• Αρχική
  • Τεῦχος 31 - Αὔγουστος 1998
  • Κύριο θέμα: Ποιμαντικές επισκέψεις στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας και του Αγίου Βλασίου - Γόνιμοι Διάλογοι σὲ ἄγονες γραμμές

Κύριο θέμα: Ποιμαντικές επισκέψεις στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας και του Αγίου Βλασίου - Γόνιμοι Διάλογοι σὲ ἄγονες γραμμές

Ποιμαντικές επισκέψεις στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας και του Αγίου Βλασίου  - Γόνιμοι Διάλογοι σὲ ἄγονες γραμμές

Όπως και άλλη φορά έχουμε αναφέρει, η Μητρόπολή μας παρουσιάζει μια ιδιοτυπία. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός της τριπλασιάζεται. Ενορίες, που τον χειμώνα ήταν έρημες, τώρα σφύζουν από ζωή.

Κέντρο της καλοκαιρινής ορεινής Ναυπακτίας είναι το Μοναστήρι της Παναγίας της Αμπελακιώτισσας. Κέντρο του κάθε χωριού η Εκκλησία του.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας, θέλοντας να γνωρίση όσο το δυνατόν καλύτερα όλες τις Ενορίες της Μητροπόλεώς μας, και να δη όλο τον λαό, κατήρτισε και φέτος ένα αρκετά δύσκολο πρόγραμμα περιοδειών στα ορεινά κυρίως χωριά της Μητροπόλεώς μας, και το οποίο παραθέτουμε σε άλλο σημείο της Παρέμβασης.

Ο Σεβασμιώτατος επισκεπτόμενος τα χωριά τελεί την θ. Λειτουργία, τον εσπερινό ή κάποια άλλη Ακολουθία, κηρύττει τον θ. λόγο, επισκέπτεται το κοιμητήριο του χωριού, όπου κάνει τρισάγιο και διαβάζει την συγχωρητική ευχή. Οι θείες Λειτουργίες γίνονται συνήθως σε εκκλησάκια μικρά, πετρόκτιστα, το πλείστον περιποιημένα, εξόχως γραφικά. Μέσα σ’ αυτά οι πιστοί συμμετέχουν με τον δικό τους τρόπο στην θεία Λειτουργία. Σιγοψάλλουν μαζί με τον ψάλτη τους, λένε, χωρίς παρότρυνση, το “πιστεύω” και το “Πάτερ ημών”, διαλέγονται με τον Δεσπότη, κατά την διάρκεια του κηρύγματος, άλλοτε ψιθυριστά, άλλοτε εκφώνως:

–Ήρθα λοιπόν στο χωριό σας να σάς δω..

–Πολύ καλά έκανες, δέσποτα.

–Να δω το χωριό σας, τα σπίτια σας, εσάς...

–Να ’σαι καλά, πάτερ.

...

–Πάντως εγώ σάς εύχομαι να έχετε αγάπη μεταξύ σας. Ο αδελφός να αγαπάη τον αδελφό, ο γείτονας να αγαπάη τον γείτονα, η πεθερά να αγαπάη την νύμφη...

–Αμ, πώς... Να μην την αγαπάη;

–Να έχετε αγάπη. Και αν έχετε κάποιο πρόβλημα, κάποιον κακό λογισμό, να πάτε στον πνευματικό να το πείτε, και αυτός θα σάς συμβουλεύση. Γιατί βλέπουμε τόσες αμαρτίες και εγκλήματα που γίνονται στον κόσμο. Από που προέρχονται; Από το ότι ο άνθρωπος έχει λογισμούς εμπαθείς, υπόνοιες, και τις δουλεύει με το μυαλό του, και ψυχραίνεται η αγάπη, και δεν πάει στον παπά, στον πνευματικό να εξομολογηθή, να ξαλαφρώση, αλλά βράζει από μέσα του και καταλήγει να κάνη ακόμη και το έγκλημα...

–Αμ, τα βλέπεις...

...

–Σάς εύχομαι να έχετε την ευλογία του Χριστού...

–Αμήν

–τής Παναγίας...

–Αμήν, Παναγιά μου, αμήν...

–Να έχετε του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ τα καλά!

–Να ’σαι καλά δέσποτα. Να χαίρεσαι την βασιλεία σου...

Άλλοτε, μέσα στο κατανυκτικό εκκλησάκι, κοντά στην εκφώνηση του Αρχιερέως, μαζί με το “Κύριε ελέησον” του ψάλτη, ακούγεται, ως ισοκράτημα, ως ικετευτική επικρότηση, κάποιος αναστεναγμός. Ίσως κάποιος γέροντας στενάζει κάτω από το βάρος των δεκαετιών που βαραίνουν τους ώμους του. Ίσως κάποια μάνα θυμάται το παληκάρι της, που κείται δίπλα από την εκκλησία, στο κοιμητήριο του χωριού, στο οποίο θα τρέξη αμέσως μετά την θ. Λειτουργία για να του πη ποιός ξέρει τί!

Και μέσα στην ερημιά των ελατοσκέπαστων Ναυπακτιακών βουνών η παρουσία αυτών που έφυγαν, και όμως μένουν εκεί, δίπλα στην Εκκλησία του χωριού, είναι τόσο έντονη για τους εναπομείναντες κατοίκους. Είναι αυτή η παρουσία που κάνει τους Ναυπακτίους να μην αισθάνονται τα χωριά τους έρημα. Και όταν γυρίζουν στο χωριό τους, δεν γυρίζουν μόνο για ξεκούραση από την αφύσικη ζωή της μεγαλούπολης, αλλά για να επισκεφθούν το κοιμητήριο του χωριού τους, την Εκκλησία τους, τα σπιτάκια, τους δρόμους, τ’ αμπελάκια στις λιθιές. Όλα αυτά έχουν τόσα πολλά να τους διηγηθούν. Δεν πηγαίνουν να ζήσουν στο χωριό τους, αλλά να ζήσουν το χωριό τους.

Ο Σεβασμιώτατος γνωρίζει αυτήν την “αδυναμία” των Ναυπακτίων. Οι εξαντλητικές περιοδείες του οφείλονται, κατά έναν λόγο, στην επιθυμία του να μην λείπη η Εκκλησία από το ζωντάνεμα αυτό των χωριών.

Ένα δεύτερο στοιχείο των περιοδειών –μετά το λειτουργικό, κατά το οποίο όλος ο χώρος εξαγιάζεται με την τέλεση της θ. Λειτουργίας και την ευλογία του Αρχιερέως– είναι αυτό της προσωπικής συνάντησης με τους Ναυπακτίους. Συναντά τους κατοίκους, μετά την Εκκλησία, στην πλατεία του χωριού ή στο προαύλειο της Εκκλησίας. Εκεί, μέσα σε ένα ειδυλλιακό τοπίο, συζητάει μαζί τους, ακούει τα προβλήματά τους, τους διηγείται ιστορίες και περιστατικά ή και ακούει ιστορίες και περιστατικά του χωριού. Μιλάει με τους γερόντους και τις γερόντισσες που έχουν απομείνει στο χωριό, με μόνη παρέα τις αναμνήσεις τους και την αγαθή τους καρδιά, την ήσυχη συνείδησή τους, που αποδεικνύεται στις ημέρες μας μεγάλο εφόδιο στην ζωή των ανθρώπων. Μιλάει για τα παιδιά τους που είναι στα ξένα, για την ζωή τους τον χειμώνα, για την δύναμη της πίστης, για ο,τιδήποτε άλλο τους πονάει ή τους χαροποιεί.

Ποιμαντικές επισκέψεις στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας και του Αγίου Βλασίου  - Γόνιμοι Διάλογοι σὲ ἄγονες γραμμές

Οι συζητήσεις πολλές φορές αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί συχνά ανάμεσα στους χωρικούς και τους επισκέπτες βρίσκονται άνθρωποι με ευρεία μόρφωση, με μεγάλη κοινωνική πείρα, κυρίως με έντονες αναζητήσεις και ανησυχίες. Αυτό είναι αναμενόμενο άλλωστε, αφού η Ναυπακτία έχει γεννήσει μεγάλες προσωπικότητες, και πάρα πολλοί Ναυπάκτιοι είναι άνθρωποι των γραμμάτων, με πολύ ανεπτυγμένη την κριτική σκέψη. Έτσι, στο ακροατήριο του Σεβασμιωτάτου βρίσκονται άνθρωποι όλων των μορφωτικών βαθμίδων: άνθρωποι του μόχθου που δεν έχουν εγκαταλείψει ποτέ την γη τους, αστοί των μεγαλουπόλεων, άνθρωποι μορφωμένοι που υπηρετούν τον τόπο τους ως Πρόεδροι, ως Γραμματείς κλπ., θεολόγοι, Κληρικοί, Νομικοί, Καθηγητές Πανεπιστημίου με παγκόσμια πολλές φορές αναγνώριση. Είναι άνθρωποι που τους συνδέει η αγάπη για τον τόπο τους, η νοοσταλγία των πανέμορφων χωριών τους, η προσπάθεια και η εργατικότητα που επιδεικνύουν στην ξενιτειά, ώστε να αποτελούν διαφήμιση της πατρίδας μας.

Δεχόμενοι, εκεί στις μεγαλουπόλεις και στα ξένα, την σύγχρονη προβληματική, παρακολουθώντας τις θεολογικές και φιλοσοφικές συζητήσεις, τις κοινωνικές ζυμώσεις σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, συμμετέχοντας ενίοτε στα πολιτιστικά δρώμενα, οξύνουν το πνεύμα τους και γίνονται, στην πλατεία του χωριού τους, απέναντι στον Σεβασμιώτατο, άριστοι συζητητές. Οι συζητήσεις με τον Σεβασμιώτατο αναπτύσσονται γύρω από τα εθνικά μας ονόματα, την σχέση της αρχαίας Ελλάδας με την Ρωμηοσύνη, την θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον κόσμο, την μεταφυσική, τα αποτελέσματα του διαφωτισμού στην θεολογική σκέψη της εποχής μας και στην αλλοίωση της ταυτότητός μας, την επανάσταση της μετανεωτερικότητος στην δύση, την δύναμη του πατερικού λόγου, το βιολογικό υπόβαθρο διαφόρων ενεργειών της ψυχής, κ.ά. Το ενδιαφέρον της υποθέσεως είναι ότι, σύμφωνα και μ’ αυτά που προαναφέραμε, οι συζητητές αντιμετωπίζουν αυτά τα θέματα βιωματικά, μέσα στο γίγνεσθαι των κοινωνιών όπου ζουν και εργάζονται, και όχι ως στοχαστικό συμπλήρωμα του κοινωνικού τους ρόλου. Έχουμε την εντύπωση ότι είναι πολύ έντονες οι “ζυμώσεις” που γίνονται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων αυτών με τις συζητήσεις αυτές, έτσι απλά, κάτω από το πλατάνι του χωριού τους, αναπνέοντας την δροσιά του έλατου, μέσα στην έντονη παρουσία των προγόνων τους. Και μεταφέρουν αυτές τις ζυμώσεις στα άκρα της γης.

Έτσι, αισθανθήκαμε και ζήσαμε τις φετεινές περιοδείες του Σεβασμιωτάτου στην ορεινή Μητρόπολή μας. Περιοδείες ποιμαντικές, που περιορίζονται μεν γεωγραφικώς σε έναν μικρό χώρο –αν και από άποψη χρόνου μετάβασης από χωριό σε χωριό θα έλεγε κανείς ότι είμαστε από τις πιο μεγάλες Μητροπόλεις, αφού χρειάζονται δύο και τρεις ώρες για την μετάβαση σε ορισμένα χωριά, με ταχύτητα 8 χιλιόμετρα την ώρα!– αποκτούν όμως παγκόσμιες διαστάσεις, με την θεία Λειτουργία και με την μεταφορά της ορθόδοξης προοπτικής στις άκρες του κόσμου, άμα τω τέλει του καλοκαιριού.

Ν.Γ.

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ

  • Προβολές: 1287

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance