Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου: Ευπρέπεια και απρέπεια στον οίκο του Θεού

Δημοσιεύθηκε στο “ΒΗΜΑ” στις 19-10-97

Προς το τέλος της θείας Λειτουργίας, και μάλιστα στην λεγομένη οπισθάμβωνον ευχή μεταξύ των άλλων παρακαλείται ο Θεός να αγιάση εκείνους που αγαπούν την ευπρέπεια του οίκου του Θεού. “αγίασον Κύριε τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου”. Βέβαια στην ευχή αυτή εννοούνται εκείνοι που ενδιαφέρονται για την ανοικοδόμηση και τον καλλωπισμό του Ιερού Ναού. Αλλά αν σκεφτούμε ότι ο κατ’ εξοχήν Ναός είναι η Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού, τότε μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι προπαντός απαιτείται ευπρέπεια στον πραγματικό οίκο του Θεού που είναι η Εκκλησία, ο λαός του Θεού και βέβαια προπάντων η ευπρέπεια πρέπει να είναι ο δεσπόζων τρόπος ζωής στους Αρχιερείς, που είναι ηγέτες του λαού του θεού, εις τύπον και τόπον της παρουσίας του Χριστού.

Δυστυχώς τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τον τελευταίο καιρό, δείχνουν ότι μειώνεται η ευπρέπεια από εκείνους που θα έπρεπε να κοσμούνται από αυτήν. Η πατερική φράση “τά μεν φαινόμενα κάλλη της αφανούς ευπρεπείας απεικονίσματα” δεν ισχύει εν πολλοίς στον λεγόμενο σύγχρονο εκκλησιαστικό χώρο, αφού οι φαινόμενες ακαταστασίες είναι απεικονίσματα της αφανούς απρεπείας.

Θα ήθελα να αναφερθώ σ’ ένα παράδειγμα, το οποίο κατά την γνώμη μου είναι χαρακτηριστικό και δείχνει το “άηθες ήθος” που επικρατεί στον εκκλησιαστικό χώρο σε σχέση με την λεγομένη “αρχιεπισκοπική εκλογολογία”.

Κατά καιρούς εμφανίζονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Αρχιερείς οι οποίοι είτε θέτουν αμέσως υποψηφιότητα για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, είτε απαντούν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων που αναφέρονται σε αυτό το θέμα, είτε με κείμενά τους κάνουν προγραμματικές δηλώσεις, ωσάν ο Αρχιεπίσκοπος να είναι κοσμικός άρχοντας, είτε έχουν σαφώς τεθή μέσα στην αρχιεπισκοπική εκλογολογική τροχιά. Θεωρώ ως απαράδεκτο αυτό το γεγονός για τους εξής απλούς λόγους.

1. Ο Αρχιεπισκοπικός θρόνος είναι κατειλημμένος και βέβαια δεν υπάρχουν οι κανονικές προϋποθέσεις να γίνουν τώρα εκλογές για την πλήρωσή του. Ο θόρυβος για εκλογές εκφράζει σαφώς μια κοσμική νοοτροπία ή μάλλον για να είμαι περισσότερο ειλικρινής θα έλεγα ότι είναι κατώτερη και από την λεγομένη κοσμική νοοτροπία. Γιατί σε άλλους ανθρωποκεντρικούς οργανισμούς στέκονται με μεγαλύτερο σεβασμό σε ένα επιζώντα, έστω και εν αδυναμία άνθρωπο, και δεν γίνεται λόγος για αντικατάστασή του φανερά πριν ακόμη ο ίδιος αποφασίσει περί του πρακτέου.

Δεν γνωρίζω αν οι ενδιαφερόμενοι Αρχιερείς αισθάνονται τον πόνο του Αρχιεπισκόπου, όταν βλέπει και ακούει τις δηλώσεις τους, και μάλιστα διατυπωμένες και εκφρασμένες μέσα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης με ανοίκειο τρόπο.

Στο σημείο αυτό πρέπει να εξάρω το ύψος των αρχιερέων του Οικουμενικού Πατριαρχικού θρόνου, οι οποίοι κατά την Πατριαρχία του αειμνήστου Οικουμενικού Πατριάρχου κυρού Δημητρίου, τον περιέβαλαν από την αρχή μέχρι το τέλος με πολύ σεβασμό και τον βοηθούσαν αποτελεσματικά στο έργο του, προβάλλοντας το πρόσωπό του. Πάντως η στάση του Χάμ απέναντι στην γύμνωση του πατέρα του Νώε και η κατάρα που ακολούθησε (Γεν. θ’, 20-27) δείχνει την απρέπεια της υποψηφιότητος για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, με όλα όσα συνδέονται με αυτήν την υπόθεση, όταν αυτός ο θρόνος είναι κατειλημμένος.

2. Οι γνωστοποιήσεις των υποψηφιοτήτων για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο γίνονται μέσα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ενώ είναι γνωστό ότι εκλέκτορες είναι οι ογδόντα Αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας. Δεν είμαι εναντίον των δημοσιογράφων οι οποίοι ενημερώνουν τον λαό, αλλά ζητώ μεγαλύτερη υπευθυνότητα από τους υποψηφίους. Θα έπρεπε, λοιπόν, αν αποφάσιζαν αυτήν την οδό γνωστοποιήσεως των υποψηφιοτήτων τους, να αποτείνονται είτε προσωπικά είτε δια μέσου άλλων Αρχιερέων στους εκλέκτορες και να ζητούν την βοήθειά τους. Άλλωστε οι Αρχιερείς ανέκαθεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους θέτοντες τα διάφορα προβλήματα που απασχολούσαν την Εκκλησία. Χαρακτηριστικές είναι οι επιστολές του Μ. Βασιλείου, του Αγίου Γρηγορίου του θεολόγου κ.λ.π. Αισθάνομαι ότι αυτοί οι εξέχοντες Πατέρες, αν ζούσαν στην εποχή μας, με την μεγάλη πληροφόρηση, στα σοβαρά αυτά θέματα θα είχαν προσωπική αλληλογραφία και δεν θα χρησιμοποιούσαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης πρωτευόντως.

Το ότι επιλέγεται ο τρόπος της γνωστοποιήσεως των υποψηφιοτήτων τους μέσα από τις εφημερίδες, αυτό με οδηγεί σε δύο πιθανές εκδοχές. Ή υποτιμούν τους εκλέκτορες Αρχιερείς, αφού επιθυμούν να πληροφορούνται εμμέσως τα περί των προσωπικών τους επιδιώξεων ή επιδιώκουν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και την προτίμηση ανθρώπων της πνευματικής, πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, για να ασκήσουν πίεση επάνω στους εκλέκτορες. Και οι δυο αυτές πιθανότητες συνιστούν “άηθες ήθος” και γίνονται τελικά σε βάρος τους, γιατί υπάρχουν πολλοί Αρχιερείς οι οποίοι δεν είναι διατεθειμένοι να υποκύψουν σε κάθε είδος πιέσεων.

3. Κανείς δεν μπορεί να με πείση ότι οι διάφορες επιστολές που τελευταία αποστέλλονται και οι διάφορες δημοσιογραφικές πληροφορίες δεν εντάσσονται μέσα στην αρχιεπισκοπική εκλογολογία.

Διαβάζοντας κανείς τέτοια κείμενα εκπλήσσεται για την απρέπεια, το χαμηλό επίπεδο ύφους και ήθους, που δεν προσιδιάζει όχι μόνο σε Αρχιερείς αλλά ούτε και σε λαϊκούς, την προσκρούστρια μέθοδο παρουσιάσεως των γεγονότων, την εμπαθή επιθετικότητα εναντίον ανθρώπων που αποκαλούν εντούτοις αγαπητούς αδελφούς κ.λ.π. Και ναι μεν πρέπει να διακρινόμαστε για την αλήθεια και την ειλικρίνεια, αλλά ποτέ δεν είναι δυνατό να απεκδυόμαστε της ευπρεπείας. Τελικά υπάρχουν κείμενα τα οποία δείχνουν την γυμνότητα αυτών που τα γράφουν.

Αισθάνομαι ότι ζούμε σε μια κρίσιμη καμπή του εκκλησιαστικού μας βίου, που χρειάζεται εκκλησιαστικό ήθος και ύφος, ευπρέπεια και σύνεση, κυρίως σιωπηλή προσευχή γιατί “το έργον εκάστου οποίον εστί το πυρ δοκιμάσει”

 

  • Προβολές: 1107

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance