Πορίοσματα Θ' Θεολογικοῦ Συνεδρίου

Τα μέλη του Θ’ Θεολογικού Συνεδρίου που οργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου στις 31 Ιανουαρίου και 1 Φεβρουαρίου 1998, στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου, ασχολήθηκαν με το γενικό θέμα:

“Η Ορθόδοξη Εκκλησία μπροστά στην πρόκληση της σύγχρονης επιστήμης”.

Επισημάνθηκε ότι η πρόκληση για την θεολογία της Εκκλησίας σήμερα δεν προέρχεται, όπως παλαιότερα, από την φιλοσοφία, αλλά από την επιστήμη κυρίως της Γενετικής.

Με τις εισηγήσεις ειδικών επιστημών, αφού διασαφηνίστηκαν τα όρια θεολογίας και επιστήμης, αντιμετωπίστηκαν θέματα που αφορούν την αρχή της ζωής, όπως εξωσωματική γονιμοποίηση, κλωνοποίηση, γενετική διαγνωστική, τα νομικά προβλήματα που δημιουργούν οι εξελίξεις της γενετικής μηχανικής και θέματα που αφορούν το τέλος της βιολογικής ζωής, όπως μεταμοσχεύσεις - ευθανασία.

Από την μελέτη και συζήτηση αποκρυσταλλώθηκαν οι παρακάτω απόψεις:

1. Η σχέση μεταξύ ορθοδόξου θεολογίας και επιστήμης, όταν κάθε μία κινείται μέσα στα όρια της δικής της αποστολής και μεθοδολογίας, λειτουργεί αποδοτικά και δεν γίνεται καμμία σύγκρουση.

2. Ο άνθρωπος ως πρόσωπο “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού” δεν πρέπει να υποτάσσεται σε καμμία επιστημονική ή εμπορική σκοπιμότητα, δηλαδή δεν πρέπει να γίνεται αθέλητα και εν αγνοία του πειραματόζωο ή αντικείμενο συναλλαγής τρίτων προσώπων.

3. Οι επιτυχίες της Γενετικής κινούνται στα όρια της κτιστής φύσεως, αφορούν πειραματισμούς και συνθέσεις από προϋπάρχουσα ύλη. Δεν δημιουργούν “εκ του μη όντος”, ούτε απαλλάσσουν τον άνθρωπο από την θνητότητα. Γι’ αυτό πρέπει να καθοδηγούνται απ’ τον σεβασμό στο μυστήριο της ζωής, την ιδαιτερότητα του προσώπου από άκρας συλλήψεως, την νομιμότητα και την προσφορά στον άνθρωπο. Έτσι:

α) Ο προγεννητικός έλεγχος γίνεται αιτία πολλών εκτρώσεων. Προς αποφυγήν τους είναι καλό οι μελλόνυμφοι να κάνουν προ του γάμου έλεγχο για διάγνωση τυχόν κληρονομικών νοσημάτων.

β) Πρέπει με κάθε τρόπο να αποφεύγεται η οποιαδήποτε έκτρωση.

γ) Η εξωσωματική γονιμοποίηση, εν όσω προκαλεί θανάτωση ή κακομεταχείριση εμβρύων, χρησιμοποιεί ξένη μήτρα, σπέρμα ξένου ανδρός, ωάριο ξένης γυναικός κλπ. δεν γίνεται αποδεκτή ούτε από θεολογικής πλευράς, ούτε από συγχρόνου νομολογίας.

δ) Οι μέθοδοι εξωσωματικής γονιμοποίησης με κανένα τρόπο δεν πρέπει να εφαρμόζονται σε υπερήλικες γυναίκες, ομοφυλοφίλους, ανύπανδρες γυναίκες, η δεν δημιουργία τραπεζών σπέρματος έρχεται σε αντίθεση με την αρχή του σεβασμού της ανθρωπίνης υπάρξεως.

4. Οι μεταμοσχεύσεις ως συμβολή στην προσπάθεια ποιοτικής βελτίωσης και παράτασης της ζωής είναι αποδεκτές, εφ’ όσον γίνονται με ελεύθερη απόφαση του δότη και δεν συνεπάγονται τον θάνατό του. Κρίσιμο ιατρικό πρόβλημα αποτελεί η εξακρίβωση της στιγμής του θανάτου. Είναι ανάγκη να εντατικοποιηθή η έρευνα για τον ακριβή καθορισμό του θανάτου.

Η ευθανασία αντιμετωπίζεται εκκλησιαστικώς ως αυτοκτονία ή φόνος.

Τονίσθηκε η καθαρτική αξία του πόνου και υπογραμμίστηκε ότι για τον Χριστιανό η ζωή δεν περιορίζεται στο πλαίσιο των βιολογικών λειτουργιών, αλλά εκτείνεται κατά χάριν στην αιωνιότητα.

5. Διαπιστώθηκε η αξία και η ανάγκη εγκαίρων και εγκύρων διαλόγων μεταξύ Ιατρών και λοιπών Επιστημόνων αφ’ ενός και Θεολόγων αφ’ ετέρου, για την αντιμετώπιση των ηθικών προβλημάτων, που αναφύονται από την εξέλιξη της Επιστήμης.

  • Προβολές: 931

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance