Γεγονότα καὶ Σχόλια: Επανάσταση λόγω αφθονίας - Πολιτιστική ύφεση

Επανάσταση λόγω αφθονίας

Στις αρχές του φετινού Μάη έγιναν εκτεταμένες αναφορές από τον τύπο αλλά και την τηλεόραση στον Μάη του ’68, στην “εξέγερση της ελευθερίας”, στο “μεγάλο ξεφάντωμα”, όπως κάποιοι τον χαρακτήρισαν, στην έκφραση της “παρακμής της σύγχρονης δυτικής κουλτούρας”, όπως άλλοι τον ερμήνευσαν.

Μέσα στην κοινωνία της άνεσης, της οικονομικής ανάκαμψης, της απουσίας προβλημάτων εμφανίσθηκε η πλήξη, αναδύθηκε το παράλογο της ύπαρξης, που δεν έχει προσανατολισμό πέρα από το εδώ και το τώρα. Η υλική ευημερία, χωρίς την ευχαριστιακή αναφορά των αγαθών στον Θεό, οδήγησε στην έκρηξη. Η ιδιοτέλεια, ο εγκλωβισμός στα ατομικά δικαιώματα έφερε την ρήξη με την κατεστημένη νοοτροπία, σε μια αναζήτηση τρόπων να ικανοποιούνται στην κοινωνία οι βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες της ελευθερίας, της ισότητας, της εθελοντικής προσφοράς.

Στην “Κυριακάτικη” της 3ης Μαΐου 1998 διαβάσαμε: “Ο Μάης έδειξε, για πρώτη φορά στην ιστορία, ότι μια ανατρεπτική κοινωνική έκρηξη μπορεί να γεννηθεί όχι μόνον από την αθλιότητα αλλά και από την αφθονία, ότι το αίτημα “ν’ αλλάξουμε ζωή” μπορεί να γίνει πιο ισχυρό από το στόχο “να καταλάβουμε την εξουσία”.

Το κίνημα του ’68 έθεσε το πιο ριζοσπαστικό ίσως αίτημα: το αίτημα (και ερώτημα) του νοήματος. Ποιο νόημα δίνουμε στη ζωή μας; Γιατί ζούμε; Για ποιο σκοπό σπουδάζουμε ή εργαζόμαστε; Ποιο νόημα έχει η πολιτική δράση; Γιατί υπάρχουν με αυτή τη μορφή και λειτουργούν μ’ αυτόν τον τρόπο οι θεσμοί; Πώς νοηματοδοτούμε την καθημερινή μας εμπειρία, τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, την ερωτική και οικογενειακή μας ζωή; Αυτό το πιεστικό ερώτημα του νοήματος το άφηνε αναπάντητο η κοινωνία της αφθονίας και της κατανάλωσης”.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν μια έκρηξη πιεσμένης ανθρωπιάς και πνευματικότητας, μια ορθόδοξη αναζήτηση της πνευματικής ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αγάπης, εγκλωβισμένης όμως μέσα στη δυτική προβληματική και νοοτροπία.

Κάποιοι από τους Έλληνες επαναστάτες του Γαλλικού Μάη “βρήκαν” αργότερα την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Πολιτιστική ύφεση

Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης σε άρθρο του στην “Ελευθεροτυπία” της 5ης Μαΐου 1998 μιλώντας για τα reality shows κρίνει το πολιτιστικό επίπεδο του σύγχρονου Έλληνα και καταλήγει σε ορισμένα πολύ απαισιόδοξα συμπεράσματα. “Οι Έλληνες της εποχής της Τουρκοκρατίας, γράφει, είχαν δεκάδες φορές υψηλότερο επίπεδο από άποψη ψυχικής και πνευματικής έκφρασης απ’ ό,τι ο σημερινός μέσος Έλληνας”.

Ανάμεσα στις άλλες επισημάνσεις του σημαντική είναι η ακόλουθη: “Ακόμη περισσότερο ανησυχητικό είναι για μένα το γεγονός ότι παραδοσιακά χαρακτηριστικά του ελληνικού ήθους, όπως η ευγένεια, η σεμνότητα, ο αλληλοσεβασμός, η φιλοξενία, ακόμη και η ντροπή (η δυσκολία να ξεγυμνωνόμαστε πραγματικά και ψυχικά μπροστά στους άλλους), όλα αυτά και πιθανώς και άλλα βασικά γνωρίσματα της φυλής μας βρίσκονται σε ύφεση, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αναγνωρίσουμε πια τον εαυτό μας”.

Ίσως το πιο καινούργιο σύμπτωμα της πολιτιστικής ύφεσης είναι το ψυχικό “ξεγύμνωμα” απλών ανθρώπων του λαού, με οικογενειακά προβλήματα, με ψυχικά τραύματα, μπροστά στις κάμερες της τηλεοράσεως, μπροστά στο κοινό που έχασε την γειτονιά, που έχασε την κοινωνία και ζητά να τις υποκαταστήση με ανθρώπινες πραγματικές ιστορίες της μικρής οθόνης.

Πραγματικά, από ορισμένους παραγωγούς της τηλεόρασης δεν χάθηκε μονάχα το αίσθημα της ευθύνης για την πνευματική καλλιέργεια του λαού, χάθηκε και ο σεβασμός στα τραγικά πρόσωπα των οικογενειακών και προσωπικών δραμάτων.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1222

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance