Ἡ Ὀρθοδοξία στὴ Χιλιετία ποὺ φεύγει καὶ στὴν Χιλιετία ποὺ ἔρχεται

Θεολογικό Συνέδριο πραγματοποιήθηκε στο Ρέθυμνο κατά το τριήμερο από την Πέμπτη 25-9 μέχρι το Σάββατο 27-9. Το Συνέδριο, στο οποίο παραβρέθηκε ο Αρχιεπίσκοπος και η Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης, εξέδωσε ανακοινωθέν το οποίο και παραθέτουμε στην συνέχεια:

“Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία το Σάββατο 27-9-97 οι εργασίες του τριήμερου Συνεδρίου του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΡΗΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ, που πργματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο άάάεα έεαά στο Ρέθυμνο, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.

Στο Συνέδριο, που είχε το γενικό θέμα: “Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΗ ΧΙΛΙΕΤΙΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΧΙΛΙΕΤΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ”, παρουσίασαν εισηγήσεις οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, ο π. Κωνσταστίνος Στρατηγόπουλος και ο καθηγητής της θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Βασίλειος Γιούλτσης.

Κατά την διάρκεια της καταληκτήριας συνεδρίασης και στην συζήτηση που έγινε μεταξύ των συνέδρων και των εισηγητών, κατατέθηκαν και καταγράφηκαν μια σειρά απόψεις με τη μορφή συμπερασμάτων του Συνεδρίου, οι οποίες θα αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω επεξεργασίας από το ΣΥΝΔΕΣΜΟ και θα αξιοποιηθούν στη συνέχεια με τον καταλληλότερο τρόπο.

Διαπιστώνεται κατ’ αρχήν ότι οι περιοχές όπου κυρίως καλείται η Ορθοδοξία να καταθέσει τη δυναμική της παρουσία με το λόγο ή την ποικιλόμορφη συμμετοχή της, είναι η παιδεία του λαού του Θεού, η αντιμετώπιση και υπέρβαση των διορθόδοξων και διομολογιακών προβλημάτων, η κατάθεση της μακρόχρονης εμπειρίας της στη λύση κοινωνικών και εθνικών προβλημάτων με βάση την ενότητα των Εκκλησιών, οι αιρέσεις και οι σχέσεις με τους ετεροδόξους και η ιεραποστολή.

Ειδικότερα όσον αφορά την Παιδεία, η Εκκλησία δεν επιτρέπεται να παραμένει σε στατικές μορφές και μοντέλα του παρελθόντος. Από το Βυζάντιο ακόμα και μέσα στην Εκκλησία τα σχήματα της παιδείας υφίστανται αλλαγές. Η Εκκλησία σέβεται το παρελθόν αλλά αποδέχεται τις ανανεωτικές δυνάμεις για να προσφέρει το “καινό” που κατέχει μέσα στις σύγχρονες συνθήκες. Ο πατερικός λόγος εξάλλου, στοιχείο απαραίτητο της παιδείας, υπήρξε απαύγασμα της λατρευτικής ζωής. Από τη βίωση επομένως της λατρείας της Εκκλησίας, θα προκύψει και η είσοδος του πατερικού λόγου στην παιδεία.

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας, ιδιαίτερα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, προσφέρει απεριόριστες δυνατότητες επαφής με τα πατερικά κείμενα, τα οποία δεν ασχολούνται μόνο με εκκλησιαστικά ζητήματα, αλλά με πλήθος κοινωνικών και άλλων θεμάτων, με την εύκολη και ταχύτατη πρόσβαση σ’ αυτά, καθώς και τη δυνατότητα προβολής των θησαυρών της Ορθόδοξης Εκκλησίας σ’ ένα τεράστιο αριθμό ανθρώπων, όπως είναι οι χρήστες του Internet.

Η Εκκλησία οφείλει ν’ απαντήσει στις προκλήσεις των καιρών όπως διαμορφώνονται από την ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας και να λάβει θέση στα προβλήματα που δημιουργούνται (Βιοηθική, γενετική, κ.λπ.), εάν θέλει να διαδραματίσει το σωστικό ρόλο της μέσα στον κόσμο και την ιστορία και να μην αποτελέσει μουσειακό είδος.

Οι σχέσεις της Εκκλησίας με το κράτος πρέπει να στηρίζονται στην αρχή της συναλληλίας. Ο χωρισμός θα πρέπει να αποφευχθεί προς ωφέλειαν και των δύο. Ιδιαίτερα σήμερα με τη δημιουργία του νέου χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και την εξαφάνιση των μικρών κοινοτήτων, η Ενορία αναλαμβάνει επί πλέον το χρέος και την δυνατότητα να εκφράσει την τοπικότητα σε διάφορα θέματα (κοινωνικά, παιδείας κ.λπ.). Η μόνιμη εγκατάσταση εξάλλου πολλών ετεροδόξων σε διάφορες περιοχές της πατρίδας μας, προσφέρει τη δυνατότητα στην Ενορία να δώσει ένα άλλο νόημα στην ιεραποστολή, αλλά και να λειτουργήσει ως ενοποιητικό στοιχείο μέσα στην κοινότητα.

Υπογραμμίζεται η ανάγκη της επικοινωνίας και του διαλόγου ακόμα και της συνεργασίας με ετεροδόξους πάντοτε όμως υπό τον όρον ότι ο τόπος μας δεν θα υποσκάπτεται και δεν θα ασκείται προσηλυτισμός σε βάρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να κατανοηθούν και οι σχέσεις με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τους εδώ πιστούς της.

Επισημαίνεται η μικρή συμμετοχή της γυναίκας και στις εργασίες του Συνεδρίου, αλλά και στο χώρο της Εκκλησίας γενικότερα, πράγμα που ασφαλώς θα πρέπει να προβληματίσει την Εκκλησία, η οποία θα πρέπει να βρει τρόπους για μια περισσότερο ενεργητική παρουσία της γυναίκας στην εκκλησιαστική κοινότητα.

Διαπιστώθηκε τέλος από όλους τους συνέδρους η ύπαρξη κλίματος αισιοδοξίας και ελπίδας απέναντι στην επί θύραις τρίτη χιλιετία και διατυπώθηκε η πεποίθηση ότι, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν ή θα υπάρξουν και την εγρήγορση που θα πρέπει να διαθέτει η Εκκλησία, ο Παράκλητος θα καθοδηγήσει τα βήματά της και στην ερχόμενη χιλιετία”.

* * *

Η εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου μας είχε θέμα: “Η εικόνα του συγχρόνου κόσμου”. Ο Σεβασμιώτατος είδε την κατάσταση του συγχρόνου κόσμου μέσα από την κυριαρχία του “θανάσιμου” ζεύγους ηδονής - οδύνης. Διάρθρωσε την ομιλία του σε τέσσερα κεφάλαια, ήτοι:

1. “Μπροστά στην τρίτη χιλιετία”, όπου έδωσε την εικόνα των δύο μετά Χριστόν χιλιετιών από θεολογικής και εκκλησιαστικής απόψεως.

2. “Ο ηδονισμός”, στο οποίο σκιαγράφησε το φιλοσοφικό σύστημα του ηδονισμού, σε σχέση με τον σύγχρονο ευδαιμονισμό.

3. “Η ηδονή και η οδύνη κατά τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή”, θέμα το οποίο ανέπτυξε μέσα από τρία υποκεφάλαια, ήτοι: “η προέλευση της ηδονής και οδύνης”, “ο σκοπός της ενανθρωπήσεως του Χριστού”, που έγκειται και στην υπέρβαση της θανατηφόρου δυαδικότητος ηδονής και οδύνης, και “η προσωπική οικείωση της σωτηρίας”, που είναι η απαραίτητη προϋπόθεση, ώστε να γευθούμε προσωπικά τα αποτελέσματα της ενανθρωπήσεως του Χριστού.

4. “Η μεγάλη προσφορά και αξία του Ορθοδόξου ησυχασμού”, στον σύγχρονο κόσμο, και μάλιστα στον καταδυναστευόμενο, από το “θανατηφόρο” αυτό ζεύγος, δυτικό άνθρωπο. Ο Ορθόδοξος ησυχασμός θεραπεύει τους ανθρώπους από την ηδονή και την συνοδεύουσα αυτήν οδύνη, και ξεδιψά τους εκζητούντας την δικαιοσύνη του Θεού.

Τέλος, να σημειώσουμε ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του Σεβασμιωτάτου, όπου αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της παρουσίας των θεολόγων Πατέρων σε κάθε εποχή, ώστε να διακρίνεται η ορθή και υγιής διδασκαλία, η οποία βιώνεται από τον λαό του Θεού, να τέμνεται η αίρεση και να διατηρήται η ενότητα της Εκκλησίας.

Στα επόμενα τεύχη της “Παρέμβασης” θα δημοσιεύσουμε αποσπάσματα της ενδιαφέρουσας εισήγησης του Σεβασμιωτάτου.

  • Προβολές: 1052

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance