Γεγονότα καὶ Σχόλια: Νεοπαγανισμός και φασισμός - Και πάλι ο Δαρβίνος...

Νεοπαγανισμός και φασισμός

Πρόσφατα (23 και 24 Ιανουαρίου) πραγματοποιήθηκε στο Πολεμικό Μουσείο των Αθηνών διήμερο συμπόσιο με θέμα “Η Αρχαιοελληνική Παράδοση στην τρίτη Χιλιετία”, στο οποίο παραβρέθηκαν, σύμφωνα με το περιοδικό “Ε” της Κυρικάτικης Ελευθεροτυπίας, προσωπικότητες του πνευματικού κόσμου της Αθήνας, διαφορετικών πολιτικών προελεύσεων.

Αυτό το οποίο επισημαίνεται στο περιοδικό είναι η προσπάθεια να σχηματισθή πολιτικός φορέας, που θα εκφράση όλες τις “ελληνοκεντρικές” τάσεις, που στεγάζονται τώρα κάτω από το σχήμα διαφόρων συλλόγων. Οι τάσεις αυτές χαρακτηρίζονται, όχι μόνο από την παγανιστική τους πίστη, αλλά και από άκρατο εθνοφυλετισμό.

Δεν πιστεύω ότι τελικά αυτό το κίνημα θα τελεσφορήση, χωρίς να λέω ότι πρέπει να εφησυχάζουμε και να αδιαφορούμε, αντίθετα, μάλιστα, νομίζω ότι η πρόκληση αυτού του κινήματος είναι μια καλή αφορμή για να αναδιατυπωθή η πίστη της Εκκλησίας και να διερευνηθούν οι αιτίες της ειδωλολατρίας, οι μορφές και οι επιβιώσεις της.

Είπα ότι δεν πιστεύω πώς θα τελεσφορήση ο Νεοπαγανισμός, γιατί, πρώτον μιμείται την Εκκλησία, όπως μιμούνταν ο Νεοπλατωνισμός στη δύση του την θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας. Θέλει να προβάλλη τους μάρτυρές του, όπως η Εκκλησία, να δείξη ότι είναι η υπόσταση του ελληνισμού, όπως η ορθοδοξία της Ρωμηοσύνης. Επίσης, κάνει συνέδρια για την επιβίωσή του στην τρίτη χιλιετία, όπως ακριβώς κάνει η Εκκλησία για την ποιμαντική της στον νέο αιώνα. Και δεύτερο, σαν κάποιες ορθόδοξες κινήσεις της δεκαετίας του ’50, επιδιώκει πολιτική έκφραση. Τότε οι ορθόδοξες θρησκευτικές κινήσεις ήθελαν μια “Καινούργια Ελλάδα” στηριγμένη στις αξίες του “Χριστιανικού πολιτισμού” και έβλεπαν το όραμα αυτό να ενυλώνεται από ένα χριστιανικό κόμμα. Αυτό σήμανε την βαθμιαία εξασθένηση του κινήματος. Γιατί μια θρησκευτική πίστη στις μέρες μας, μετά από τόσα χρόνια Χριστιανισμού, δεν μπορεί ποτέ να γίνη πολιτική εξουσία. Εκτός αν κάτω από το κάλυμμα της αρχαίας θρησκείας καλύπτονται σύγχρονες φασιστικές επιδιώξεις.

Και πάλι ο Δαρβίνος...

Σύμφωνα με την εφημερίδα “Καθημερινή”, η θεωρία του Δαρβίνου επανέρχεται στο προσκήνιο των επιστημονικών, φιλοσοφικών και θρησκευτικών αναζητήσεων για την αληθινή καταγωγή του ανθρώπου. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο Δαρβινισμός ήταν στο παρελθόν η αιτία για ατέρμονες και έντονες συζητήσεις θεολόγων και άλλων επιστημόνων, οι οποίες, χωρίς να καταλήξουν πουθενά, σιγά-σιγά έχασαν την εντασή τους. Αυτό συνέβη ίσως, γιατί έγινε από όλους σχεδόν κατανοητό ότι αυτό που ενδιαφέρει τώρα τον άνθρωπο είναι το παρόν και το μέλλον του. Αυτό λέγεται όχι με την έννοια της αγνοήσεως της ιστορίας του, αλλά με την έννοια της παρούσης ψυχοσωματικής του συγκροτήσεως. Στο ιστορικό παρόν γνωρίζουμε ότι ο ανθρωπος είναι ένα όν με ελευθερία καί, γι’ αυτό, ευθύνη, η οποία γίνεται επώδυνη επειδή ζη πνιγμένος μέσα σε αντίξοες συνθήκες, με δυνατότητες, οράματα και επιθυμίες που αλληλοσυγκρούονται. Εμείς γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος είναι “κατ’ εικόνα Θεού” και η εξελικτική του πορεία οδηγεί στο “καθ’ ομοίωσιν”. Δεν πολυπραγμονούμε για την αρχή, αρκούμενοι με απλή πίστη στην διήγηση της Γένεσης, ρίχνοντας το βάρος στο πώς από την κακία του παρόντος θα φθάσουμε στις επαγγελίες του Χριστού, στην βίωση αισθητά της σωστικής παρουσίας Του.

Πάντως, είναι καλό να παρουσιασθούν για το θέμα της δημιουργίας του ανθρώπου, οι απόψεις και οι αναλύσεις των Πατέρων της Εκκλησίας, σε σύγχρονη έκδοση, προορισμένη όχι μόνο για τους ειδικούς, αλλά για τον σύγχρονο μέσο άνθρωπο.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1226

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance