Γεγονότα καὶ Σχόλια: Εξωτερική πολιτική μέσω αθλητισμού - Πολιτιστικές συναντήσεις

Εξωτερική πολιτική μέσω αθλητισμού

Είναι γεγονός ότι και μέσω του αθλητισμού μπορεί να γίνη εξωτερική πολιτική, να περάσουν δηλαδή μηνύματα με αποδέκτες τους γείτονές μας, που επιβουλεύονται είτε τον χώρο μας είτε το όνομά μας, αλλά και τους “φίλους” μας, που ερωτοτροπούν λόγω συμφέροντος με τους εχθρούς μας. Η ανάληψη για παράδειγμα της ολυμπιάδας του 2004, αλλά και άλλων μεγάλων διεθνών αθλητικών διοργανώσεων δεν έχει μόνο οικονομικούς ή άλλους καθαρά αθλητικούς σκοπούς, έχει και πολιτικές προεκτάσεις, γιατί ισχυροποιεί την θέση της χώρας μας στην διεθνή σκηνή και μας δίνει την δυνατότητα προβολής εθνικών θεμάτων.

Παρόμοια, βέβαια, σκέφτονται και ενεργούν και οι γείτονές μας. Είναι γνωστές οι προσπάθειες των Σκοπίων να εμφανισθούν σε διεθνείς αθλητικές συναντήσεις με το όνομα “Μακεδονία”. Οι προσπάθειες αυτές προκάλεσαν έντονες ελληνικές αντιδράσεις, ώστε να μη γίνη αποδεκτό και παγιωθή μέσω του αθλητισμού διεθνώς το όνομα “Μακεδονία” για τα Σκόπια.

Τελευταία είχαμε την εκδήλωση, μέσω αθλητισμού, των προθέσεων, αλλά και των φόβων, της “γείτονος” Τουρκίας. Σε αγώνα της Α.Ε.Κ., που σημαίνει Αθλητική Ένωση Κωνσταντινοπολιτών, μέσα στην Κωνσταντινούπολη για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθόσφαιρας, η τουρκική τηλεόραση, που μετέδιδε τον αγώνα, άλλαξε το σήμα της Α.Ε.Κ., τον δικέφαλο αετό, το σύμβολο της Ρωμηοσύνης, με κάποιο σήμα δικής της κατασκευής. Η δικαιολογία ήταν ότι δεν διέθεταν στα αρχεία τους αυτό το σήμα.

Μάλλον, όμως, συνέβαινε κάτι άλλο. Το σύμβολο αυτό ήταν γι’ αυτούς μια πρόκληση, γιατί γνωρίζουν να το εκτιμούν περισσότερο από πολλούς νεοέλληνες. Όπως φαίνεται, τους φοβίζει πιο πολύ από όλα τα εθνικά μας σύμβολα, γιατί τους αποδεικνύει εισβολείς και κατακτητές. Είναι γνωστές κάποιες παλιές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ντεμιρέλ για τα νησιά του Αιγαίου. Είχε πει ότι οι Έλληνες δεν έχουν λόγο στα νησιά αυτά, γιατί “εμείς τα πήραμε από τους Βυζαντινούς”. Επίσης φοβούνται μήπως αυτό το σύμβολο ξεσηκώσει από το υπόστρωμα της συνείδησης μεγάλου τμήματος της “πολυεθνικής” Τουρκίας μνήμες του ένδοξου παρελθόντος της “Μεγάλης Ρωμανίας”.

Πολιτιστικές συναντήσεις

Ο αθλητισμός, όπως και η τέχνη, δίνει την δυνατότητα προσέγγισης των λαών και λήθης των διαφορών τους. Απευθύνονται στις πλατιές λαϊκές μάζες, μιλούν στην γλώσσσα τους, τους προσφέρουν θέαμα και ακρόαμα, αναφέρονται στους καθημερινούς καημούς τους. Αυτές οι λαϊκές μάζες είναι που τραβούν όλα τα δεινά των πολεμικών συρράξεων ή τις συνέπειες από τους οικονομικούς αποκλεισμούς, γι’ αυτό είναι πολύ ευαίσθητες στο θέμα της ειρήνης. Είναι φυσικό να προτιμούν τις συγκρούσεις στα γήπεδα και τους στίβους από τις συγκρούσεις στα πεδία των μαχών.

Όμως η τέχνη και ο αθλητισμός δεν μπορούν να αγνοούν τα πραγματικά προβλήματα. Δεν πρέπει να αποτελούν μια φυγή από την πραγματικότητα. Κανείς δεν θέλει τον πόλεμο. Η ειρήνη και η αλληλοκατανόηση των λαών είναι μια πολύ σπουδαία υπόθεση. Αυτή η αλληλοκατανόηση όμως είναι δυνατή μόνο μέσα από την ρεαλιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων, με βάση την δικαιοσύνη και την ιστορική αλήθεια.

Αν οι κοινές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με Τούρκους ή Σκοπιανούς, που είδαμε να πραγματοποιούνται τελευταία, γίνονται για να δημιουργηθή θετικό κλίμα, ώστε να επιλυθούν με δικαιοσύνη και αλληλοκατανόηση τα διμερή προβλήματα, ο ρόλος τους είναι θετικός. Αν όμως επιδιώκουν απλώς να ναρκώσουν το “ιστορικό μας νεύρο”, ο ρόλος τους είναι προδοτικός.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: Γεγονότα καὶ Σχόλια

  • Προβολές: 1138

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance