Ἐορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Από την εκδήλωση των Δασκάλων την ημέρα των Τριών Ιεραρχών

Την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η ετήσια συνάντηση των Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ναυπακτίας, επ’ ευκαιρία της εορτής των Τριών Ιεραρχών, προστατών της παιδείας. Συνηθίζεται κατά την συνάντηση αυτή να τιμώνται Δάσκαλοι που πρόσφεραν και προσφέρθηκαν στο βασικότατο αυτό κοινωνικό λειτούργημα.

Φέτος τιμήθηκαν οι συνταξιοδοτηθέντες δάσκαλοι κ. Αθανάσιος Χρηστιάς, κ. Νικόλαος Καραγεώργος, κ. Ανδρέας Σφήκας και κ. Μαρία Ραΐκου.

Εκ μέρους των τιμηθέντων εξεφώνησε συγκινητικότατο λόγο ο κ. Αθανάσιος Χρηστιάς, πρώην Προϊστάμενος του 5ου Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας. Η ομιλία του κ. Χρηστιά είχε πολλά αξιόλογα σημεία, και πολλές φορές έκανε τους ακροατές να δακρύσουν. Μεταξύ άλλων είπε:

“...Εμείς παλέψαμε τόσα χρόνια. Προσφέραμε, πέρα από την μάθηση, αγάπη σε τόσα παιδιά. Πέρασαν από τα χέρια μας μερικές εκατοντάδες ψυχές, που πάνω τους αφήσαμε κομμάτια από την ζωή μας. Αξιωθήκαμε να δούμε τους κόπους μας να καρποφορούν και πληρωθήκαμε με κάποια χαμόγελα ικανοποίησης, αναγνώρισης και σεβασμού. Ξεκινήσαμε με όρεξη και όνειρα, νέα παιδιά 23 ή 24 ετών. Δύσκολες εποχές, κουρνιασμένοι στα χωριά της πατρίδας μας, χωρίς τις στοιχειώδεις ευκολίες και με πενιχρότατο μισθό, δώσαμε κάποιους αγώνες, δουλέψαμε όσο η ψυχή μας το άντεχε. Νιώσαμε χαρές και απογοητεύσεις. Γελάσαμε και ξεχάσαμε κοντά στα παιδιά. Και το σχολείο; Κυψέλη - Μονοθέσιο, συνήθως, με κάμποσες δεκάδες παιδιών. Μοναδική μας χαρά η νιότη μας και τα αγνά και πανέξυπνα μάτια των μαθητών μας, οι οποίοι έρχονταν ξυλιασμένοι το χειμώνα, φέρνοντας από ένα ξύλο για την σόμπα του σχολείου. Εικόνες χαραγμένες στην μνήμη μας με πυρογράφο. Η αμοιβή μας είναι αυτά τα παιδιά, που ώριμους πολίτες τα συναντάμε και μας σφίγγουν το χέρι. Κι άλλα, που δεν τα συναντάμε, αλλά τα συντροφεύει η σκέψη και η θύμησή μας και μαθαίνουμε για τον δρόμο που ακολουθούν στην ζωή τους. Χαρά για μας η χαρά τους και πόνος πολλαπλός ο πόνος τους... Καταθέσαμε αγάπη και προσφορά στο χρηματιστήριο της ζωής και εισπράξαμε μαζί με τα άσπρα μαλλιά, ικανοποίηση και συνειδησιακή γαλήνη, κεφάλαιο ανεπηρέαστο από τον χρόνο και τα καπρίτσια του...”

Ο κ. Χρηστιάς μίλησε ακόμη και για την ομόνοια που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των δασκάλων, για τον σκοπό του σχολείου και για άλλα ενδιαφέροντα που σχετίζονται με το λειτούργημα του δασκάλου. Όμως η προσφορά, η αγάπη, το ενδιαφέρον για τα παιδιά ήταν οι δεσπόζουσες έννοιες. Μετά από τριανταπέντε χρόνια διδασκαλίας και μέσα από όλη την καθημερινή πάλη για το πλάσιμο των ψυχών των μαθητών, αλλά και για την ικανοποίηση ορισμένων δικαίων αιτημάτων του κλάδου, τώρα στο τέλος της καριέρας του ο λόγος του γύρω από την προσφορά και την αγάπη περιστρέφεται.

Και ποια η κληρονομιά, η παρακαταθήκη που αφήνει σε μας τους νεώτερους; “Παραδίδουμε την φλόγα της προσφοράς και της αγάπης”. Που την παραδίδει; Σε μια κοινωνία δικαιωμάτων και οικονομικών ισολογισμών, όπου η έννοια προσφορά έχει συνδεθή αναπόσπαστα με την ζήτηση και την ανταπόδοση.

Όμως, ελπίζουμε και πιστεύουμε – και ο κ. Χρηστιάς εξέφρασε την βεβαιότητα – ότι θα βρεθούν συνεχιστές άξιοι αυτών των παλαιών δασκάλων, που προσέφεραν τον εαυτό τους, με μόνον εργοδότη την συνείδησή τους και μόνη αμοιβή “κάποια χαμόγελα ικανοποίησης, αναγνώρισης και σεβασμού”.

Αν θέλαμε να σχολιάσουμε με μια πρόταση την ομιλία του κ. Χρηστιά θα λέγαμε ότι αντανακλά το φιλότιμο του Έλληνα Δασκάλου. Ήταν μια ομιλία με νοσταλγία, ικανοποίηση και αισιοδοξία, χωρίς ίχνος πικρίας. Και όταν αναγκάζεται να ομολογήση την δυσκολία του λειτουργήματος: “...είναι ψυχοφθόρο το έργο μας...”, αμέσως συμπληρώνει: “...αλλά είμαστε οι μόνοι ψυχοπλάστες”.

Ο κ. Χρηστιάς κατέληξε: “Ο Αριστοτέλης λέει πώς η πιο ευτυχισμένη ασχολία είναι να είναι κανείς ή καθηγητής ή μαθητής ή δάσκαλος. Εγώ, αν είχα ξανά την ευκαιρία να διαλέξω επάγγελμα, θα γινόμουν πάλι δάσκαλος...”.

Εμείς μόνο να συμπληρώσουμε ότι το φιλότιμο αυτό των Ελλήνων Δασκάλων πρέπει να συγκινή την Πολιτεία, ώστε να βλέπει τους Δασκάλους με τα μάτια του κ. Χρηστιά και όχι ως εργάτες που εργάζονται σε γραμμές παραγωγής – τίνος προϊόντος άραγε;

Εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως για τους Εκπαιδευτικούς

Επ’ ευκαιρία της εορτής των Τριών Ιεραρχών, προστατών της παιδείας μας, η Ιερά Μητρόπολη διοργάνωσε ομιλία - συζήτηση και μικρή δεξίωση προς τιμή των Εκπαιδευτικών Λειτουργών.

Συγκεκριμένα, την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου, μετά τον Αρχιερατικό Εσπερινό προς τιμήν των Τριών Ιεραρχών που τελέσθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου, πραγματοποιήθηκε ομιλία στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως με ομιλητή τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Ιερόθεο και θέμα: “Ο δυτικός Διαφωτισμός και ο ορθόδοξος φωτισμός”.

Ο Σεβασμιώτατος τόνισε κατ’ αρχάς την ιδιαίτερη αγάπη και εκτίμηση που τρέφει για το Σχολείο και τους Εκπαιδευτικούς, των οποίων το έργο δεν μπορεί να συγκριθή με το έργο μερικών άλλων υπαλλήλων. Και αυτό γιατί αναφέρεται σε παιδικές ψυχές, τις οποίες πρέπει να μορφώσουν και μάλιστα “κατά την σημερινή εποχή που έχουν κλονισθή πολλά ερείσματα, τα οποία αποτελούσαν την κοινωνική συνοχή”.

Στην συνέχεια ανέπτυξε το θέμα του, αναφερόμενος πρώτα στον Δυτικό Διαφωτισμό, και συγκεκριμένα στην ιστορία του, τα βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία του και την επίδρασή του στην Ελλάδα.

Μέσα από την σύντομη ανάπτυξη του συγκεκριμένου θέματος φάνηκε η θετική συμβολή του Διαφωτισμού στον χώρο της Δύσης, αλλά και η μονομέρειά του, αφού στηρίχθηκε αποκλειστικά στον ανθρώπινο παράγοντα, έχοντας μάλιστα ταυτίσει την ύπαρξη του ανθρώπου με την λογική. Αυτή η μονομέρεια δεν ήταν άσχετη από την ταύτιση θεολογίας και μεταφυσικής, που είχε συντελεστεί στην Δύση, καθώς και από την φεουδαρχία των Φράγκων.

Το δεύτερο μέρος της εισήγησης του Σεβασμιωτάτου αναφερόταν στην διδασκαλία των αγίων Πατέρων, οι οποίοι εκφράζουν τον ορθόδοξο φωτισμό.

Ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος κυρίως στον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, έδειξε τον υψηλότατο βαθμό γνώσης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας καί, γενικότερα, γραμματείας από τους Πατέρες της Εκκλησίας.

Την δε πληρότητα που χαρακτηρίζει την διδασκαλία των Πατέρων την έδειξε αναλύοντας τον θαυμάσιο ορισμό του Μ. Βασιλείου για τον άνθρωπο. Ο Μ. Βασίλειος διατυπώνει όλη την ανθρωπολογία με σαφέστατο και συνοπτικότατο λόγο, μέσα σε οκτώ θεολογικές προτάσεις.

Μετά την ανάλυση του κειμένου του Μ. Βασιλείου, ο Σεβασμιώτατος κατέληξε: “Μέσα σε αυτά τα πλαίσια περικλείεται ο φωτισμός των αγίων Πατέρων. Και όλην αυτήν την διδασκαλία οι άγιοι Πατέρες την διατύπωσαν, εμπνεόμενοι από την θεία Αποκάλυψη, ακριβώς για να απαντήσουν στα φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής τους. Είχαν ασφαλώς υπ’ όψη τους την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και τα βασικά σημεία της.

Ο φωτισμός των Πατέρων έχει μια πληρότητα, είναι ολοκληρωμένος γιατί έχει μια συγκροτημένη ανθρωπολογία, κτισιολογία, σωτηριολογία. Οι άγιοι Πατέρες βλέπουν τον άνθρωπο, την κτίση μέσα από μια προοπτική που δίνει νόημα και αξία. Και όταν ο ορθόδοξος φωτισμός αντιπαρατεθή προς τον δυτικό διαφωτισμό, αποκτά μεγαλύτερη αξία και σπουδαιότητα...”

Μετά την εισήγηση επακολούθησε συζήτηση με τους Εκπαιδευτικούς.

Τέλος, παρατέθηκε δεξίωση, την οποία είχαν ετοιμάσει με μεγάλο μεράκι κυρίες των Ενοριών της Ναυπάκτου.

Ν.Γ.

  • Προβολές: 859

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance