Κύριο θέμα: Εορτάζοντας τό «Ρωμέϊκο» Πάσχα - Σταυρός καί Ανάσταση

Η Ορθόδοξη Εκκλησία γεμάτη δόξα καί φώς εορτάζει τίς μεγάλες εορτές τού Δεσπότη Χριστού, τών Παθών, τής Σταυρώσεως, τής Ταφής, τής Αναστάσεώς Του. Η δόξα της καί τό φώς ξεχύνεται σέ κάθε έκφραση τής ζωής της: στίς ιερές Ακολουθίες, στούς δογματικούς ύμνους της, τήν μουσική της, τίς ευχές, τά τροπάρια, τό τυπικό, τά έθιμά της, σέ όλα αυτά πού συνιστούν τό Πάσχα τό «Ρωμέϊκο», πού σαφώς, ουσιαστικώς καί θεαματικώς ξεχωρίζει από κάθε άλλο «πάσχα».

Αυτό τό Ρωμέϊκο Πάσχα διατηρεί όλη τήν αλήθεια ανόθευτη, χωρίς αποσπασματικότητες καί απομονώσεις. Γνωρίζει η Εκκλησία τού Χριστού νά εορτάζη τίς Δεσποτικές εορτές ορθοδόξως, χωρίς, γιά παράδειγμα, νά διασπά τό μυστήριο τού Σταυρού από τό μυστήριο τής Αναστάσεως τού Χριστού χωρίς νά υπερτονίζη τήν Πεντηκοστή έναντι τής Σταυρώσεως χωρίς νά αφήνη τά μέλη της νά περιπίπτουν σέ μιά υποκριτική μίμηση τού Χριστού, όπως είναι ο ευσεβισμός (υπόκριση τής ασκήσεως), η θυματοποίηση (υπόκριση τής σταυρώσεως), η αγαπολογία (υπόκριση τής αναστάσεως) κλπ.

Πολλά τά χαρίσματα τού Ρωμέϊκου Πάσχα, τού Πάσχα τής Εκκλησίας μας, πρός τούς πιστούς: εξομολόγηση λογισμών, άφεση αμαρτημάτων, συγχώρηση αδελφών, κάθαρση συνειδήσεων, απόθεση μεριμνών, αγνότητα προθέσεων, σεμνότητα κινήσεων, πλούτος υμνωδίας, θεολογία γεγονότων, ζωής Χριστού αληθής εξιστόρηση, αγάπη καί μίμηση Χριστού, πληρότητα Χάριτος κ.π.ά.

Συγχρόνως αμέτρητες είναι καί οι αντίστοιχες αντίχριστες απομιμήσεις πού καλύπτονται υπό τόν γενικό όρο τής υπόκρισης καί οδηγούν τούς «χριστιανούς», ενώ υπηρετούν τήν ανομία καί τήν παρανομία, νά νομίζουν ότι «προσφέρουν λατρεία στόν Θεό» (πρβλ. Ιω. ις' 2) καί ενώ καταπατούν τά ιερά Μυστήρια καί καταφρονούν τήν σωστική τους Χάρη νά νομίζουν ότι κάνουν έργο «ιερό», καί τελικά «οπλισμένοι» μέ τήν αφοβία τού Θεού νά ξεπερνούν κάθε κοσμικό στήν πονηρία καί μεθόδευση τών παρανομιών τους.

Η Εκκλησία τού Χριστού, στολισμένη καί μέ τό Αίμα τού Σταυρού καί μέ τό Φώς τής Αναστάσεως, παραμένει τό λίκνο τής σωτηρίας, ο μοναδικός χώρος μετανοίας. Η παραμονή μας στήν Εκκλησία –ως θεσμού, δογματικής διδασκαλίας, μυστηριακής καί ασκητικής ζωής– αποτελεί τό ασάλευτο κριτήριο γιά τήν ορθόδοξη πορεία μας καί τήν απλανή καί ειλικρινή μίμηση τής ζωής τού Χριστού μας.

Η Ε.Π. παρακολουθεί, θά λέγαμε, τόν αγώνα αυτόν μεταξύ τού Χριστού καί τών αντίχριστων δυνάμεων καί στόν τόπο μας καί, κάνοντας έργο εκκλησιαστικό, αναδεικνύει τήν θετική πλευρά τής Εκκλησίας καί καταδικάζει κάθε αρνητική έκφρασή της, η οποία τελικά καί σέ βάθος χρόνου γίνεται αιτία μεγαλύτερης δόξας.
Α.Κ.

Ετικέτες: Κύριο Θέμα