Εἰδήσεις Φεβρουαρίου 2000

Εκοιμήθη η μοναχή Φιλοθέη

Την 23η Ιανουαρίου 2000 κοιμήθηκε εν Κυρίω η μοναχή Φιλοθέη της Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς. Την Μονή της μετανοίας της την υπηρέτησε άνω των σαράντα ετών.

Η εξόδιος ακολουθία έγινε εν μέσω Εκκλησίας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου, παρουσία πολλών Ιερέων και λαού, οι οποίοι ανηφόρησαν στο Μοναστήρι παρ’ όλη την βαρυχειμωνιά.

Μνημόσυνο υπέρ ευεργετών Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Αντιρρίου

Την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου, οι Ενορίτες του Ι. Ναού Αγίου Νικολάου Αντιρρίου τέλεσαν επίσημο αρχιερατικό μνημόσυνο για όλους τους συντελεστές της ανεγέρσεως και εν γένει λειτουργίας του Ναού τους. Το μνημόσυνο υπέρ των κεκοιμημένων Ιερέων, Ιεροψαλτών, Επιτρόπων, Νεωκόρων, δωρητών και αφιερωτών του Ι. Ναού έχει καθιερωθεί και γίνεται ανά τριετία, και πέρα από την θεολογική του σημασία, είναι μια πράξη τιμής ευγνωμοσύνης προς τους ευεργέτες.

Βασιλόπιττα Συνδέσμου Αγάπης Αγίου Γεωργίου

Ο Σύνδεσμος Αγάπης της Ενορίας Αγίου Γεωργίου έκοψε την Βασιλόπιττά του, στις 27 Ιανουαρίου 2000. Την Βασιλόπιττα του Συνδέσμου ευλόγησε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος απηύθυνε λόγους πατρικούς στους Ενορίτες. Μετά την προσφώνηση του υπευθύνου Ιερέως π. Λάμπρου Κούτσικου, τον λόγο πήρε η Πρόεδρος του Συνδέσμου κ. Αλεξάνδρα Θανοπούλου, η οποία έκανε τον απολογισμό του έργου του για το παρελθόν έτος, κατά το οποίο δόθηκε βαρύτητα στην πρόνοια (βοήθεια απόρων, αρρώστων, επιδοτήσεις φτωχών οικογενειών, μαθητών κλπ.), όπου δαπανήθηκαν οι περισσότερες δυνάμεις και οι οικονομίες του Συνδέσμου. Άλλοι τομείς δραστηριοποίησης ήταν ο καλλωπισμός του Ναού, η διοργάνωση εορτών κλπ.

Εορταστική Εκδήλωση των Δασκάλων και Νηπιαγωγών

Την Κυριακή 30 Ιανουαρίου, των Τριών Ιεραρχών, πραγματοποιήθηκε η εορταστική σύναξη των Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ναυπακτίας - Δωρίδος. Είχε προηγηθεί ο εκκλησιασμός στην Αγία Παρασκευή Ναυπάκτου. Ακολούθησε λιτή τελετή στο Ξενία, κατά την οποία οι Δάσκαλοι και Νηπιαγωγοί της επαρχίας μας τίμησαν τους συνταξιοδοτηθέντες κατά την πρόσφατη σχολική χρονιά συναδέλφους τους.

Προσφώνησε τους καλεσμένους ο κ. Γεώργιος Παπαθανασίου, Πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων και νηπιαγωγών, δίδοντας λακωνικά το στίγμα της εορτής, που είναι η ευλαβική τιμή στους Μεγάλους Ιεράρχες, οι οποίοι πρέπει να αποτελούν πρότυπα σμίλευσης των παιδικών ψυχών.

Σύντομο λόγο απηύθηναν: ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος τόνισε εν ολίγοις την ευρύτητα του πνεύματος και την επικαιρότητα της διδασκαλίας των Τριών Ιεραρχών· ο Δήμαρχος Ναυπάκτου κ. Κωνσταντίνος Κονίδας, ο οποίος μίλησε για την αναγκαιότητα της εμπνεύσεως των σχεδιαστών της σύγχρονης παιδείας από το έργο των Τριών Ιεραρχών· ο Σχολικός Σύμβουλος κ. Κωνσταντίνος Παπανδρέου, ο οποίος μίλησε για τον ήρωα δάσκαλο που μοιράζει την ζωή του ανάμεσα στον πίνακα, την έδρα και τα παιδιά με τα σπινθηροβόλα μάτια, και ευχήθηκε, στην εποχή μας που υπάρχει τεράστια κρίση της οικογένειας, να είναι σε θέση ο δάσκαλος να αναπληρώνει κατά το δυνατόν το κενό αυτό· ο Προϊστάμενος του 5ου Γραφείου κ. Αθανάσιος Καραγεώργος, ο οποίος τόνισε την αξία του δασκαλικού αξιώματος στην ιστορία του γένους και την ηθοπλαστική του δύναμη, ενώ κατευόδωσε τους τρεις συνταξιοδοτηθέντας συναδέλφους.

Ήταν γενικά μια συγκινητική και θερμή εκδήλωση, η οποία οφείλεται εν πολλοίς και στο υψηλό ηθικό και την σύμπνοια των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι τιμηθέντες δάσκαλοι ήσαν ο κ. Μήτσης Θεόδωρος η σύζυγός του κ. Αργύρη Ευδοκία και ο κ. Τσόκας Χαράλαμπος.

Διδασκαλικές αναμνήσεις

Εκ μέρους των τιμηθέντων διδασκάλων μίλησε ο κ. Χαράλαμπος Τσόκας, γεμίζοντας με ιερές αναμνήσεις την αίθουσα. Ευχαρίστησε για την τιμή, και μάλιστα την μεγάλη αυτή ημέρα, και καλομοίρησε το λειτούργημά τους. Ενθυμήθηκε τις πρώτες διδασκαλικές του αναμνήσεις:

“...Όταν στα μέσα της δεκαετίας του ’60, ανηφόρισα στους ελάτινους όγκους της ορεινής Ναυπακτίας, δεν μπόρεσα το ίδιο βράδυ να φτάσω στο Δενδροχώρι, εκεί στο βάθος πέρα από την Κλεπά, που τοποθετήθηκα.

Το χωριό δεν είχε αυτοκινητόδρομο, η άφιξη έγινε την επομένη με πεζοπορία. Τέτοιες πεζοπορίες έγιναν πολλές και μέσα στα χιόνια από μένα, αλλά και άλλους συναδέλφους μου της εποχής εκείνης. Και γιατί να μην πω και το ξεποδάριασμα από χωριό σε χωριό στις αρχές της δεκαετίας του ’70 συνοδία του επιθεωρητή.

Το βράδυ άρχιζε κιόλας να μου καψαλίζη τα όνειρα και τις ελπίδες της νιότης μου η λάμπα του πετρελαίου. Ηλεκτροφωτισμό δεν είχαν τα χωριά. Πρωί - απόγευμα σχολείο...

Δεν μ’ ενδιέφερε τί θα φάω και πώς θα ζήσω· αυτό ήταν δευτερεύον. Το σπουδαιότερο ήταν ο φόβος της δουλειάς μου, η διδασκαλία μου στα παιδιά, ο επιθεωρητής με την αλληλογραφία του και η αποδοχή από τους κατοίκους...

Θυμάμαι τους πρώτους μαθητές μου, όπως και άλλους που γνώρισα στα σχολεία Κλεπάς, Ελατόβρυσης, Ελατούς και Τερψιθέας· παιδιά ντροπαλά, με φτωχό κάπως λεξιλόγιο, ελάχιστα βιβλία, χωρίς γραφικά, έλειπε και το μικρό μολυβάκι· παιδιά στερημένα και λιγνά σαν ασκητικές βυζαντινές μορφές.

Και οι χωρικοί με την καλημέρα τους στον δρόμο και προπαντός το βράδυ στο καφενείο με τις συζητήσεις, τις ερωτήσεις, που είναι η Χάγη και η Φρανκφούρτη που άκουσαν στο ραδιόφωνο, τα καλά τους λόγια για την προσφορά σου, πάντα αρχοντικοί και ευγενικοί στην ψυχή, έγιναν οι πρώτοι καλωσυνάτοι επιθεωρητές μας και ανατροφοδότησαν τον ζήλο για να προκόψη η δουλειά μας...

Στο μυαλό μας ζουν και κινούνται εκατοντάδες μαθητές μας που διδάξαμε... Καλή τους ώρα όπου κι αν βρίσκονται σήμερα με τις οικογένειές τους”.

Ο κ. Τσόκας θεώρησε χρέος του ό,τι έκανε για το καλό των μαθητών του, ενώ έθεσε ως ζήτημα απολογίας στον “Ύπατο Κριτή”, από αυτήν ακόμα την ζωή, τις παραλήψεις του. Τελείωσε δε τον λόγο του με έκφραση της αισιοδοξίας του και ευχές στους νεωτέρους.

Ὑπενθύμιση - Παράκληση

Με την ευκαιρία της δημοσιεύσεως του Απολογισμού 1999, υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες της “Εκκλησιαστικής Παρέμβασης” ότι η προσπάθειά της στηρίζεται στις συνδρομές τους, οι οποίες, αν και προαιρετικές, είναι απαραίτητες για την απρόσκοπτη κυκλοφορία της. Παρακαλούμε, λοιπόν, όσους δύνανται και επιθυμούν, να συνδράμουν την εκδοτική μας προσπάθεια.

Ανακοίνωση

Η Ιερά Μητρόπολη λειτουργεί Παιδικές Κατασκηνώσεις στους χώρους του Αγίου Παντελεήμονος στο Αντίρριο. Η επαναλειτουργία τους άρχισε πριν λίγα χρόνια, αφού δαπανήθηκαν γι’ αυτές όσα χρήματα, έστω και λιγοστά, υπήρχαν διαθέσιμα, καθώς φαίνεται και στους κατ’ έτους απολογισμούς της Ι. Μητροπόλεως που δημοσιεύονται στην Παρέμβαση.

Σε πρώτη φάση φιλοξενούσαν μόνο κορίτσια. Το καλοκαίρι του 1999 λειτούργησε και μία περίοδος αγοριών. Γι’ αυτόν τον σκοπό χρειάστηκε να δημιουργηθή γήπεδο ποδοσφαίρου με γκαζόν. Δυστυχώς, η φοβερή νεροποντή του φθινοπώρου προξένησε μεγάλη ζημία στο γήπεδο (παρέσυρε το τειχίο, την περίφραξη και μεγάλο μέρος του αγωνιστικού χώρου). Για να επιδιορθωθή η συγκεκριμένη ζημία, χρειάζεται δαπάνη τρισήμιση εκατομμυρίων δρχ. (3.500.000) τουλάχιστον, ενώ χρειάζεται να γίνη και μια γενικότερη στήριξη του τειχίου που συγκρατεί το γήπεδο, το οποίο στην μία του πλευρά είναι υπερυψωμένο από τους παρακείμενους ελαιώνες.

Παρακαλούμε, λοιπόν, όσους Χριστιανούς επιθυμούν καί, κυρίως, όσους έχουν ...φίλαλθα αισθήματα, να συνδράμουν την έκτακτη αυτή ανάγκη που παρουσιάστηκε στον τομέα της διακονίας της νεότητος, ώστε η Ιερά Μητρόπολη να διατηρήση την δυνατότητα για περαιτέρω τελειοποίηση των υπολοίπων εγκαταστάσεων των Κατασκηνώσεων, προς όφελος των παιδιών.

Ας έχουμε υπ’ όψη μας ότι ο χώρος των Κατασκηνώσεων Αντιρρίου χρησιμεύει καθ’ όλη την διάρκεια του έτους και ως τόπος συνεδρίων και φοιτητικών συναντήσεων, και ως τόπος εκδρομής, φιλοξενώντας παιδιά από τα Σχολεία Αντιρρίου και Ναυπάκτου, και φυσικά από τις Νεανικές Συνάξεις των Ενοριών.

Ετικέτες: ΕΙΔΗΣΕΙΣ

  • Προβολές: 1023

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance