• Αρχική
  • Τεῦχος 21 - Ὀκτώβριος 1997
  • Κύριο θέμα: Πραγματοποιήθηκε το 2ο Ιερατικό Συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου - Ἡ Θεία Λειτουργία, τὸ κατ' ἐξοχὴν ἔργο μας

Κύριο θέμα: Πραγματοποιήθηκε το 2ο Ιερατικό Συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου - Ἡ Θεία Λειτουργία, τὸ κατ' ἐξοχὴν ἔργο μας

Το διήμερο 12 και 13 Σεπτεμβρίου (Παρασκευή και Σάββατο) πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις των κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως, που βρίσκονται στον Άγιο Παντελεήμονα Αντιρρίου, το δεύτερο Ιερατικό Συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, με γενικό θέμα “Η εν Χριστώ ζωή”. Στο Συνέδριο συμμετείχαν όλοι οι εν ενεργεία Κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως, καθώς και πολλοί συνταξιούχοι, που προσκλήθηκαν και αυτοί στο Συνέδριο, διότι η παρουσία τους στο ποιμαντικό έργο της τοπικής Εκκλησίας είναι έντονη και αποτελεσματική.

Το θέμα του Συνεδρίου καλύφθηκε από μία κεντρική εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ιεροθέου, με θέμα: “Η εν Χριστώ ζωή” και δύο ακόμη εισηγήσεις Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου, που ασχολήθηκαν με τρία βασικά μυστήρια της Εκκλησίας μας, που αποτελούν το θεμέλιο της “εν Χριστώ ζωής”. Η μία ασχολήθηκε με τα μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος και η άλλη με το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Το Συνέδριο άρχισε το πρωί της Παρασκευής 12 Σεπτεμβρίου με αρχιερατική θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσιο του αγίου Παντελεήμονος, στο τέλος της οποίας τελέσθηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως μας Λεωνίδου Τσονάκα, Βασιλείου Καρασμαΐλη, Γεωργίου Καραγιάννη, Γεωργίου Αγγελοπούλου και Σπυρίδωνος Σπυράντζου, που κοιμήθηκαν κατά το προηγούμενο εκκλησιαστικό έτος. Στο τέλος του μνημοσύνου ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε το γεγονός ότι πέντε Ιερείς μας έφυγαν, αλλά κανένας υποψήφιος Κληρικός δεν υπάρχει στην Μητρόπολή μας, που θα καλύψη τα κενά που αφήνουν αυτοί που φεύγουν. Στη συνέχεια, κάνοντας εισαγωγή στο θέμα του συνεδρίου, τόνισε, ότι η εν Χριστώ ζωή δεν είναι κάτι διαφορετικό από την μυστηριακή, εκκλησιαστική ζωή. Το έργο του Ιερέως, αλλά και όλων των πιστών, είναι κατ’ εξοχήν λειτουργικό. Όπως χαρακτηριστικά είπε: “Ο άνθρωπος πλάστηκε, όπως μας λένε οι άγιοι Πατέρες, για να κάνη την θεία Λειτουργία στον παράδεισο, να έχη κοινωνία με τον Θεό. Αλλά ακριβώς επειδή απομακρύνθηκε από τον Θεό, αμάρτησε, έπαψε να είναι λειτουργικό όν, έπαψε να κάνη την Λειτουργία, έπεσε σε μια παραλειτουργία. Άρα, η ζωή μετά την πτώση, και πριν έλθη ο Χριστός στον κόσμο, ήταν μια παραλειτουργική ζωή και εν πολλοίς ειδωλολατρική και δαιμονική, διότι οι άνθρωποι δεν λάτρευαν τον ζώντα Θεό, αλλά τα κτίσματα, τα είδωλα, έγιναν κτισματολάτρες. Έτσι, ήλθε ο Χριστός στον κόσμο για να δώση την δυνατότητα να γίνη πάλι η θεία Ευχαριστία, να γίνη θεία Λειτουργία. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει, ότι ένας από τους βασικούς σκοπούς της ενανθρωπήσεως του Ιησού Χριστού ήταν να ιδρύση το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας”. Με την θεία Λειτουργία ο άνθρωπος τώρα έχει την δυνατότητα να περάση από την παραλειτουργία στην λειτουργία. Γι’ αυτό, ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος στους Ιερείς τόνισε, ότι το λειτουργικό “είναι το βασικό μας έργο”. Όλα τα άλλα, τα κοινωνικά έργα, “είναι συνέπεια αυτού του μεγάλου και βασικού μας έργου, το οποίο έχουμε να επιτελέσουμε”.

Αυτά τα εισαγωγικά λόγια έδωσαν τα πλαίσια και το περιεχόμενο του συνεδρίου.

Μετά την θεία Λειτουργία και το πρωινό ρόφημα που πήραν οι σύνεδροι στην τραπεζαρία της κατασκηνώσεως, άρχισε το καθαυτό μέρος του Συνεδρίου, μέσα στο παρεκκλήσιο του αγίου Παντελεήμονος, με την εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ιεροθέου, που είχε θέμα: “Η εν Χριστώ ζωή”.

Ο Σεβασμιώτατος στην αρχή έδωσε το περιεχόμενο του ονόματος “Χριστιανός”. Οι Χριστιανοί δεν λέγονται έτσι γιατί είναι οπαδοί του Χριστού, αλλά γιατί είναι μαθητές Του και ενώνονται μαζί Του. Γι’ αυτό η χριστιανική ζωή λέγεται εν Χριστώ ζωή. Είναι η ζωή που ζούμε μέσα στην Εκκλησία. Εν Χριστώ ζωή σημαίνει ότι η ζωή μας συνδέεται με την ζωή του Χριστού και μεταμορφώνεται από εκείνη. Δεν ακολουθούμε κάποιον αρχηγό εξωτερικά, αλλά ενωνόμαστε μαζί Του και Εκείνος μας δίνει το Σώμα και το Αίμα Του, για να τραφούμε, ώστε αυτό που είναι ο Ίδιος (ο Χριστός) κατ’ ουσίαν να γίνουμε εμείς κατά μετουσίαν.

Στην συνέχεια, αφού ανέφερε ορισμένα βιογραφικά στοιχεία του αγίου Νικολάου του Καβάσιλα, παρουσίασε επιγραμματικά το περιεχόμενο των επτά κεφαλαίων του έργου του “Η εν Χριστώ ζωή”, το οποίο σύμφωνα με το Γεννάδιο Σχολάριο “κόσμος εστί τη του Χριστού Εκκλησία”. Κατόπιν υπογράμμισε ορισμένα κεντρικά σημεία της διδασκαλίας του ιερού Καβάσιλα.

Μετά την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου και την συζήτηση που ακολούθησε παρετέθη κοινή τράπεζα. Η απογευματινή συνεδρία άρχισε στις 4.30 μ.μ. με εισήγηση του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ιωάννου Δένδια, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα “Βάπτισμα και Χρίσμα. Τελετουργία και θεολογία”.

Ο Εισηγητής χώρισε το θέμα του σε τρία μέρη: (α) στην τελετουργία των μυστηρίων, (β) στην θεολογία τους και (γ) σε προβλήματα και προβληματισμούς γύρω από τα δύο αυτά βασικά μυστήρια. Για να γίνουν αντιληπτές ορισμένες τελετουργικές πράξεις, έκανε αναδρομή στην πρωτοχριστιανική εποχή. Έτσι του δόθηκε η δυνατότητα να αναφερθή σε ένα θέμα που απασχολεί έντονα την Εκκλησία μας σήμερα και έχει σχέση με την βάπτιση των ενηλίκων. Έκανε ειδική αναφορά στην κατήχηση που προηγείτο του βαπτίσματος. Επεσήμανε ότι η Εκκλησία “έχοντας βαθειά συναίσθηση του σκοπού και της αποστολής της από τα πρώτα της βήματα έφερε και οργάνωσε τον θεσμό της κατηχήσεως, αφ’ ενός για την συνειδητή είσοδο σ’ αυτήν των μελών της, αφ’ ετέρου δε για την μετέπειτα ασφαλή εν Χριστώ πορεία των πιστών”.

Η πρώτη μέρα του Συνεδρίου έληξε με Εσπερινό και κατόπιν δείπνο.

Το πρωί του Σαββάτου τελέσθηκε θεία Λειτουργία, στην οποία χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιερόθεος και κατόπιν, μετά το πρωινό ρόφημα, πραγματοποιήθηκε η τελευταία συνεδρία του δευτέρου Ιερατικού Συνεδρίου, που περιελάμβανε την εισήγηση του Αρχιμανδρίτου π. Ειρηναίου Κουτσογιάννη, με θέμα: “Θεία Ευχαριστία. Τελετουργία και θεολογία”.

Ο Εισηγητής δεν ασχολήθηκε σχολαστικά με την τελετουργία του μυστηρίου, γιατί ήταν γνωστή σε όλους, παρά μόνο με ορισμένα σημεία της που είναι απαραίτητα για την σωστή τέλεσή της. Αναφέρθηκε στην ίδρυση και παράδοση του μυστηρίου από τον Χριστό στους μαθητές Του, αλλά και σε προεικονίσεις του στην Παλαιά Διαθήκη. Από τον Χριστό οι Απόστολοι έλαβαν “την σαφή και κατηγορηματική εντολή” να τελούν το μυστήριο της Ευχαριστίας εις ανάμνησιν του λυτρωτού και μεσσίου Χριστού και να κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα Του εις άφεσιν αμαρτιών. Στο ιερό και φρικτό μυστήριο της θείας Ευχαριστίας “πιστεύουμε ότι είναι παρών ο Ιησούς Χριστός, όχι τυπικώς, ούτε εικονικώς, αλλ’ αληθώς και ουσιωδώς, όπως λέγουν οι ορθόδοξες ομολογίες των Οικουμενικών Συνόδων”.

Κατά την συζήτηση που ακολούθησε έγινε αρκετός λόγος για την προετοιμασία που πρέπει να γίνεται προ της συμμετοχής ή τελέσεως της θείας Λειτουργίας.

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος συνόψισε τις κεντρικές θέσεις που διατυπώθηκαν κατά το συνέδριο και έδωσε πρακτικές συμβουλές στους Ιερείς, ώστε η παρουσία τους στις ενορίες να εμπνέη τους πιστούς και το λειτουργικό τους έργο να είναι απρόσκοπτο.

Το Συνέδριο τελείωσε με κοινό γεύμα στην τραπεζαρία της κατασκηνώσεως. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε τους πολλούς κόπους που κατέβαλαν, στην υπηρεσία των “τραπεζών” του Συνεδρίου, κυρίες - μέλη των Συνδέσμων Αγάπης των τριών ενοριών της Ναυπάκτου - που συμπαραστέκονται πάντα στο έργο της Ιεράς Μητροπόλεως. π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: Κύριο Θέμα

  • Προβολές: 1144

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance