Ο σωστός Γονιός, Δάσκαλος, Άνθρωπος

Ο συμπολίτης μας ψυχολόγος Δρ. Κωνσταντίνος Τσιμπούκης, γνωστός από την εφημερίδα Διαπαιδαγώση, της οποίας είναι ιδρυτής και διευθυντής σύνταξης, μας έδωσε ένα βιβλίο με τίτλο: “Ο σωστός Γονιός, Δάσκαλος, Άνθρωπος”, που είναι απόσταγμα της επιστημονικής εμπειρίας του, την οποία απέκτησε μέσα από την σημαντική δραστηριότητά του, κυρίως σε τομείς σχετικούς με την παιδαγωγική Ψυχολογία και την Συμβουλευτική Παιδαγωγική.

Είναι γεγονός, βέβαια, ότι για έναν που βλέπει τα θέματα μέσα από το πρίσμα της παραδόσεως των αγίων Πατέρων, η Ψυχολογία δεν μπορεί να οδηγήση τον άνθρωπο στην ολοκλήρωσή του, όπως την διδάσκει ο απακαλυπτικός λόγος της Εκκλησίας. Τον βοηθά, όμως, να ισορροπήση ψυχολογικά -όταν δεν έχει στενό σύνδεσμο με την ζωή της Εκκλησίας- και να αποκτήση μια ομαλή κοινωνική ζωή. Τα ψυχολογικά φαινόμενα δεν ταυτίζονται με τα πνευματικά. Οι πνευματικές εμπειρίες, που είναι άλλης τάξεως, έχουν συνέπειες στην ψυχή του ανθρώπου, αλλά δεν εξηγούνται, ούτε ρυθμίζονται με κανόνες και πορίσματα της Ψυχολογίας.

Το βιβλίο του κ. Κ. Τσιμπούκη, όμως, δεν είναι στενά ψυχολογικό, με την έννοια ότι δεν ακολουθεί μονολιθικά μια από τις σχολές της ψυχολογίας, οι οποίες, πρέπει να υπογραμμισθή, ότι αναπτύχθηκαν σε τελείως διαφορετικά πολιτιστικά περιβάλλοντα από το δικό μας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα Συμβουλευτικό Εγχειρίδιο για γονείς, εκπαιδευτικούς, αλλά και οποιονδήποτε άνθρωπο που θέλει να ζήση δημιουργικά μέσα στην κοινωνία, το οποίο εκμεταλλεύεται τα πορίσματα της σύγχρονης ουμανιστικής Ψυχολογίας, την αποκρυσταλλωμένη σε λόγους πείρα μεγάλων σοφών της εποχής μας, όμως, λόγω των παραδοσιακών ριζών του συγγραφέα, στηρίζεται πρωταρχικά στις βασικές αρχές του Ευαγγελίου, στους λόγους μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας και σε διαχρονικές αρχές που διατύπωσαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι.

Σε καθαρά Ψυχολογικό βιβλίο δεν είναι εύκολο να βρεθή η ερώτηση που είναι ταυτόχρονα και προτροπή: “Ενεργείτε και εργάζεστε σαν όλα να εξαρτώνται από σάς; Ενώ εργάζεστε και όταν τελειώνετε, προσεύχεστε και εμπιστεύεστε τον εαυτό σας και την λύση των προβλημάτων σας στον Θεό; Πιστεύετε ότι με την βοήθεια του Θεού τα πάντα είναι δυνατά; Γνωρίζετε ότι η πίστη ενός κόκκου σιναπιού, η θερμή και η δυνατή πίστη, είναι ικανή να μετακινήση και βουνά;” Για να διατυπωθή ένα τέτοια ερώτημα προϋποθέτει σύνδεση με την παράδοση των Πατέρων μας.

Κέντρο όλων των σκέψεων του κ. Κ. Τσιμπούκη είναι η φράση “ανακάλυψε το διαμαντάκι του συνανθρώπου σου”. Η ρίζα της είναι καθαρά ευαγγελική. Η θετική κίνηση που εκφράζει είναι, κατά τον κ. Τσιμπούκη, το πρώτο από τα δώδεκα βήματα που πρέπει να κάνη κανείς για να φθάση στην ψυχολογική και κοινωνική του ωρίμανση.

Στη συνέχεια θα αφήσουμε το ίδιο τον κ. Κ. Τσιμπούκη να πη τον συμβουλευτικό λόγο του.

Σημειώνει: “Όταν μιλάμε για τους ανθρώπους πρέπει να θυμόμαστε πάντοτε, ότι δεν έχουμε να κάνουμε με λογικά όντα, αλλά κυρίως με όντα συναισθηματικά, γεμάτα προκαταλήψεις που κινούνται με την περηφάνια και τον εγωϊσμο”. Γι αυτό χρειάζεται να είμαστε πολύ διακριτικοί στην συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους. Δεν πρέπει να τους κάνουμε να αισθάνονται ανεπιθύμητοι, αντίθετα να τους δείχνουμε ότι τους θέλουμε και τους τιμούμε, όπως είναι. Αυτή η ανάγκη της τιμής των άλλων, όμως, δεν συνιστά την ωριμότητα του ανθρώπου, γιατί “όσο πιο ώριμος και εσωτερικά ελεύθερος είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερο εξαρτάται από την εξωτερική αναγνώριση και επιδοκιμασία των άλλων και αρκείται σ’ αυτήν που προέρχεται από τον ίδιο του τον εαυτό και την συναίσθηση, ότι κάνει το καθήκον του”.

Είναι χαρακτηριστικά αυτά που λέει για τον ρόλο του πατέρα και της μητέρας στην αγωγή των παιδιών. Γράφει:

“α) Η προσωπικότητα του παιδιού επηρεάζεται κυρίως από την προσωπικότητα του πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι οι πατέρες πρέπει να προσέχουν πολύ για την εικόνα που αντανακλούν στα παιδιά τους. Σημαίνει ότι οι μητέρες και τα άλλα μέλη της οικογένειας πρέπει να φροντίζουν να τονίζουν τα θετικά σημεία των πατέρων και ν’ αποφεύγουν να χρησιμοποιούν αρνητικά επίθετα γι’ αυτούς. Σημαίνει ακόμη ότι οι πατέρες πρέπει να αφιερώνουν χρόνο, ώστε να είναι με τα παιδιά τους στο παιγνίδι, στο διάβασμα, στην τηλεόραση, στην συζήτηση κ.ά. Οι πατέρες αποτελούν το ξίφος, με το οποίο οπλίζουν το παιδί τους για να αντιμετωπίση την ζωή.

β) Ο συναισθηματικός κόσμος των παιδιών επηρεάζεται κυρίως από το συναισθηματικό κόσμο της μητέρας. Αυτό σημαίνει ότι οι μητέρες πρέπει να προσέχουν πολύ για την εικόνα που αντανακλούν στα παιδιά τους. Σημαίνει ακόμα ότι ο πατέρας και τα άλλα μέλη της οικογένειας πρέπει να χρησιμοποιούν θετικά επίθετα, όταν αναφέρονται στην μητέρα, και να τονίζουν τα θετικά της σημεία. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται, ώστε να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν αρνητικές περιγραφές για την μητέρα και την συμπεριφορά της. Οι μητέρες αποτελούν την ασπίδα, την οποία παραδίδουν στα παιδιά τους και με την οποία θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της ζωής. Ούτε το ξίφος μόνο, ούτε η ασπίδα μόνη φθάνει. Χρειάζονται και τα δύο.

Και ο πατέρας και η μητέρα.”.

Κλείνοντας αυτή την παρουσίαση του βιβλίου του Δρ Κ. Τσιμπούκη πρέπει να πούμε, ότι μια από τις κύριες δραστηριότητές του είναι η οργάνωση “Σχολών Γονέων”, οι οποίες εργάζεται για επεκταθούν σε κάθε Δήμο, Κοινότητα, Σχολείο ή Ενορία.

π.Θ.Α.Β.

  • Προβολές: 932

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance