Γεγονός καὶ Σχόλιο: Πατερική δίαιτα

 

Η πλησμονή των υλικών αγαθών και ο κορεσμός των τροφών δημιούργησε πολλά προβλήματα στους Νεοέλληνες. Ίσως η ανάμνηση της Κατοχής, με την στέρηση των υλικών αγαθών, ίσως η ευδαιμονία, που εισήλθε στην ζωή μας και έγινε τρόπος ζωής, συνετέλεσαν στο να επιδοθή ο άνθρωπος στην ακόρεστη λήψη της τροφής, με συνέπεια την πάχυνση και τις διάφορες ασθένειες. Μέσα στην προοπτική αυτή όλοι ενδιαφέρονται για την δίαιτα. Έτσι, καθημερινώς στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, παρουσιάζονται διάφοροι μέθοδοι για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Στο θέμα αυτό υπάρχει πλούσιο πατερικό υλικό, που βοηθά τον άνθρωπο όχι μόνον στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, και υγιεινής του σώματος, αλλά και στην πνευματική αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού.

Στο μικρό αυτό σημείωμα θα αναφέρω έναν λόγο του αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου. Γράφει κάπου στην Κλίμακά του: “περικόψωμεν τέως τα λιπαίνοντα· είτα τα εκκαίοντα, είθ’ ούτως τα ηδύνοντα”, δηλαδή “άς κόψουμε πρώτα εκείνα που πιαίνουν, που δημιουργούν λίπος, έπειτα εκείνα που ερεθίζουν και έπειτα εκείνα που ευχαριστούν”.

Τα “λιπαίνοντα”, τα “εκκαίοντα” και τα “ηδύνοντα” είναι εκείνα που πρέπει να προσέχη ο άνθρωπος. Πρώτα ο άνθρωπος πρέπει να κόψη τις τροφές εκείνες που δημιουργούν λίπος, χωρίς να υπάρχη λόγος, γιατί το λίπος εγκυμονεί πολλούς κινδύνους. Στην συνέχεια, με ανάλογο αγώνα, πρέπει να κόψη τις τροφές εκείνες που δημιουργούν πολλές θερμίδες και ερεθίζουν το ανθρώπινο σώμα, και στην συνέχεια να κόψη κανείς και εκείνα που τον ηδονίζουν και τον ευχαριστούν. Νομίζω μια τέτοια “δίαιτα” συνιστούν και διάφορες Εταιρείες, ώστε το ανθρώπινο σώμα να έχη την κατάλληλη ευεξία. Και μάλιστα, αυτή η “δίαιτα” πρέπει να γίνεται προοδευτικά.

Βέβαια, οι άγιοι Πατέρες, όπως εδώ ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, δεν συνιστούν τέτοια δίαιτα χάριν απλώς της σωματικής υγιεινής και για λόγους αισθητικής, αφού οι Πατέρες δεν βλέπουν ανεξάρτητα το σώμα από την ψυχή, ούτε την ψυχή από το σώμα. Γνωρίζουν ότι υπάρχει αλληλοεξάρτηση μεταξύ ψυχής και σώματος, και έτσι οι παρά φύσιν επιθυμίες της ψυχής αντανακλούν και στο σώμα, καθώς επίσης και οι σωματικές ενέργειες έχουν συνέπεια και στον ψυχικό κόσμο.

Η πατερική ασκητική διαφέρει σαφώς από κάθε άλλη ασκητική, βουδιστική, ανθρωποκεντρική ή και διαιτολογική. Και αυτό λέγεται γιατί οι Πατέρες ενδιαφέρονται για την σωτηρία του όλου ανθρώπου, την θεραπεία των ψυχικών και σωματικών παθών, την αποδέσμευση του νού από την διάχυσή του στο περιβάλλον, και την επιστροφή του στην καρδιά και από εκεί στον Θεό. Αποβλέπουν στην παθοκτονία και όχι στην σωματοκτονία, και φυσικά όταν κάνουμε λόγο για παθοκτονία, εννοούμε την μεταμόρφωση όλων των ενεργειών της ψυχής και του σώματος, ώστε να πορεύωνται κατά φύσιν και υπέρ φύσιν και όχι παρά φύσιν.

Η πατερική μέθοδος θεραπείας και η πατερική διαιτολογία είναι η αρτιότερη και καλύτερη μέθοδος, γιατί εργάζεται σε όλα τα επίπεδα, το πνευματικό, το ψυχικό, το ψυχολογικό, το σωματικό. Βλέπει τον άνθρωπο ολοκληρωτικά και όχι αποσπασματικά και μηχανικά. Ο άνθρωπος είναι μια ζωντανή ολότητα και όχι ένα έμψυχο μηχάνημα.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1322

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance