Εκδήλωση παράδοσης καί παραλαβής διοικήσεως στήν Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής (Σ.Α.Ν)

Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου

Παρευρέθηκα σέ μιά ωραία εκδήλωση στήν Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής (ΣΑΝ) στήν Καισαριανή, μέ τήν ευγενή άδεια, αλλά καί τήν παρουσία τού Σεβ. Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος καί Υμηττού κ. Δανιήλ, μέ τήν ευκαιρία τής αποχώρησης από τήν Διεύθυνση τής Σχολής καί γενικά από τό Στράτευμα τής υποστρατήγου ε.α. Παρασκευής Παπαδοπούλου-Σπαθάρου.

Ναυπάκτου Ἱερόθεος, Ὑποστράτηγος Παρασκευή (Βούλη) Παπαδοπούλου-Σπαθάρου Γνωρίζω τήν Παρασκευή (Βούλη) Παπαδοπούλου-Σπαθάρου από τήν Έδεσσα, όπου υπηρετούσα ως Ιεροκήρυξ τής Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης καί Αλμωπίας, όταν ήταν μαθήτρια Γυμνασίου καί μέ είχε Πνευματικό Πατέρα. Προέρχεται από μιά θαυμάσια οικογένεια, λαμπροί είναι οι γονείς της, ιδίως η μητέρα της είναι ένας θησαυρός.

Έκτοτε παρακολουθούσα τήν εξέλιξή της στόν Στρατό, στήν οικογενειακή της ζωή καί τήν εν γένει εκκλησιαστική της πορεία καί χάρηκα πού βρέθηκα στήν ιδιαίτερη αυτή στιγμή τής ζωής της νά αποστρατευθή, ύστερα από πολλά χρόνια λαμπρής καί ευδόκιμης υπηρεσίας. Ως νοσηλεύτρια Προϊσταμένη σέ διάφορα Νοσοκομεία καί Υπηρεσίες τού Στρατού Ξηράς, ως Διοικητής τής ΣΑΝ προσέφερε όλες τίς δυνάμεις της καί τά χαρίσματά της γιά τήν βοήθεια τού πονεμένου ανθρώπου καί τήν κατάρτιση αξίων Νοσηλευτών. Μέ ικανοποίησε πολύ πού διεπίστωσα τήν αγάπη πρός αυτήν τών προϊσταμένων της, τών συναδέλφων καί συνεργατών της καί τών φοιτητών τής Σχολής, όπως φάνηκε έντονα στήν δεξίωση πού έγινε μετά τήν τελετή παραδόσεως καί παραλαβής τής Διεύθυνσης τής Σχολής καί τά δώρα πού τής προσέφεραν.

Κατά τήν τελετή αισθανθήκαμε λίγο τόν «αέρα» πού επικρατεί στόν Στρατό. Η τάξη, η ευπρέπεια, η πειθαρχία, η σοβαρότητα καί πολλά άλλα μάς προξένησαν ιδιαίτερη εντύπωση. Στόν Στρατό ακόμη διατηρούνται οι βασικές αρχές πού πρέπει νά συγκροτούν μιά κοινωνία ανθρώπων. Ευτυχώς πού ο Στρατός διατηρεί ακόμη αυτήν τήν σοβαρότητα καί τήν τάξη πού πρέπει νά διέπη τίς σχέσεις τών ανθρώπων.

Προσευχήθηκα γιά τούς φοιτητές, οι οποίοι θά γεμίσουν τά Νοσηλευτικά Ιδρύματα καί θά προσφέρουν τίς δυνάμεις τους καί τίς γνώσεις τους γιά τήν αντιμετώπιση τού ανθρώπινου πόνου, οι οποίοι ήταν άψογοι κατά τήν τελετή καί τήν παρέλαση πού ακολούθησε.

Η ομιλία κατά τήν αποχώρηση τής κ. Παρασκευής Παπαδοπούλου-Σπαθάρου από τήν Διεύθυνση τής Σχολής είχε πολλά καί καλά στοιχεία, ήτοι τήν ευγνωμοσύνη της στόν Θεό καί τούς δικούς της, αλλά καί τίς απόψεις της γιά τήν κοινωνία καί τήν ζωή. Είπε μεταξύ άλλων:

«Η διοίκηση τής Σχολής αποτελεί τιμή γιά κάθε αξιωματικό... Από τήν πρώτη ημέρα πού ανέλαβα Διοικητής προσπάθησα μέ τίς γνώσεις καί τήν εμπειρία μου νά σάς παρακινήσω νά κατανοήσετε καί νά ακολουθήσετε τούς κανόνες πού βασίζονται στήν συνταγματική έννομη τάξη καί τά Ελληνοχριστιανικά ήθη, έχοντας πάντα κατά νούν τήν ρήση τού αρχαίου τραγικού ποιητή Αγάθωνα: "Τόν άρχοντα τριών δεί μεμνήσθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει, δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει καί τρίτον ότι ουκ αεί άρχει"...

Έχοντας επίγνωση τών δυνατοτήτων σας, επεδίωξα νά τίς αναδείξω, νά τίς προβάλω καί νά σάς παρακινήσω πρός τό καλύτερο. Μέ ενδιέφερε τό ήθος, οι γνώσεις καί η μετεξέλιξή σας σέ σωστούς επαγγελματίες. Ενδιαφέρθηκα τόσο γιά τήν ακαδημαϊκή σας πρόοδο, όσο καί γιά τήν στρατιωτική σας εκπαίδευση, διατηρώντας καί ενισχύοντας τήν φυσιογνωμία τής Σχολής ως Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Τά αποτελέσματα ήταν θεαματικά καί οφείλονται στίς προσπάθειές σας, γιά τίς οποίες καί σάς συγχαίρω. ...

Γυναίκες καί άνδρες σπουδαστές, μέ εντιμότητα, μέ συναίσθηση καθήκοντος, πειθαρχημένοι καί καρτερικοί, εφοδιασμένοι μέ άριστες ακαδημαϊκές γνώσεις ως φοιτητές τής Νοσηλευτικής Σχολής τού Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καί μέ ανάλογες γνώσεις πού πηγάζουν από τήν στρατιωτική εκπαίδευση, θά είστε σέ θέση νά ανταποκριθήτε σέ κάθε επαγγελματική απαίτηση...

Σάς προτρέπω νά αναζητήσετε τά σωστά πρότυπα, νά εμπιστευθήτε τούς συναδέλφους πού σάς φροντίζουν, νά καλλιεργήσετε τό θάρρος, τήν επιμονή στόν σκοπό καί τήν υπομονή. Οι αλλαγές ξεκινούν από μέσα μας καί μυστηριωδώς επηρεάζουν καί τούς γύρω μας. Συμπεριφερθήτε μέ όρια, αναλάβατε τήν ευθύνη σας καί τήν ευθύνη νά διατηρήσετε τό επίπεδο τής Σχολής. Νά είστε αισιόδοξοι, μέ πίστη στόν Θεό καί τόν άνθρωπο, νά βλέπετε ευκαιρίες στίς δυσκολίες, νά αγνοήτε επιδεικτικά τίς μικρότητες, νά αγαπήσετε καί νά βασισθήτε στόν συνάδελφο. Η σεμνότητα καί τό μέτρο νά οδηγούν τίς πράξεις σας, έτσι ώστε όλοι εμείς πού περπατήσαμε μαζί σας, πού σάς διδάξαμε, νά είμαστε περήφανοι γιά εσάς καί ο Ελληνικός λαός στόν οποίο όλοι αποδίδουμε τελικά τό έργο μας νά μπορή νά σάς εμπιστευθή».

Καί αφού ευχαρίστησε τούς αξιωματικούς, τό στρατιωτικό καί πολιτικό προσωπικό, τούς καθηγητές τής Νοσηλευτικής Σχολής τού Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, τούς καθηγητές τής Σ.Α.Ν, τούς καθηγητές-στρατηγούς εν αποστρατεία, τόν Σεβ. Μητροπολίτη Καισαριανής κ. Δανιήλ, τόν στρατιωτικό Ιερέα τής Σχολής π. Καλλίνικο, τήν αντιδήμαρχο Βύρωνα κ. Ιουλία Κιούπη καί τήν στρατιωτική Ιεραρχία, κατέληξε:

«Ολοκληρώνω τό επαγγελματικό μου ταξίδι, πού ξεκίνησε στίς 2 Οκτωβρίου τού 1978 καί πέρασε από διάφορους προορισμούς μέ τελευταίο τήν Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής. Τερματίζει σήμερα καί μού αφήνει κληρονομιά, γνώσεις, εμπειρίες καί συναισθήματα, πού συχνά άγγιξαν τά όρια τής ψυχής μου καί τής καρδιάς μου. Ήταν ένα ονειρεμένο ταξίδι, στήν διάρκεια τού οποίου η έννοια τής επικοινωνίας-γνωριμίας μέ τόν άνθρωπο-συνάνθρωπο-συνάδελφο-σπουδαστή μέ απογείωσε, μέ γέμισε τιμή καί σάς ευχαριστώ. Αυτήν τήν φορτισμένη γιά μένα συναισθηματικά στιγμή αναλογίζομαι τήν ρήση τού Ισαάκ Νεύτωνα, πού λέει ότι: «Άν έχω δή λίγο μακρύτερα, είναι επειδή στάθηκα σέ ώμους γιγάντων».

Αποχωρώ μέ αισθήματα ευγνωμοσύνης βιώνοντας μιά προσωπική χαρμολύπη. Χαρά πού μέ αξίωσε ο Θεός νά ολοκληρώσω τήν επαγγελματική μου πορεία καί λύπη πού αποχωρίζομαι οριστικά όλους εσάς πού αποτελείτε τήν οικογένεια τών Ενόπλων Δυνάμεων.

Επιτρέψτε μου σέ αυτό τό σημείο νά ευχαριστήσω όσους αποτέλεσαν τούς προσωπικούς μου γίγαντες στούς ώμους τών οποίων στάθηκα, ξεκινώντας από τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου καί Αγίου Βλασίου, αγαπημένο Πατέρα μου, κ. Ιερόθεο, πού μέ τιμά μέ τήν παρουσία του, τούς σεβαστούς γονείς μου, τά αδέλφια μου, τόν σύζυγό μου Νίκο γιά τήν αρχοντική αγάπη καί τήν υποστήριξή του τόσα χρόνια, τά παιδιά μου Μαρία καί Αντώνη, όλους τούς συναδέλφους μέ τούς οποίους είχα τήν τύχη νά συνυπηρετήσω, τίς διδάσκουσές μου στήν Σχολή, τίς Διευθύντριές μου στά Νοσοκομεία πού υπηρέτησα, τούς συμμαθητές μου στήν Ανωτάτη Σχολή Πολέμου καί στήν Σχολή Εθνικής Αμύνης, όπου φοίτησα, τούς Διοικητές μου, πού είχα τήν τύχη νά υπηρετήσω υπό τίς διαταγές τους στήν 96 καί 79 ΑΔΤΕ, ιδιαιτέρως δέ τούς συναδέλφους πού συνεργασθήκαμε γιά χρόνια στήν Μονάδα Εντατικής Θεραπείας πολυτραυματιών τού 401 ΓΣΝΑ, τήν γνωστή «Μονάδα τού 3ου», τούς Διευθυντές Υγειονομικού, τούς άμεσους συνεργάτες μου στό ΓΕΣ/ΔΥΓ, όλους τούς στρατιωτικούς γιατρούς πού μέ τίμησαν μέ τήν εμπιστοσύνη, τήν αγάπη καί τήν φιλία τους στά χρόνια πού συνεργασθήκαμε καί τέλος από τά βάθη τής καρδιάς μου ευχαριστώ όλους τούς παρευρισκομένους, ιδιαιτέρως αυτούς πού ήρθαν από μακριά. ...

Αξιωματικοί, σπουδαστές, υπαξιωματικοί, στρατεύσιμοι καί πολιτικό προσωπικό τής Σχολής, εύχομαι η Υπέρμαχος Στρατηγός, η Παναγία μας, νά σάς σκέπη, νά σάς χαρίζη υγεία καί μόνον επιτυχίες στό έργο σας.

Σάς χαιρετώ μέ αγάπη καί δηλώνω ότι θά θυμάμαι μέ υπερηφάνεια τήν περίοδο πού υπήρξα Διοικητής σας!
Υποκλίνομαι ευλαβικά στήν πολεμική Σημαία τής Σχολής!
Εκφράζω τόν βαθύτατο σεβασμό καί τήν ευγνωμοσύνη μου πρός τούς Αθάνατους Νεκρούς τού Έθνους μας καί σάς καλώ νά αναφωνήσουμε:
Ζήτω τό Έθνος! Ζήτωσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις! Ζήτω η Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής!».

Ακολούθησε καί η ομιλία τής παραλαμβάνουσας τήν Διεύθυνση τής Σχολής Ταξίαρχου Μαρίας Παναγάκη-Παντελάκη. Οι Στρατιωτικές Σχολές, ειδικά η ΣΑΝ, προσφέρουν πολλά στόν τομέα τής υγείας καί γενικά στήν κοινωνία μας.

Κατά τήν δεξίωση είχα τήν ευκαιρία νά πώ λίγα λόγια γιά τήν προσωπικότητα τής τιμωμένης. Τό κυριότερο πού ανέφερα είναι ότι η Βούλη, όπως τήν προσφωνούμε όσοι τήν ξέρουμε από τά μικρά της χρόνια, ως πρός τόν χαρακτήρα της παρέμεινε η ίδια, όπως τήν γνώριζα από τά μαθητικά της χρόνια, παρά τήν μεγάλη εξέλιξή της στόν Ελληνικό Στρατό: Πρόσχαρη, ευγενής, ειλικρινής, αυθόρμητη, δραστήρια, κοινωνική, αγαπητή σέ όλους, έξυπνη, ευχάριστη, διακριτική, χωρίς νά υπερηφανεύεται από τό αξίωμα, έτοιμη νά βοηθήση όποιον έχει ανάγκη, ευγνώμων σέ αυτούς πού τήν ευεργέτησαν, καρδιακή, μέ αγάπη πρός τόν Θεό καί τούς ανθρώπους, εμποτισμένη από τό εκκλησιαστικό φρόνημα.

Ως Πνευματικός της Πατέρας χάρηκα πού παρευρέθηκα στήν σημαντική αυτήν στιγμή τής ζωής της, δόξασα τόν Θεό πού μού έδωσε πολλά δικά του παιδιά γιά νά τά βοηθήσω στήν πνευματική τους ζωή, παιδιά μέ ειλικρίνεια, αγάπη στόν Θεό καί τούς ανθρώπους, εκκλησιαστικό φρόνημα, τά οποία εργάζονται μέ ανιδιοτέλεια καί αφοσίωση στήν διακονία τους. Στόν Θεό ανήκει η δόξα καί στήν Εκκλησία ο έπαινος καί η τιμή.