Ἡ Διαρκής Ἱερὰ Σύνοδος γιὰ τὴν στάση τῆς Ἱ. Μονῆς Μεταμορφώσεως ἀπέναντι στὸν Μητροπολίτη

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος συνεζήτησε για μια ακόμη φορά το πρόβλημα που δημιούργησε η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, και αποφάσισε να στείλη, σε συνέχεια των υπ’ αριθμ. Πρωτ. 2442, 3720, 4052/19-11-1998, 263/19-1-1999 και 680/24-2-1999 εγγράφων της, και ένα τελευταίο έγγραφο, με το οποίο προτρέπεται ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Σπυρίδων Λογοθέτης να υπακούση στον Μητροπολίτη του. Δημοσιεύουμε το σημαντικό αυτό κείμενο της Ιεράς Συνόδου προς ενημέρωση των αναγνωστών.

“Πανοσιολογιώτατε,

Η Αγία του Χριστού Ορθόδοξος Εκκλησία, εν τη ανυστάκτω και αδιαλλείπτω μερίμνη Αυτής, περί της εν τη Εκκλησιαστική Διοικήσει ευταξίας και καταστάσεως, στοιχούσα και τω Αποστολικώ παραγγέλματι: “Πάντα κατά τάξιν και ευσχημόνως γινέσθω” (Α' Κορ. ιδ', 40) πολλήν πάντοτε κατέβαλε την φροντίδα δια την διαφύλαξιν και περιφρούρησιν της Κανονικής Τάξεως.

Ο Αποστολοπαράδοτος θεσμός του Επισκόπου, εμπλουτισθείς σύν τω χρόνω δια τε της αναγνωρίσεως των ανηκουσών αυτώ ιερατικών, κανονικών και διοικητικών εξουσιών και της επιταγής προς αναντίλεκτον υπακοήν εις τα κελεύσματα αυτού υπό παντός Κληρικού, Μοναχού και Λαϊκού, υπαγομένου αυτώ ή και απλώς κινουμένου εντός της ανεγνωρισμένης διοικητικής περιφερείας (επαρχίας) αυτού, αποτελεί το θεμέλιον προς διατήρησιν εντός του εκκλησιαστικού καθεστώτος της κανονικής τάξεως και πειθαρχίας (obedientia canonica).

Δια τούτο η Δ' εν Χαλκηδόνι Οικουμενική Σύνοδος δια των δ' και η' Ιερών Κανόνων Αυτής, ώρισεν άπαξ δια παντός και τελεσιδίκως τα αφορώντα εις κανονικήν σχέσιν των Μοναχών μετά του επιχωρίου Επισκόπου:

“Τους δε καθ’ εκάστην πόλιν και χώραν μονάζοντας υποτετάχθαι τω Επισκόπω, και την ησυχίαν ασπάζεσθαι και προσέχειν μόνη τη νηστεία και τη προσευχή, εν οίς τόποις απετάξαντο, προσκαρτερούντες, μήτε δε εκκλησιαστικοίς, μήτε βιωτικοίς παρενοχλείν πράγμασιν, ή επικοινωνείν, καταλιμπάνοντες τα ίδια μοναστήρια, ει μήποτε άρα επιτραπείεν δια χρείαν αναγκαίαν υπό του της πόλεως Επισκόπου”.

“Οι κληρικοί των ... μοναστηρίων ... υπό την εξουσίαν των εν εκάστη πόλει Επισκόπων, κατά την των αγίων Πατέρων παράδοσιν, διαμενέτωσαν, και μη κατά αυθάδειαν αφηνιάτωσαν του ιδίου Επισκόπου. Οι δε τολμώντες ανατρέπειν την τοιαύτην διατύπωσιν, καθ‘ οίον δήποτε τρόπον, και μη υποταττόμενοι τω ιδίω Επισκόπω, ει μεν είεν κληρικοί, τοις των Κανόνων υποκείσθωσαν επιτιμίοις, οι δε μονάζοντες ή λαϊκοί, έστωσαν ακοινώνητοι”.

Η σωτήριος αύτη πατροπαράδοτος διδασκαλία είναι εις την εποχήν μας ιδιαιτέρως επίκαιρος, εξ αιτίας και της παρατηρουμένης αμβλύνσεως του εκκλησιαστικού φρονήματος των Χριστιανών, εις ήν υμείς πρωτίστως οι το αγγελικόν και άγιον σχήμα ενδυθέντες, θα έδει ίνα θέσητε φραγμόν και γένητε φως των εν κόσμω πιστών και τρίβοι απλανείς.

Από χρόνου ικανού όμως η Ιερά Σύνοδος βαθυαλγούσα παρακολουθεί υφισταμένην μίαν υφέρπουσαν κρίσιν εις τας σχέσεις υμών μετά του Ποιμενάρχου υμών, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου, ιδιαιτέρως θλιβεράν και επικίνδυνον δια την ενότητα του χριστεπωνύμου πληρώματος της τοπικής Εκκλησίας.

Όθεν, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος εν τη Συνεδρία Αυτής της 4ης οδεύοντος μηνός Φεβρουαρίου ε.έ., τα περί του ως είρηται προβλήματος διεξελθούσα και αύθις μετ’ επιστασίας, ενδιαφέροντος και αγάπης προς αμφοτέρας τας πλευράς, έγνω παρακαλέσαι πατρικώς και συστήσαι Συνοδικώς, δι’ υστάτην φοράν, όπως υπακούητε εν αγάπη και απλότητι ανυποκρίτω εις τον οικείον Επίσκοπον, όστις ίσταται εν μέσω των πιστών εις τύπον και τόπον Χριστού, κατά τον θεοφόρν Ιγνάτιον, μη αθετούντες την γνώμην του πνευματικώς και εκκλησιολογικώς κυριάρχου υμών Ποιμένος, πειθαρχούντες προς τας εντολάς αυτού και παραμένοντες “εις τους εαυτών όρους” και “εφ’ ω ετάχθητε” δια της χριστομιμήτου ταπεινώσεως και υπακοής. Η δε υπακοή υμών αύτη δέον όπως εκδηλούται και δια της αναφοράς προς αυτόν δια πάν επιτελούμενον εν τη Ιερά υμών Μονή και την λήψιν ευλογίας εκ των προτέρων δια την διενέργειαν οιουδήποτε έργου κατά τας κειμένας κανονικάς και εκκλησιαστικάς διατάξεις, μη παρερμηνεύοντες τα ισχύοντα δια τας Ιεράς Μονάς, αι οποίαι υποχρεούνται εις την τήρησιν των τε Ιερών Κανόνων και των Νόμων του Κράτους, προς διασφάλισιν της κανονικότητος αλλά και της νομιμότητος των υμετέρων ενεργειών και αποφυγήν δυσαρέστων επιπτώσεων. Τούτο άλλωστε απετέλεσε και τον γλυκύν καρπόν τής, μετά την κατά την 1-3-1999 συνάντησιν υμών μετά του Επισκόπου υμών, επιτευχθείσης συμφωνίας, καθ‘ ήν απεδέχθητε την υφ’ υμών τήρησιν πασών των κανονισμών και νομικών διατυπώσεων εν τη καθ’ όλου διεξαγωγή της μοναστικής υμών πορείας.

Κατακλείοντες, προτρέπομεν και πάλιν πατρικώς και εν αγάπη ειλικρινεί την τε υμετέραν Πανοσιολογιότητα και την περί υμάς εν Χριστώ Αδελφότητα, “τούς παραστάτας του Χριστού” κατά τον Μέγαν της Καισαρείας φωστήρα Βασίλειον, όπως λαβόντες υπ’ όψιν τα ως άνω Συνοδικώς αποφασισθέντα, επιδείξητε την προσήκουσαν χριστομίμητον υπακοήν και ευπείθειαν και διατηρήσητε ασάλευτον την ενότητα προς τον Επίσκοπον υμών, επ’ αγαθώ της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας και της αμωμήτου ημών πίστεως.

Επί δε τούτοις επιδαψιλεύομεν υμίν τας πατρικάς ευχάς και ευλογίας ημών διατελούντες μετά της εν Κυρίω αγάπης.

† Ο Αθηνών ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, Πρόεδρος”

  • Προβολές: 998

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance