Μέθοδος Ορθοδόξου Ψυχοθεραπευτικής

Στα πλαίσια της ποιμαντικής φροντίδας της Ιεράς Μητροπόλεως για τον λαό, πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα απόγευμα, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως, συνάξεις κατά τις οποίες ο Σεβασμιώτατος αναλύει στους Χριστιανούς διάφορα θέματα πνευματικής οικοδομής.

Οι συνάξεις αυτές πραγματοποιούνται κατά την διάρκεια του έτους, εκτός από τις περιόδους των Τεσσαρακοστών, κατά τις οποίες οι συνάξεις αυτές μεταφέρονται, υπό μορφή κηρυγμάτων, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου, και εκτός του καλοκαιριού, κατά το οποίο ο Σεβασμιώτατος περιοδεύει τις ορεινές Ενορίες.

Τις τελευταίες Δευτέρες πριν την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ο Σεβασμιώτατος ανέπτυξε μια σειρά θεμάτων, που θα αναφέρονταν στην μέθοδο που διαθέτει η Εκκλησία μας, για την θεραπεία του ανθρώπου.

Η σειρά αυτή των ομιλιών άρχισε με την ανάλυση ορισμένων επιστολών του Μεγάλου Βασιλείου, μέσα στις οποίες φαίνεται η νηπτική διδασκαλία του Αγίου, η βαθειά γνώση της ανθρώπινης προσωπικότητας, η οξεία αντίληψη των κινήσεων του νού, η συνετή, φιλάνθρωπη και δίκαιη αντιμετώπιση των ανθρωπίνων παθών, η γεύση της καθαρτικής, φωτιστικής και θεοποιού θείας Χάριτος. Σε αυτές τις πρώτες ομιλίες, παρουσίασε την πτωτική κατάστασή μας σε σχέση με την καθαρότητα και την απλότητα των πρωτοπλάστων και των θεραπευμένων πνευματικών ανθρώπων. Αποσαφήνισε δε τις έννοιες “ασθένεια”, “υγεία” και “θεραπεία”, στις οποίες έδωσε πνευματικό περιεχόμενο και όχι ψυχολογικό ή σωματικό. Οπωσδήποτε, όμως, η πνευματική κατάσταση αντανακλά και στην βιολογική ζωή και μάλιστα σε δύο χρόνους: άπαξ, κατά την πτώση, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να υπόκειται πλέον στην φθορά, και εν συνεχεία στον κάθε άνθρωπο προσωπικά, με την καθημερινή επίδραση πάνω στον ψυχοσωματικό του οργανισμό.

Μετά τις πρώτες αυτές ομιλίες, δημιουργήθηκε η επιθυμία στους ακροατές να μάθουν και το πώς, δηλαδή την μέθοδο δια της οποίας αποκαθίσταται η φυσική λειτουργία των ανθρωπίνων δυνάμεων και λειτουργιών, και πώς γίνεται η “πνευματική ρύθμιση”, που έχει ως τέλος την ατέλεστη αγιότητα.

Έτσι, ακολούθησαν άλλες δύο ομιλίες, στις οποίες έγινε περιγραφή της μεθόδου αυτής, η οποία είναι πολύ φυσική και ανθρώπινη, αφού δεν παραπέμπει σε ειδικές και απόκρυφες γνώσεις, ούτε χρειάζεται ξεχωριστές ικανότητες και προσόντα και ούτε απαιτεί αποκλειστικό χώρο εφαρμογής της. Πρόκειται για την τήρηση των εντολών του Κυρίου, που ταυτίζεται με την πατερική, ησυχαστική παράδοση, και έχει ως στίβο την καθημερινή ζωή.

Βεβαίως, ο Σεβασμιώτατος έκανε εξ αρχής την διάκριση, ότι άλλο ο λόγος περί της μεθόδου, και άλλο αυτή καθ’ εαυτή η μέθοδος, όπως άλλο είναι το οδοιπορικό και άλλο η πορεία, η οποία είναι προσωπική για κάθε Χριστιανό και προϋποθέτει, εκτός από τον προσωπικό (ελαφρύ) ζυγό, την Εκκλησία (μυστήρια, λατρεία, ποιμένα, κοινότητα).

Η τελευταία ομιλία του Σεβασμιωτάτου πριν την Μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε ως αντικείμενο την επίκαιρη και ενδιαφέρουσα διάκριση μεταξύ ψυχολογίας και ορθόδοξης ψυχοθεραπείας, το οποίο ήταν συνάρτηση και συνέχεια όλης αυτής της σειράς ομιλιών που έκανε στο λογικό ποίμνιο του Χριστού, και που θα μπορούσαμε να τις ονομάσουμε “μαθήματα μεθόδου ορθόδοξης ψυχοθεραπευτικής”.

Αρχιμ. Κ.Ε.Γ.

  • Προβολές: 1124

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance