πού μάς αγάπησε μέχρι θανάτου.

...

Δέν ευχαριστεί τόν Κύριο νά βλέπη τήν Εκκλησία Του, η οποία καλείται νά μεριμνά γιά όλους, νά μή φροντίζη επαρκώς τούς πτωχούς, αυτούς τούς μικρούς πού αγάπησε, καί νά μήν έχη αυτούς ως σκοπόν τών δραστηριοτήτων της καί τών ιδρυμάτων της.

Ο Χριστός δέν θέλει νά υποφέρη ο πτωχός, ειδικά όταν δέν μας λείπουν οι ικανότητες καί τό χρήμα. Γιατί δέν εισακούουμε τά λόγια τού Ιωάννου τού Χρυσοστόμου; Αυτού τού μεγάλου ποιμένα, ο οποίος ξεκίνησε από τήν Αντιόχεια καί δίδαξε: «Αυτό πού έχεις, δέν σού ανήκει, ανήκει στούς άλλους, είναι δικό σου καί τού πλησίον σου, όπως είναι ο ήλιος καί ο αέρας» (ομιλ . 20 επιστ. Β' Κορινθ.)

...

Είναι αλήθεια ότι οι νέοι καί οι νέες είναι ο πλούτος τής Εκκλησίας μας. Είναι οι πρεσβευτές της στόν κόσμο, πού μεταβάλλεται μέ υπερβολική ταχύτητα. Θέλουμε νά πάρουν σοβαρά τόν ρόλο τών πρεσβευτών καί νά γνωρίζουν ότι όλη η Εκκλησία έχει ανάγκη από τήν ορμή τους καί τήν συνέπεια στίς πράξεις τους, πράγμα τό οποίο γνωρίζουν καλύτερα παντός άλλου, διότι αφοσιώνονται στόν στόχο, στόν οποίον αποβλέπουν. Πρέπει νά τούς βοηθήσουμε νά γνωρίσουν τήν ειδιαίτερη θέση πού έχουν στήν Εκκλησία τού Χριστού, ο Οποίος αγάπησε τόν πλούσιο νέο καί λυπήθηκε γιά τήν άρνησή του.

Οι νέοι είναι πλούσιοι μέ τήν νεότητά τους, τόν ενθουσιασμό τους, τήν ορμή τους καί μέ τά πολλά χαρίσματα, πού τούς δίνει ο Θεός. Εμείς τούς έχουμε ανάγκη καί τούς προτρέπουμε πάντα, μέ τήν αγάπη μας, νά εργάζονται στήν Εκκλησία καί νά θεωρούν τούς εαυτούς τους υπεύθυνους καί γι'αυτήν. Νά συνεργάζονται μέ όλους τούς αδελφούς, ειδικά μέ εκείνους πού κλήθηκαν από τόν Θεό νά ξαγρυπνούν γιά τήν φροντίδα τών πιστών.

Άν τούς αγαπήσουμε όπως αγαπιέται ο Χριστός, τότε δημιουργείται σχέση αδελφοσύνης, εκτίμησης καί αμοιβαίου σεβασμού καί εξαλείφεται κάθε αντίθεση μεταξύ υπακοής καί εξουσίας καί ζούν όλοι ως μέλη μιάς οικογένειας, υπακούουν σέ εκείνον πού υπακούει τόν Χριστό καί τότε η εξουσία γίνεται υπακοή καί η υπακοή εξουσία αγάπης.

...

Περιττόν νά αναφέρουμε ότι ο Κύριος λυπάται βλέποντας τήν βία καί τόν φόνο νά κυριαρχούν ανάμεσά μας, όπως συμβαίνει τώρα κατά τήν εποχή πού διανύουμε, στήν αγαπημένη μας Συρία . 'Έχουμε πολλούς αδελφούς πού αναγκάστηκαν νά εγκαταλείψουν τά σπίτια τους καί τήν πατρίδα τους καί δέν έχουν ούτε εργασία, ούτε προστάτες. Η αγάπη είναι εχθρός τού θανάτου καί τής βίας, από όπου καί άν προέρχεται.

Πρέπει νά θεωρηθή τό πρόβλημα αυτών τών κατατρεγμένων ανθρώπων ως δικό μας πρόβλημα καί νά βοηθήσουμε εκείνους, πού υποφέρουν συνεπεία αυτών τών συνθηκών, καί νά απευθυνθούμε σ'αυτούς μέ πνεύμα αγάπης.

Άραγε επράξαμε ό,τι είναι απαραίτητο γιά τήν ανακούφιση αυτών τών ανθρώπων; Ο Ιησούς Χριστός συμπάσχει μέ τόν καθένα εξ αυτών. Μήπως πρέπει νά κατευθυνθούμε σέ Αυτόν μέσω αυτών τών ανθρώπων; Χρέος μας νά τούς βοηθήσουμε διαθέτοντας μέρος τής περιουσίας μας, ως οικονόμοι τού θείου έργου, καθώς αναφέρει ένας μεγάλος Πατέρας τής Εκκλησίας τής Αντιοχείας, ο Μάξιμος ο Ομολογητής. Έχουμε καθήκον νά σηκώσουμε τόν σταυρό τής πατρίδας μας καί νά προσευχόμαστε γιά τήν επικράτηση τής συμφιλίωσης, τής αδελφοσύνης, τής ειρήνης καί τής δικαιοσύνης στήν χώρα μας, καταδικάζοντας απεριφράστως κάθε βία καί μίσος.

Ο Χριστός λυπάται βλέποντας μερικούς από μάς, ποιμένες καί ποίμνιο, νά συμπεριφερόμαστε μακριά από τό πνεύμα τού Ευαγγελίου μέ τρόπον ώστε νά αποτελούμε σκάνδαλο σέ πολλούς, αντί νά τούς καθοδηγήσουμε κοντά στόν Χριστό, νά αφομοιώσουν τήν διδασκαλία Του καί νά μοιάσουν μ' Αυτόν. Πρέπει, λοιπόν, νά μετανοήσουμε ως άτομα καί ως ομάδες καί νά καταφύγουμε στόν Θεό, εκτελώντας τό θέλημά Του γιά νά τύχουμε τήν συγχώρηση. Όποιος επιθυμεί τόν Θεό, καταφεύγει σ'Αυτόν, βλέπει τόν Θεό μέσα του, διότι ο Θεός είναι παρών σ' όλα τά δημιουργήματά Του, όπως αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Εδώ εμφανίζεται η σπουδαιότητα τής σωστής κατάρτισης γιά τό μυστήριο τής Ιερωσύνης καί πόσον είναι απαραίτητη η φροντίδα γιά τήν ύπαρξη καλών ποιμένων σύμφωνα μέ τό θέλημα τού Θεού, οι οποίοι θά είναι εργατικοί καί αφοσιωμένοι στήν υψηλή αποστολή τής Ιερωσύνης.

Οι κληρικοί πρέπει νά ασχολούνται μέ τά έργα τής Εκκλησίας καί νά φροντίζουν γιά τήν επέκτασή τους, όπως μάς καλεί ο Θεός. Διά τούτο, καλώ τούς νέους νά ενταχθούν στό έργο τής Εκκλησίας μέ ταπεινότητα καί μεγάλη αγάπη, ενθυμούμενοι τά λόγια τού Κυρίου πρός τόν Πέτρο «Αγαπάς με; Ποίμαινε τά πρόβατά μου» (Ιωάν. 21.15).

Εμείς γιά νά βοηθήσουμε τούς Ιερείς στήν επιτυχία τού έργου τους, πρέπει νά τούς περιθάλπτουμε καί νά τούς εφοδιάζουμε μέ ό,τι είναι απαραίτητο καί αποτελεσματικό στήν άσκηση τού λειτουργήματός τους. Πρέπει, επίσης, νά τούς εξασφαλίσουμε μία άνετη διαβίωση καί νά μήν ξεχάσουμε τόν βασικό ρόλο τής κοινότητας σ'αυτόν τόν τομέα.

Ο Μοναχισμός παίζει σημαντικό ρόλο στήν αναζωογόνηση τής πνευματικής ζωής καί τής εκκλησιαστικής αναγέννησης. Σ'αυτές τίς πνευματικές οάσεις, εννοώ τά μοναστήρια, πού κατά τά τελευταία πενήντα χρόνια απέκτησαν ξανά τήν θέση τους στό Πατριαρχείο μας, τό οποίο γνώρισε μεγάλη ακμή τού Μοναχισμού κατά τούς πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Έχουμε ανάγκη από μοναστήρια, όπου τά μέλη τους ζούν ως αδέλφια τήν κοινή προσευχή, τόν κοινό πνευματικό αγώνα στό έργο τους. Μάς μνημονεύουν στίς προσευχές τους καί είμαστε βέβαιοι ότι οι προσευχές τους προστατεύουν όλον τόν κόσμο καί ενδυναμώνουν τό έργο τής Εκκλησίας.

...

Ο Θεός χαίρεται όταν εμείς, ποιμένες καί ποίμνιο, εργαζόμαστε γιά τή σύσφιξη τής ενότητας τών Ορθοδόξων Εκκλησιών στήν πορεία τους πρός τήν μελλοντική μεγάλη Αγία Σύνοδο, η οποία θά αντιμετωπίση τίς προκλήσεις, πού εμποδίζουν τήν καθολικότητά της. Εδώ δέν ξεχνούμε τόν βασικό ρόλο σ' αυτόν τόν τομέα τής Εκκλησίας τής Κωνσταντινουπόλεως, τού Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η Εκκλησία τής Αντιοχείας θά παραμένη μιά γέφυρα, πού ενώνει τούς πάντες, υποστηρίζοντας κάθε απόφαση πού λαμβάνεται παμψηφεί από τίς Εκκλησίες. Πάντα θά εργάζεται γιά τήν εύρεση τών λύσεων, πού θά εξασφαλίζουν τήν ανάδειξη μόνον τού προσώπου τού Χριστού στήν Εκκλησία Του, γιά τήν σωτηρία τού κόσμου, μακριά από κάθε επίγεια δόξα.

...

Αγαπητοί αδελφοί, αγαπητά μου τέκνα,
Κοινό σκοπό έχουμε νά ικανοποιήσουμε τόν Κύριο. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση, στήν οποία σάς καλώ μαζί μέ τούς συντρόφους μου στήν διακονία, τά μέλη τής Ιεράς Συνόδου τής Εκκλησίας μας, τούς Μητροπολίτες μας, στήν πατρίδα καί στήν διασπορά καί μέ όλα τά τέκνα τής Εκκλησίας. Τό Πατριαρχείο Αντιοχείας είναι ένα καί έτσι θά παραμείνει.

Τό φώς του θά ακτινοβολή καί θά λάμπη διαρκώς περισσότερο. Κάθε Μητρόπολη δέν περιορίζεται στόν εαυτόν της, αλλά συνεργάζεται στενώς μέ τίς άλλες αδελφές Μητροπόλεις. Θά είναι ανοικτές σ'όλες τίς Ορθόδοξες Εκκλησίες, στίς αδελφές Χριστιανικές Εκκλησίες καί σ' όλους τούς ανθρώπους καλής θελήσεως. Ο σκοπός τού Πατριαρχείου μας είναι νά μήν εντροπιάσουμε τόν Ιησού Χριστό, γι'αυτό νά μέ βοηθήσετε ώστε όλοι μαζί νά συνεργαστούμε μέ αγάπη καί ενότητα γιά τήν επίτευξη αυτού τού σκοπού.

'Ετσι θά λάμπη τό φώς τού Κυρίου στήν Εκκλησία μας καί στά πρόσωπά μας, θά είμαστε σημείο ειρήνης καί αδελφοσύνης καί θά δώσουμε ένα ζωντανό παράδειγμα στόν κόσμο πού ψάχνει νά βρή τό νόημα τής ζωής.

Εμείς γνωρίζουμε ότι αυτός είναι ο σκοπός μας, αλλά πολλές φορές ο σκοπός αυτός κρύβεται πίσω από τά πάθη μας καί τίς αμαρτίες μας. Καλώ, μέ ταπεινότητα καί πνεύμα αδελφοσύνης, όλες τίς Μητροπόλεις νά συστρατευτούν γιά νά διώξουν τήν σκόνη πού σκεπάζει τό πολύτιμο διαμάντι πού έχουμε.

Έτσι μέ τήν συνεργασία όλων μας καί τήν συμμετοχή μας στήν διακονία θά είμαστε μάρτυρες τού Κυρίου μας, τού μοναδικού Θεού μας, ο Οποίος μάς εξαγόρασε μέ τό τίμιο Αίμα Του καί επιθυμεί νά ξαναποκτήση η Εκκλησία τής Αντιοχείας, όπου οι οπαδοί Του κλήθηκαν τό πρώτον Χριστιανοί, τό πρωτοπόρο ρόλο της, πού είχε στήν ιστορία.

Τέλος, επιθυμώ νά εκφράσω τίς θερμές μου ευχαριστίες, καί εξ ονόματος τών μελών τής Ιεράς Συνόδου, στόν λαό καί στούς κυβερνήτες τής Συρίας καί τού Λιβάνου, διαβεβαιώνοντας αυτούς ότι κάθε πάθημα αυτών τών χωρών είναι καί δικό μας πάθημα καί μάς χτυπάει στήν καρδιά.

Παρακαλώ τόν Θεό νά απομακρύνη κάθε κακό, βία καί καταστροφή καί νά οδηγήση τίς χώρες μας στόν δρόμο τής ειρήνης καί τής ευημερίας.

  • Προβολές: 1188

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance