Κύριο θέμα: Αγιορείτικη Πανήγυρη στο Βατοπαίδι - Ἡ Ἡσυχαστικὴ Μεγαλοπρέπεια τοῦ Ἁγίου Ὅρους

 

 Αγιορείτικη Πανήγυρη στο Βατοπαίδι  - Ἡ Ἡσυχαστικὴ Μεγαλοπρέπεια τοῦ Ἁγίου ὍρουςΤην Δευτέρα 6 Απριλίου και Τρίτη 7 Απριλίου (24 και 25 Μαρτίου με το παληό ημερολόγιο) ο Σεβ. Μητροπολίτης μας επισκέφθηκε την Ι. Μονή Βατοπαιδίου, μετά από πρόσκληση του Ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής και με την άδεια του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, για να προεξάρχη της πανήγυρης του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας με την συνοδεία του, τον σεμνό και διακριτικό Αρχιμανδρίτη π. Αρσένιο Κομπούγια, ο οποίος παρά την ηλικία του δεν έλειψε ούτε στιγμή από το πλευρό του Σεβασμιωτάτου, και μερικούς λαϊκούς αδελφούς, ταξίδεψαν με ένα ταχύπλοο σκάφος του Λιμενικού Σώματος από την Ιερισσό στο Μοναστήρι του Βατοπαιδίου μέσα σε πυκνή ομίχλη αλλά ευτυχώς ήρεμη θάλασσα. Από την Μονή του Χιλανδαρίου προστέθηκε στην συνοδεία μας και ο Ηγούμενος της Μονής του Χιλανδαρίου με δύο μοναχούς του. Στην είσοδο του Μοναστηριού υποδέχθηκαν το προσκεκλημένο Ιεράρχη ο Ηγούμενος του Βατοπαιδίου με το Ιερό Ευαγγέλιο, περιστοιχιζόμενος από μοναχούς. Ψάλλοντας το “Άξιον εστί” και υπό τους ήχους καμπάνων εισήλθαν όλοι στο Καθολικό όπου εψάλει Δοξολογία και ο Ηγούμενος, Πανοσ. Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ, στην προσφώνησή του μεταξύ των άλλων είπε: “...δέν σάς γνωρίζουμε προσωπικά, αλλά σάς γνωρίζουμε από το έργο σας... τα βιβλία σας έχουν στείλει μοναχούς στο Άγιον Όρος...”. Από την πλευρά του ο Σεβ. Μητροπολίτης επανέλαβε την αγάπη του για το Άγιον Όρος, για την ζωή και την παράδοσή του. Ανέφερε την συμβουλή που είχε λάβει ως νέος Ιερομόναχος από έναν Σέρβο ασκητή στην Νέα Σκήτη: “Να λες τακτικά την ευχή και να έρχεσαι κάθε χρόνο στο Άγιον Όρος”. Εν συνεχεία ο π. Εφραίμ προσέφερε στον Σεβασμιώτατο εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας.

Αμέσως μετά άρχισε η Προηγιασμένη Λειτουργία. Το απόγευμα στο Συνοδικό του Μοναστηριού προσεφέρθη κέρασμα. Εκεί, κάτω από τις εικόνες που κυριαρχούσαν στον χώρο του Συνοδικού, ο Σεβασμιώτατος, οι Ηγούμενοι Χιλανδαρίου και Βατοπαιδίου, μοναχοί από όλα τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, προσκυνητές συζήτησαν θέματα πνευματικής και δη μοναχικής ζωής. Εκεί δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσουμε τον πνευματικό πατέρα της κοινότητας τον π. Ιωσήφ, τον αποκαλούμενο Νέο, από τους μοναχούς της συνοδείας του γέροντα Ιωσήφ του Σπηλαιώτη. Ως ερημίτες, κατά την μετακίνησή τους από την έρημο στα Κατουνάκια, έλαβε ο καθένας στην πλάτη του τα απαραίτητα του νοικοκυριού του. Τώρα είναι πνευματικός οδηγός μιας κοινότητας που έχει λειτουργικά έξοδα 1.000.000 δρχ. την ημέρα και δίνει την εικόνα μιας κοινότητας που θάλλει σε όλα τα μέτωπα. Ο Γέροντας, αν και τελείωσε μόλις την Τρίτη Δημοτικού, μίλησε για την “εσωστρέφεια”, την εύρεση του νού, την θέωση. Τον ακούσαμε να μιλάη την ίδια γλώσσα με όλους εκείνους που αγαπούν την μέθοδο και τον τρόπο ζωής των μοναχών, την ησυχαστική παράδοση του Αγίου Όρους. Μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε στα δύσκολα χρόνια κατά τα οποία κυριάρχησε και στο Άγιον Όρος ένα διαφορετικό πνεύμα, με έμφαση σε πανυγήρεις και τελετές και αποστροφή προς την παραδεδομένη μέθοδο της “εσωστρέφειας”, στην προοπτική της “εύρεσης του νού”. Εκεί θυμήθηκαν οι μοναχοί και τον Μητροπολίτη Μιλητουπόλεως Ιερόθεο, ο οποίος πεζός πήγαινε σε όλες τις πανηγυρικές αγρυπνίες στο Άγιον Όρος, χειμώνα καλοκαίρι, και είχε ως συνήθεια να πηγαίνη κατευθείαν στο στασίδι του και να μην κάθεται ούτε στιγμή καθ’ όλη την διάρκεια της αγρυπνίας. Στην ίδια θεολογική κατεύθυνση και με το ίδιο μοναχικό πνεύμα μίλησε και ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας την αξία της ησυχαστικής παραδόσεως, μιλώντας για την συνέλιξη του νού και την ανάβασή του στον Θεό.

Με την δύση του ηλίου σήμαναν οι καμπάνες και άρχισε η ολονύκτια πανηγυρική αγρυπνία. Η θεία Λειτουργία τελείωσε λίγο πριν τις 11 το πρωί. Δηλαδή η αγρυπνία κράτησε 15 ώρες (8μμ.-11πμ). Ακολούθησε πανηγυρική τράπεζα. Μετά την μεσημεριανή ξεκούραση ακολούθησε εσπερινός και το μνημόσυνο των Κτητόρων –Αυτοκρατόρων, Αυτοκρατορισσών, Επισκόπων, μοναχών.

Από την υποδοχή του Σεβ. Μητροπολίτου στο ΒατοπαίδιΚατά την διάρκεια της αγρυπνίας στον δεξιό χορό έψαλαν οι Θωμάδες και οι Δανιηλαίοι, στον αριστερό χορό ο π. Σπυρίδων ο Μικραγιαννανίτης και Γρηγοριάτες Μοναχοί, ενώ και στους δύο χορούς βοηθούσαν Βατοπαιδινοί Πατέρες. Χορωδία της Μονής με χοράρχη τον π. Μάξιμο έψαλε στην λιτή αρχαίο μέλος ανέκδοτο, ύμνον στην Παναγία, αειμνήστου Βατοπαιδινού μοναχού, θαυμάσιο και κατανυκτικότατο. Επίσης, κατά την βραδινή τράπεζα οι χοροί των μοναχών έψαλαν τροπάρια του Ευαγγελισμού. Οι χορωδίες των μοναχών απέσπασαν τα εύσημα από τον Σεβασμιώτατο, ο οποίος χαρακτήρισε την ψαλτική τους ως ψαλτική προσευχομένων για προσευχομένους, γι’ αυτό και ήταν τόσο ωραία. Οι μοναχοί του Βατοπαιδίου, φροντίζοντας και την μουσική τους παιδεία έχουν αναθέσει σε μαθητή του πρωτοψάλτη Αγγελόπουλου να τους διδάξει τα της μουσικής.

Μεταξύ των επισήμων κρατικών αρχόντων παρεβρέθηκαν στην πανήγυρη του Ευαγγελισμού ο Υπουργός Παιδείας της Κύπρου και ο Υφυπουργός Εργασίας κ. Φαρμάκης.

Μετά την αγρυπνία στο αρχονταρίκι της Ι. Μονής ο Σεβασμιώτατος μίλησε για την ατμόσφαιρα που υπήρχε κατά την διάρκεια της θείας Λειτουργίας στον Ναό. Μια ατμόσφαιρα που δημιουργούσε την αίσθηση της δόξας του Ουρανίου Θρόνου του Θεού. Είπε μεταξύ αλλων:

“Μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα της νυκτός οσφρανθήκαμε την μυστική ημέρα, και τον άδυτο ήλιο, τον Χριστό, γι’ αυτό και μέσα στην καρδιά μας ακουγόταν ο εξαίσιος χαιρετισμός: “Χαίρε αστέρος αδύτου Μήτηρ· χαίρε αυγή μυστικής ημέρας”...

”Οι αγιορείτικες αγρυπνίες είναι άλλης προελεύσεως και άλλης υφής. Διαφέρουν πολύ από τόσες άλλες μοναστηριακές αγρυπνίες. Η παρουσία αγιασμένων μοναχών, των οποίων η αγρυπνία και η προσευχή είναι τρόπος ζωής και όχι ευκαιριακής εορτής, ο ιερός τόπος του Άθωνα με την τόσο αγιασμένη του φύση, οι χώροι των Ιερών Μονών, μέσα από τους τοίχους των οποίων αναδύονται σαν λιβανωτός πολύτιμος οι αγιασμένες μορφές των κεκοιμημένων και ζώντων Πατέρων, δίνουν μια άλλη αίσθηση ζωής. Ειδικά δε απόψε σε μένα επανήλθαν στην μνήμη όλες εκείνες οι νυκτερινές αγρυπνίες, τις οποίες απολάμβανα ως φοιτητής, τόσο στα Μοναστήρια, όσο και στα απέριττα κελιά και τις ερημικές Σκήτες, που είναι από τα καλύτερα κομμάτια της ζωής των φοιτητικών μου χρόνων, που τόσο νοσταλγώ. Ευχαριστώ όλους σας και ιδιαιτέρως τον Ηγούμενο του Βατοπαιδίου για την χαρά που μου δώσατε...

”...Το θεολογικό περιεχόμενο της εορτής του Ευαγγελισμού είναι μεγάλο. Δεν εξαντλείται σε μερικές σκέψεις και μερικούς ανθρώπινους εξωτερικούς στοχασμούς, αλλά αποβλέπει στην κάθαρση της καρδιάς, τον φωτισμό και την θέωση, αφού άλλωστε η υπέρβαση της ηδονής και της οδύνης στην πραγματικότητα συνιστά την κάθαρση του ανθρώπου από τα πάθη, και η γέννηση του Χριστού στην καρδιά, η οποία παρθενεύει από τις εκδηλώσεις των παθών, συνιστά την θέωση της ανθρωπίνης υποστάσεως. Έτσι, όλες οι Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές έχουν βαθύτατο θεολογικό περιεχόμενο, δεν εξαντλούνται σε ένα επιφανειακό εορτασμό, ούτε σε μια τυπική εκδήλωση. Αποβλέπουν, όπως λέγει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, στο να αισθανθούμε μέσα στην καρδιά μας “τά βρεφοπρεπή σκιρτήματα του Χριστού”.

”Ο εορτασμός της εορτής του Ευαγγελισμού, τον οποίο για πρώτη φορά στην ζωή μου έκανα φέτος στο Άγιον Όρος, έχει μεγάλη σημασία και σπουδαιότητα. Η Παναγία είναι η έμψυχος Κιβωτός του Θεού, ασυγκρίτως ανωτέρα από την κιβωτό της Παλαιάς Διαθήκης, καθώς επίσης είναι το άγιο και Θεοβάδιστο Όρος. Αλλά Άγιον Όρος και έμψυχος κιβωτός του Θεού είναι και το έμψυχο περιβόλι της Παναγίας, όπου αναφύονται τα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου. Γι’ αυτό και ο εορτασμός αυτές τις ημέρες λαμβάνει ιδαίτερη σημασία και αξιόλογο θεολογικό περιεχόμενο. Εδώ κατά καιρούς, και πολλές φορές στις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μου, βρήκα παρηγοριά και στήριγμα. Με ιερή νοσταλγία και ιερό πόθο στην καρδιά μου ενθυμούμαι ότι εδώ στο Άγιον Όρος συνάντησα αγιασμένους ασκητές, ευλογημένες υπάρξεις, μπροστά στις οποίες υποκλίνομαι ταπεινά. Και για να θυμηθώ έναν λόγο του αγίου Νεκταρίου, πολλές φορές λειτουργώντας και χοροστατώντας σε μεγάλους Ναούς, αφήνω την μνήμη μου να πετάξη στις αγνές, ταπεινές και αγιασμένες υπάρξεις που έζησαν και ζουν στον αγιαμένο Άθωνα, σκέπτομαι τις γλυκύτατες αγρυπνίες, πολλές φορές αναπολώ και νοσταλγώ να βρεθώ στα αγιασμένα αυτά μέρη!...”

Την ημέρα της αναχώρησης ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε Πνευματικό τον π. Διονύσιο, εξαρτηματικό μοναχό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. Του επεσήμανε ότι για να ποιμάνει κανείς και να έχει ο λόγος του ανταπόκριση στον υποτακτικό πρέπει να έχει εξασκήση και ο ίδιος την υπακοή, και να συνεχίζη να την εξασκή, αλλιώς δεν συντελεί στην σωτηρία του. Ενθυμούμενος επίσης τον λόγο του αειμνήστου Γέροντός του Καλλινίκου, του συνέστησε την προσοχή ώστε να μην την πάθη όπως οι εργάτες που έφτιαξαν την Κιβωτό του Νώε, αλλά τελικά έμειναν απ’ έξω και δεν σώθηκαν.

Την ίδια ημέρα, μιλώντας στους μοναχούς στο Συνοδικό, θύμισε τον αγώνα που τους περιμένει τώρα που το πανηγύρι τελείωσε. Απευθυνόμενος στον Ηγούμενο π. Εφραίμ του θύμισε τις δυσκολίες που τον περιμένουν αλλά και το ότι έχει γέροντα από πίσω του, που και αυτός γέροντα υπηρέτησε και γι’ αυτό πρέπει να έχει εμπιστοσύνη.

Αντί άλλου επιλόγου θα κλείσουμε αυτήν την μικρή ανταπόκριση από την Πανήγυρη της Μονής Βατοπαιδίου με τα λόγια του Σεβασμιωτάτου προς τους Αγιορείτας Πατέρας:

“Σεβάσμιοι Πατέρες, ζητώ τις προσευχές και την αγάπη σας. Όλοι εμείς οι σύγχρονοι ορθόδοξοι, ιδιατέρως εμείς οι Επίσκοποι, οφείλουμε αφ’ ενός μεν να διαφυλάσσουμε την ορθόδοξη πίστη και να την ομολογούμε ταπεινά, χωρίς παραχαράξεις και αλλοιώσεις, αφ’ ετέρου δε να αντιμετωπίζουμε τα διάφορα προβλήματα που αναφύονται στην εποχή μας με θεολογικό πρίσμα και θεολογική προοπτική. Γιατί, αν δεν γίνη αυτό, τότε προδίδουμε την ορθόδοξη πίστη. Εύχεσθε να ανταποκρινόμαστε σε αυτήν την σύγχρονη μεγάλη αποστολή.”

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ

  • Προβολές: 1259

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance