Μια επιστολή από την Ρουμανία

 

Από τα γράμματα και μηνύματα που δέχεται ο Σεβ. Μητροπολίτης μας από ορθοδόξους (ή και ετεροδόξους) του εξωτερικού σχετικά με τα βιβλία του τα οποία κυκλοφορούν μεταφρασμένα, ξεχωρίσαμε ένα γράμμα που έλαβε από κάποιον Ρουμάνο Ιερομόναχο, ο οποίος ζητά να εγκριθή η μετάφραση –την οποία ήδη έχει εκπονήσει– της “Ορθόδοξης Ψυχοθεραπείας” στα Ρουμανικά, καθώς και των υπολοίπων βιβλίων του Σεβασμιωτάτου που κυκλοφορούν στα αγγλικά. Βέβαια, λίγους μόλις μήνες νωρίτερα είχε πραγματοποιηθή η μετάφραση του εν λόγω βιβλίου στα Ρουμανικά από την κ. Luminita Nicolesku, και πρόκειται να κυκλοφορήση σύντομα στην Ρουμανία.

“... Θα μας ενδιέφερε επίσης να μεταφράσουμε στα Ρουμανικά όλα τα άλλα βιβλία Σας που είναι στα αγγλικά. Σεις και τα βιβλία σας είναι κλασσικά στην θεολογία και θα θέλαμε πάρα πολύ να έχουμε την ευλογία Σας και την άδειά Σας να φέρουμε αυτούς τους θησαυρούς στο Ρουμανικό λαό.

Με την ελπίδα ότι θα μας δώσετε την ευλογία και την γραπτή άδεια, Σάς εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας για την καλωσύνη Σας και τις ευλογίες Σας.

Δόξα τω Θεώ που σε αυτές τις συγχυσμένες εποχές μας έστειλε έναν τόσο δυνατό ομιλητή - κήρυκα και μάρτυρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Προσευχόμαστε στον Θεό να Σάς δίνη πολλά χρόνια, να χύνη πάνω Σας όλες τις δωρεές Του και τα χαρίσματά Του και να Σάς ενισχύη να συνεχίσετε να είστε μια δυνατή μαρτυρία για την Ορθοδοξία στον κόσμο...

Ζητώντας τις Ιεραρχικές Σας ευλογίες

Ιερομόναχος Κωνσταντίνος C.”

Είναι συγκινητικός ο ζήλος των ορθοδόξων αδελφών μας για την πατερική εκκλησιαστική παράδοσή μας, και είναι συγκινητική η προσπάθειά τους να μεταφράσουν τα βιβλία του Σεβ. Μητροπολίτου μας, αφήνοντας την εκζήτηση της αδείας και ευλογίας στο τέλος, σαν ευχάριστη έκπληξη.

Πρέπει να σημειώσουμε δύο γεγονότα, τα οποία τονίζουν επί πλέον την σημασία αυτών των μεταφράσεων. Στον δυτικό χώρο μονοπωλούσαν την παρουσίαση της ορθόδοξης παράδοσης τα συγγράμματα των Ρώσων ιmigrι, οι οποίοι βοήθησαν τα μέγιστα στην επαφή του δυτικού κόσμου με την Ορθοδοξία, αλλ’ όμως σε μερικά σημεία διαφοροποιήθηκαν από την πατερική παράδοση, ενώ συγχρόνως υπήρχε διάχυτη η αντίληψη ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν ήταν σε θέση να δώση πλέον ικανούς ορθοδόξους θεολόγους με ουσιαστική προσφορά στα ορθόδοξα εκκλησιαστικά δρώμενα και με γνήσια μαρτυρία στον σύγχρονο δυτικό κόσμο (βλ. κύριο άρθρο του Σεβ. Μητροπολίτου μας σ’ αυτό το τεύχος).

Ένα δεύτερο σημείο που πρέπει να υπογραμμίσουμε είναι ότι με την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στην ανατολική Ευρώπη, και δεδομένης της αποδυνάμωσης –σε οργανωτικό τουλάχιστον επίπεδο– των Τοπικών Εκκλησιών, ο Πάπας βρήκε την ευκαιρία να προωθήση την προσκύνησή του μέσω της Ουνίας, η οποία παραμένει πάντα ένα ύπουλο όπλο διαφθοράς των Ορθοδόξων. Έναντι δε της Ουνίας δεν είναι δυνατόν να παλέψη ένας ποιμένας, εφοδιασμένος μόνον με ηθικολογικά κηρύγματα, ίσως ούτε και με αυτήν την λατρεία μας –εκεί ακριβώς βρίσκεται η υπουλότητα της Ουνίας, στο ότι διατηρεί το ίδιο τυπικό με την Εκκλησία του Χριστού. Εκείνο που χρειάζεται είναι να τίθενται τα όρια και οι διακρίσεις, να στερεώνεται ο “φραγμός” του αμπελώνος, με την καλλιέργεια δογματικής συνείδησης και τον τονισμό των ορθοδόξων θεολογικών προϋποθέσεων της μυστηριακής και πνευματικής ζωής, η οποία στην βάση της είναι ασκητική, ησυχαστική.

Πιστεύουμε ότι τα βιβλία αυτά βοηθούν ευεργετικά, τόσο τον δυτικό κόσμο, ο οποίος αναζητά την ορθόδοξη εκκλησιαστική ζωή, όσο και τον ορθόδοξο ανατολικό κόσμο, ο οποίος παραμένει εμπερίστατος, έχοντας να αντιμετωπίση τις νέες εξωτερικές καταστάσεις που διαμορφώνονται στα εδάφη των άλλοτε κομμουνιστικών χωρών.

Ν.Γ.

  • Προβολές: 1107

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance