Παρακολούθηση με ηλεκτρονικά μέσα

 

Πολλές φορές κάνουμε λόγο για το ότι ο άνθρωπος πρέπει να επιδιώκη την ελευθερία του προσώπου και όχι τόσο τις ατομικές ελευθερίες. Αυτό το λέμε με την άποψη ότι πολλοί, με την επήρεια του δυτικού διαφωτισμού, έδωσαν μεγάλη σημασία στις ατομικές ελευθερίες τις οποίες θεωρούν απαραβίαστες για τον ελεύθερο πολίτη. Είναι πράγματι το minimum της αληθινής δημοκρατίας.

Τώρα, όμως, ήλθε ο καιρός να κάνουμε λόγο και για την διατήρηση των ατομικών ελευθεριών του ανθρώπου. Αυτό που ήταν και κατάκτηση των ανθρώπων με επαναστάσεις τώρα οδηγείται προς κατάργηση. Οι ειδήσεις από τις δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης είναι συνταρακτικές, αφού οι άνθρωποι καθημερινά φακελώνονται, και μάλιστα ηλεκτρονικά και επιστημονικά.

Τον προηγούμενο μήνα (Ιανουάριος) στην Γερμανία ψηφίστηκε νόμος με θέμα: “την ηλεκτρονική παρακολούθηση των διαμερισμάτων και των ιδιωτικών χώρων υπόπτων για σοβαρά εγκλήματα”. Για να ψηφισθή αυτός ο νόμος επήλθε συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης της Βόνης και του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, δηλαδή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Το κόμμα των Πρασίνων αντέδρασε και μάλιστα χαρακτήρισε αυτήν την συμφωνία ως “μαύρη ημέρα για τα βασικά δικαιώματα των πολιτών”.

Κατά τον ανταποκριτή της εφημερίδος “Ελευθεροτυπία”, “στό μέλλον η αστυνομία θα μπορεί να παρακολουθεί - μόνο ακουστικά και όχι οπτικά - διαμερίσματα και ιδιωτικούς χώρους υπόπτων για εγκλήματα, όπως το εμπόριο όπλων, οι ανθρωποκτονίες, το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και τρομοκρατικές ενέργειες. Η αστυνομία όμως για να προχωρήσει στην ηλεκτρονική παρακολούθηση θα πρέπει να έχει την άδεια τριών δικαστών. Τα τυχόν πειστήρια θα χρησιμοποιούνται όχι μόνο να συλληφθεί ο ύποπτος, αλλά και στην δικαστική διαδικασία.”

Ποιός όμως μας εξασφαλίζει ότι δεν θα προχωρήσουν και σε άλλους πολίτας, αφού ύποπτος μπορεί να χαρακτηρισθή ο καθένας, και ποιος μπορεί να μας βεβαιώση ότι δεν θα παρακολουθούν τους πολίτας και άλλοι, εκτός της αστυνομίας, άνθρωποι και οργανισμοί;

Αλλά η υποκρισία προχώρησε και σε κάτι ακόμη. Προσπάθησαν με τον νόμο να απαγορεύσουν την ακρόαση των συνομιλιών σε μερικές περιπτώσεις. Ο ανταποκριτής της εφημερίδος σημειώνει:

“Στις διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και Σοσιαλδημοκρατών έγιναν και οι εξής συμβιβασμοί, ύστερα από πίεση στελεχών της αντιπολίτευσης.

Η αστυνομία δεν θα μπορεί για κανένα λόγο να παρακολουθεί τις συνομιλίες μεταξύ υπόπτων και ιερέων, και φυσικά δεν μπορεί να παρακολουθεί εξομολογήσεις, συνηγόρων και βουλευτών.

Αντίθετα η αστυνομία θα μπορεί να παρακολουθεί ακουστικά τις συνομιλίες μεταξύ υπόπτων και δημοσιογράφων, ιατρών, οικογενειακών συμβούλων και κοινωνικών λειτουργών.”

Ποιος όμως μας εγγυάται ότι και άλλοι χώροι δεν θα είναι μελλοντικοί στόχοι παρακολούθησης; Άλλωστε, όταν ανοίγη κανείς τους ασκούς του Αιόλου, τότε έρχεται μεγάλη τρικυμία.

Παρατηρεί κανείς με μεγάλη πίκρα ότι παλαιότερα οι κοινωνίες μας είχαν μερικές ασφαλιστικές δικλείδες, που ήταν οι παραδόσεις ενός λαού, με τα ηθικά ερίσματα και τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Τώρα που έπεσαν όλες αυτές οι παραδόσεις, προκειμένου να τιθασεύσουν τις πολυτάραχες κοινωνίες, οδηγούνται στα πιο αντιδημοκρατικά συστήματα, στις πιο απαίσιες μορφές δικτατορίας. Κατ’ επίφαση μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία, ανθρωπισμό, πολιτισμό.

Όταν πήγα στην Συρία διαπίστωσα ότι στα περισσότερα σπίτια υπήρχε ένα σύμπλεγμα τριών πιθήκων, που ο ένας έκλεινε τα μάτια, ο άλλος έκλεινε τα αυτιά και ο τρίτος έκλεινε το στόμα. Και στην ερώτησή μου τί σημαίνει αυτό, μου είπαν: “Αν θέλεις να περάσης καλά στον τόπο μας δεν πρέπει να ακούς, δεν πρέπει να βλέπης, δεν πρέπει να μιλάς. Το έχουμε πάντα μπροστά μας για να το βλέπουμε”.

Πρόκειται για δικτατορία χειρίστου είδους! Εκεί θέλουν να μας οδηγήσουν;

Ν.Ι.

  • Προβολές: 1123

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance