Βιβλιοπαρουσίαση: Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου «Εκκλησία και φυσικό Περιβάλλον»

Από τις εκδόσεις “Τέρτιος” εξεδόθη πρόσφατα ένα βιβλίο, σε καλαίσθητη έκδοση, με τίτλο: “Εκκλησία και φυσικό περιβάλλον”, το οποίο συνέγραψε ο κ. Κωνσταντίνος Ζορμπάς, που είναι γνωστός στο θεολογικό και ευρύτερο κοινό από τα βιβλία και τα άρθρα του τα οποία δημοσιεύονται κατά καιρούς και διακρίνονται για μια προσπάθεια προσέγγισης των συγχρόνων κοινωνικών και πολιτικών δρωμένων στην κοινωνία μας, μέσα από την θεολογική προοπτική της Εκκλησίας μας. Ήδη έχω διαβάσει με μεγάλη προσοχή και εξαιρετικό ενδιαφέρον την διδακτορική του διατριβή με τίτλο: “η ανθρώπινη αξία στις κοινωνικές ουτοπίες”.

Στο πρόσφατο βιβλίο του ασχολείται με τις θέσεις της Εκκλησίας για το φυσικό περιβάλλον. Άλλωστε, ζούμε σε μια εποχή που γίνεται πολύς λόγος για το λεγόμενο οικολογικό πρόβλημα.

Το βιβλίο αποτελείται από τρία κεφάλαια. Το πρώτο έχει τίτλο: “σύγχρονες προσεγγίσεις του οικολογικού προβλήματος”. Στο δεύτερο κεφάλαιο, που τιτλοφορείται “πατριαρχικά μηνύματα, οικολογικά κείμενα - διακηρύξεις”, παρουσιάζονται οι πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς επίσης και διάφορες διορθόδοξες, διαθρησκευτικές και διαχριστιανικές πρωτοβουλίες. Το τρίτο κεφάλαιο με τίτλο “εκπαίδευση και περιβάλλον” προσφέρει υλικό για μαθήματα περιβαλλοντολογικής αγωγής και για εκπαίδευση στο Σχολείο. Έτσι, μέσα στο βιβλίο αυτό ο αναγνώστης μπορεί να βρη άφθονο υλικό για την αντιμετώπιση του οικολογικού προβλήματος.

Ενδεικτικά θα ήθελα να παραθέσω ένα ενδιαφέρον σημείο στο οποίο γίνεται λόγος για την υποδομή και την φιλοσοφική θεώρηση των συγχρόνων οικολογικών κινημάτων, που υπάρχουν στον κόσμο. Γράφει ο συγγραφέας:

“Σε μελέτη, που έγινε από την Επιτροπή Ευρωπαϊκών κοινοτήτων το 1989 με θέμα “Οι Ευρωπαίοι και το Περιβάλλον τους”, διαπιστώθηκε η ύπαρξη 120 περίπου οικολογικών κινημάτων. Σήμερα θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την ύπαρξη τουλάχιστον 200 με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Φύση. Η κοινωνιολογική ανάλυση που έγινε στην συνέχεια έδωσε την παρακάτω τυπολογία:

α. Ρομαντικά κινήματα. Η ομορφιά της φύσης, η αρμονία των χρωμάτων, η οικολογική ισορροπία θα οδηγήσει πολλούς νέους να πλησιάσουν το φυσικό περιβάλλον μέσα από τις καλλιτεχνικές του ομορφιές. Πολλά από τα κινήματα αυτά έχουν εντάξει τις θεωρίες τους κάτω από μια μυστικιστική σχέση με την φύση. Αποτέλεσμα η ανάπτυξη μιας άλλης κατηγορίας, των

β. Θρησκευτικών κινημάτων. Η φύση εδώ λατρεύεται για τις κρυφές διαστάσεις της προσδίδοντας μία θρησκευτική αναφορά σε αυτήν. Στην Ελλάδα και την Ευρώπη η επιστροφή πολλών νέων προς τη φύση έχει δημιουργήσει νέους τόπους λατρείας και πίστης προς την άγνωστη θεά. Είναι χαρακτηριστική η παρακάτω φράση του τραγουδιστή Στίνγκ: “Η Οικολογία είναι η νέα θρησκεία. Είναι όλα αυτά που πρέπει να κάνουμε για το μέλλον” (Τα Νέα, 20-4-1995).

γ. Τέλος, έχουμε τα αντι-επιστημονικά κινήματα. Δηλαδή τις ομάδες εκείνες οι οποίες βλέπουν στην τεχνολογία το εργαλείο καταστροφής του κόσμου, κυρίως από την αμέλεια και των πειραματικών επεμβάσεων και παρεμβάσεων του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον. Δεν πρέπει να αγνοήσουμε τη διάσταση αυτή, όταν, σύμφωνα με δημοσιογραφικά στοιχεία, στην Γερμανία χρειάστηκε να επέμβει η αστυνομία - η μεγαλύτερη επιχείρηση μετά το β’ παγκόσμιο πόλεμο (!) - για να απομακρυνθούν οι χιλιάδες νέοι, οι οποίοι εμπόδιζαν τη μεταφορά τοξικών αποβλήτων στα κρατίδια της Γερμανίας...”

Το βιβίο αυτό “Εκκλησία και φυσικό περιβάλλον” εκδόσεις Τέρτιος είναι ένα καλό βοήθημα για όποιον ενδιαφέρεται για το κρίσιμο αυτό θέμα των ημερών μας, ιδιαιτέρως όμως για τους Κληρικούς, τους Εκπαιδευτικούς και, βεβαίως, για κάθε άνθρωπο που ζη σε μια προβληματική κοινωνία και σε μια κρίσιμη εποχή, στην οποία δοκιμάζονται οι σχέσεις του προσώπου με τους άλλους ανθρώπους και την κτίση.