Γεγονός καὶ Σχόλιο: Η δοκιμασία και η κυοφορία του σχίσματος

Το σχίσμα είναι μια μεγάλη δοκιμασία για την Εκκλησία του Χριστού. Αυτό το βλέπουμε στους λόγους των Αποστόλων, στην διδασκαλία των αγίων Πατέρων και στην εκκλησιαστική ιστορία. Πρόκειται για μια δεινή και φοβερή δοκιμασία που απειλεί την ενότητα της Εκκλησίας και ασεβεί στο Σώμα του Χριστού. Για την αποτροπή αυτής της μεγάλης πληγής η Εκκλησία διαρκώς εύχεται: “υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου ευσταθείας των αγίων του Θεού Εκκλησιών...”.

Είναι ανάγκη όμως να λεχθή ότι το σχίσμα δεν δημιουργείται από την μια στιγμή στην άλλη, αλλά κυοφορείται πολύ καιρό προηγουμένως. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με την αίρεση. Ο Άρειος δίδασκε αιρετικές διδασκαλίες πολλά χρόνια και στο τέλος καταδικάσθηκε και αποβλήθηκε από την Εκκλησία. Πρέπει να δώσουμε μεγάλη βαρύτητα και σημασία στην κυοφορία του σχίσματος. Πραγματικά το σχίσμα κυοφορείται με μερικές εσφαλμένες και πεπλανημένες ιδέες, πού, αν δεν προσεχθούν και δεν αποβληθούν, εγκυμονούν πολλούς κινδύνους, όχι για την Εκκλησία, αλλά για τα άρρωστα μέλη της.

Μια τέτοια ιδέα που κυοφορεί το σχίσμα είναι η αντίληψη ότι “εμείς θα σώσουμε την Εκκλησία”. Αυτός ο μεσσιανισμός συνδέεται στενώτατα με την υπερηφάνεια και τον εγωϊσμό, που είναι η πηγή της προγονικής αμαρτίας. Μπορεί δε κανείς ανεπιφύλακτα να πη ότι συγγενεύει πολύ με την σχιζοφρένεια. Σε μερικούς Χριστιανούς αναπτύσσεται έντονα η αντίληψη ότι αυτοί θα σώσουν την Εκκλησία. Αυτό σημαίνει ότι έχουν εσφαλμένη εκκλησιολογία. Γιατί η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη σωτηρίας και σωτήρων. Κεφαλή της είναι ο Χριστός, γι’ αυτό και είναι αγία. Έτσι, δεν πρέπει να έχουμε την ιδέα ότι θα σώσουμε την Εκκλησία, αλλά ότι πρέπει να παραμένουμε μέσα στην Εκκλησία για να σωθούμε. Εμείς έχουμε ανάγκη σωτηρίας.

Μια άλλη ιδέα που συντελεί αποφασιστικά στην κυοφορία του σχίσματος είναι η αντιπαράθεση προς τους άλλους, και κυρίως προς τους Επισκόπους, που συγκροτούν συνοδικώς την ποιμαίνουσα Εκκλησία. Η αντίληψη αυτή κρύπτει καθαρά ένα προτεσταντικό πνεύμα. Αντίθετα, η ορθόδοξη αντίληψη εκφράζεται καθαρά από τους λόγους του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: “Κάλλιον πλανάσθαι μετά της Εκκλησίας ή ορθοτομείν εκτός αυτής”.

Η υπερηφάνεια είναι η αμαρτία της πτώσεως. Ο Αδάμ και η Εύα θέλησαν να φθάσουν στην θέωση έξω από την υπακοή. Και όποιος θέλει την σωτηρία του χωρίς να υπακούη στην Εκκλησία, φθάνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Γι’ αυτό οι άγιοι φοβούνται τα σχίσματα.

Επομένως, δεν πρέπει να βλέπουμε τα σχίσματα μόνον κατά την γέννησή τους, αλλά και κατά την κυοφορία τους. Κυρίως να δίνουμε μεγάλη σημασία στις αιρετικές ιδέες που τα καλλιεργούν και τα κυοφορούν. Μέσα στα πλαίσια αυτά μπορούμε να μιλάμε για απόκτηση εκκλησιαστικού φρονήματος, που είναι απαραίτητο για την εποχή μας.

Ν.Ι.

Ετικέτες: Γεγονὸς καὶ σχόλιο

  • Προβολές: 1174

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance