• Αρχική
  • Τεῦχος 38 - Μάρτιος 1999
  • Γεωργίου Δ. Παπαδημητρίου: Συνοπτικὴ ἱστορία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς “Παναγία ἡ Ἁγία Δευτέρα” Κατούνας Ξηρομερίου

Γεωργίου Δ. Παπαδημητρίου: Συνοπτικὴ ἱστορία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς “Παναγία ἡ Ἁγία Δευτέρα” Κατούνας Ξηρομερίου

 

του Γεωργίου Δ. Παπαδημητρίου, τ. Βουλευτή και Υπουργού

1. Η ιστορική Ιερά μονή της Παναγίας της Αγίας Δευτέρας, χτίστηκε το 1594 σ’ ανάμνηση του τραγικού μεγαλείου της θρυλικής εκείνης πολύνεκρης, αλλά νικηφόρου μάχης κατά των Τούρκων με τον αιμοσταγή Βεζύρη Μεχμέτ Σοκόλη, το 1585 στα γύρω του Μοναστηριού υψώματα.

Οι αγωνιστές κι ο λαός την αφιέρωσαν στην Παναγία, που είναι η παρήγορος Άγγελος των αγωνιώντων και των απελπισμένων. Και την ονόμασαν την Παναγία, Αγία Δευτέρα, επειδή η νίκη είχε επιτευχθεί μέρα Δευτέρα και μάλιστα Δευτέρα του Πάσχα. Είναι δε Σταυροπηγιακή Ι. Μονή και φέτος συμπληρώνει 402 χρόνια.

Οι ανυπότακτοι κι ανεξάρτητοι “σιδηροφόροι”, κατά τον ιστορικό Θουκυδίδη, Ξηρομερίτες, δεν επέτρεπαν στους Τούρκους να πατήσουν το Ξηρόμερο για να στρατολογήσουν Γενιτσάρους (Παιδομάζωμα). Κι ο Σουλτάνος θέλησε να τους τιμωρήσει και να επιβληθή με την ωμή βία. Η μάχη αυτήν είχε σαν αποτέλεσμα να τεθή τέρμα στον εκτουρκισμό των Ελληνοπαίδων. Γιατί, τελικά, μετά από μακρά διακοπή καταργήθηκε το παιδομάζωμα το 1638 απ’ τον Σουλτάνο Μουράτ τον Δ'.

Η φονική εκείνη μάχη, που εμψύχωσε τους σκλάβους, ανάγκασε την λαϊκή μούσα που θερμομετρεί την λάβα της καρδιάς, να τραγουδήση τον άθλο αυτό των Ξηρομεριτών. Αλλά για εκείνους αρμόζουν και τα λόγια του Περικλή, που είχε πει έπειτα από μια επίσης πολύνεκρη μάχη των Αθηναίων: “Η χρονιά έχασε την άνοιξή της”, και το Ξηρόμερο είχε χάσει τα νιάτα του. Και μαζί την θρυλική Καπετάνισσα Μαγδαληνή Τσούλου.

2. Μέσα σ’ αυτό το μικρό και μέχρι σήμερα εγκαταλειμμένο Εκκλησάκι, το ευλογημένο κι απ’ τον Άγιο του Γένους Πάτερ Κοσμά τον Αιτωλό, που επισκέπτετο τακτικά, ο Αρχιστράτηγος της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, Γεωργάκης Νικολού Βαρνακιώτης, ύψωσε πρώτος αυτός την σημαία της Επανάστασης την 6η Μαρτίου 1821. Ηγούμενος της Ι. Μονής ήταν ο πολύπλευρα δημιουργικός, φλογερός πρόμαχος Αγάπιος. Τα όπλα ευλόγησαν ο Μητροπολίτης Άρτης, Ναυπάκτου και Μεσολογγίου Πορφύριος κι ο Επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ, που βρίσκοντο στο Μοναστήρι καταδιωκόμενοι από τους Τούρκους. Απ’ το ιστορικό αυτό μετερίζι ξεκίνησαν κι οι δύο Ιεράρχες για να υψωθούν ως η κορυφαία λάμψη της Εξόδου του Μεσολογγίου.

Απ’ την Αγία Δευτέρα, τ’ άγια αυτά χώματα, πετάχτηκε η πρώτη σπίθα για ν’ ανάψη η φωτιά που θα νέκρωνε τον Τύραννο και θα έφερνε την λευτεριά στο Γένος, που σήμερα εμείς απολαμβάνουμε...

Το Μοναστήρι της Παναγίας της Αγίας Δευτέρας, είναι απ’ τα λίγα στην χώρα μας, με τόσο ένδοξη Εθνική ιστορία. Γι’ αυτό, τον πάνσεπτο αυτό Ναό της Παναγίας και της Πατρίδας, έχουμε ιερό Καθήκον να τον διατηρήσουμε, άσπιλο κι αμόλυντο στους αιώνες. Πρέπει να μείνη άσυλος στους αιώνες, γιατί είναι ισόβιος φύλακας δύο ξεχωριστών ιστορικών Εθνικών γεγονότων.

  • Προβολές: 1049

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance