Γερασίμου Στυλιανού: Πεντηκοστιανοὶ Ονομασία - Ιστορία

του Γερασίμου Στυλιανού, Θεολόγου

Οι Πεντηκοστιανοί έλαβαν το όνομά τους από την ονομασία της “Εκκλησίας τους”, που την αποκαλούν “Εκκλησία της Πεντηκοστής”. Όμως κάθε ομάδα για να διαφοροποιείται και να διακρίνεται από τις άλλες προσθέτει συμπληρωματικά ονόματα της κύριας ονομασίας, όπως π.χ. Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής κ.λ.π. ή συναντώνται με άλλες ονομασίες, όπως η Εκκλησία της Προφητείας κ.λ.π. Έλαβαν το όνομα “Εκκλησία της Πεντηκοστής”, επειδή πιστεύουν ότι η Πεντηκοστή που έγινε τότε, επαναλαμβάνεται προσωπικά σε κάθε πιστό, που αναγνωρίζει τον Χριστό και τον δέχεται ως σωτήρα του. Υποστηρίζουν ότι το Άγιο Πνεύμα επισκέπτεται τον πιστό, όπως και τότε, γεγονός που μπορεί να συμβή στον δρόμο, στην εργασία, στο σπίτι, στην πλατεία. Από την στιγμή αυτή ο πιστός θεωρείται αναγεννημένο μέλος της Εκκλησίας.

Οι ρίζες των Πεντηκοστιανών βρίσκονται στις ονομαζόμενες “Κινήσεις Αγιότητας”, που εμφανίστηκαν στην Ευρώπη και στην Αμερική μετά από την έμπνευση των ιεροκηρύκων Μούντι και Σάνκυ. Οι Αμερικανοί αυτοί πρωτεργάτες της νέας κίνησης κήρυξαν πώς η πραγμάτωση της “αγιότητας” ακολουθεί μετά την μεταστροφή και την αναγέννηση και αποτελεί “τρίτη χάρη”. Αυτή η “ανώτερη πνευματικη κατάσταση” ονομάστηκε “βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος”. Άκόμη υποστήριξαν πώς η χάρη γίνεται αισθητή με την γλωσσολαλιά. Η αίρεση της “τρίτης χάρης” καταδικάστηκε από την “κίνηση της αγιότητας” με συνέπεια να σχηματιστούν ιδιαίτερες κοινότητες και το 1911 η “Πεντηκοστιανή Εκκλησία Αγιότητας”. Μια άλλη ομάδα υπό την ηγεσία των βαπτιστών κηρύκων ονομάστηκε “Κίνηση της όψιμης βροχής” και ισχυρίζεται πώς βρισκόμαστε στους εσχάτους καιρούς.

Μια άλλη κίνηση σχηματίστηκε υπό την ηγεσία του A. J. Tolminson και ονομάστηκε Church of God.

Η κίνηση πρόσφερε στους οπαδούς της απάντηση σχετικά με την “βεβαιότητα” της σωτηρίας. Το χάρισμα της γλωσσολαλιάς απετέλεσε την απόδειξη για το “βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος”, που μάλιστα προερχόταν από “άνωθεν” και δεν μπορούσε να αμφισβητηθή. Παράλληλα ο πιστός υπερτερούσε έναντι εκείνων που δεν είχαν αυτή την εμπειρία και γινόταν πια ανεξάρτητος από το περιβάλλον του. Κάποιος άλλος ο Charles H. Parcham άνοιξε στο Houston σχολή για την εκπαίδευση των Πεντηκοστιανών κηρύκων. Σε αυτήν, το 1905, εντάχθηκε ο νέγρος κήρυκας W. J. Seymour. Το 1906 προσκλήθηκε σε μια “κοινότητα αγιότητας” με αποτέλεσμα να “κατέλθη το Πνεύμα” σε αυτήν. Ο ίδιος άλλωστε ίδρυσε την πρώτη καθαρή Πεντηκοστιανή ομάδα. Δηλαδή η Πεντηκοστιανή αίρεση άρχισε να διαιρείται ως προς την διδασκαλία και την πράξη. Ο Ευσέβιος Παπαστεφάνου που θεωρείται ο ιδρυτής της κίνησης “ορθόδοξοι χαρισματικοί” θεωρεί την διαδραμάτιση αυτών των γεγονότων σαν την σύγχρονη πεντηκοστή. Ήδη οι Πεντηκοστιανοί έχουν οπαδούς σε πολλά σημεία κι άλλων ηπείρων εκτός της Αμερικής. Για τις διαστάσεις όμως και τις υποδιαιρέσεις της πεντηκοστιανής αίρεσης θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο.

  • Προβολές: 1253

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance