Νησίδες Ορθοδοξίας - εἰδήσεις ἀπό τὸ διαδίκτυο καὶ σχόλια

Μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή λάβαμε στην ηλεκτρονική αλληλογραφία της σελίδος Romanity. Η επιστολή αυτή θίγει πολλά θέματα, τα οποία υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να αποτελέσουν το καθένα ξεχωριστά θέμα μιας ολόκληρης θεολογικής μελέτης. Και εδώ βρίσκεται η αξία της επιστολής αυτής, στο ότι αποδεικνύει πώς η θεολογία είναι ζωή, βίωμα και όχι στοχασμοί, είναι μια πονεμένη διήγηση του βίου, και όχι μια ηδυπαθής διανόηση περί εννοιών και κατηγοριών.

Ο αποστολέας της, Σεραφείμ ά. ά., είναι ένας αδελφός μας Ορθόδοξος, “χαμένος” σε ένα νησί του Ειρηνικού Ωκεανού, στην μακρινή Μικρονησία. Είναι ο μόνος Ορθόδοξος στο νησί, ενώ ο πνευματικός του φίλος και αδελφός, με τον οποίο βαπτίσθηκαν μαζί, ζη σε ένα διπλανό νησί. Η ενορία στην οποία βαπτίσθηκαν απέχει πλέον 2.000 μίλια! Αποτελεί, δηλαδή, ο Σεραφείμ μια προσωπική “μικρο-νησίδα” Ορθοδοξίας μέσα στην θάλασσα των αλλοθρήσκων, που διαβιούν στην Μικρονησία, μέσα στην απέραντη θάλασσα του Ειρηνικού.

Ίσως δεν θα έπρεπε, αλλ’ όμως θα μπούμε στον πειρασμό να υπογραμμίσουμε μερικά από τα σημαντικά κατά την γνώμη μας σημεία της επιστολής αυτής, η οποία θα μιλήση μόνη της στην καρδιά κάθε πιστού.

1. Μεγάλωσε σε περιβάλλον Βαπτιστών, και για πολλά χρόνια ήταν ένας “χαρισματικός άνθρωπος του Ιησού”.

2. Μεταστράφηκε στην Ορθοδοξία, γιατί πιστεύει ότι μέσα στην καρδιά της “φυλάσσεται η πληρότητα του θησαυρού του Ιησού”, γιατί πιστεύει ότι σ’ αυτή ζη η παράδοση των Αποστόλων, η οποία έχει διασωθή μέχρι τις ημέρες μας μέσω των “ζωντανών φώτων”, των αγίων –“φυλάχθηκε ο άγιος θησαυρός για την οποιαδήποτε προσκυνήτρια αναζητούσα ψυχή που ο Κύριος οδηγεί στην αγκαλιά της Εκκλησίας”. Σε άλλο σημείο ομολογεί: “ώσπου διάβασα για την Ορθοδοξία, γνώρισα τους βίους των αγίων και βλέποντας πώς στην Ορθοδοξία αυτή η παράδοση ζούσε σε μεγάλο ή σε μικρό βαθμό, γενεά προς γενεά, από την εποχή των Αποστόλων μέχρι σήμερα, έλιωσε την καρδιά μου ξανά”, και “έτσι ήλθα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, στην πίστη των Αποστόλων”. Και αυτό είναι βασικό, γιατί το θέμα της αδιάλειπτης εκκλησιαστικής παραδόσεως αποτελεί κριτήριο διαφοροποίησης και διάκρισης των Πεντηκοστιανών και των διαφόρων Χαρισματικών Κινημάτων από την Εκκλησία.

3. Αν και βρίσκεται στην αντίπερα άκρη της υδρογείου, διαθέτει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των Ρωμηών, το φιλότιμο και την πηγαία ευγένεια. Είναι συγκλονιστικά τα γραφόμενά του, γραφόμενα ενός πιστού που έχει αναγκαστικά τόσες εξωτερικές δυσκολίες και ελλείψεις, και θα μπορούσε άνετα να δικαιολογήση τον εαυτό του, πλην όμως ομολογεί: “οι “ιδιώτες” συγκρινόμενοι με εμένα, ακόμα και στα όρια ενός αγραμμάτου πιστού χωρικού, οι ιδιώτες λάμπουν σαν πόλεις επάνω όρους κειμένες”, και “ξέρω ακόμα και αν σταθώ για κρίση, Εσύ δεν θα με μισήσεις, και έτσι δεν μπορώ να βρώ τον φόβο, μόνον έναν πόνο πώς ένας τέτοιος ευγενής και γεναιόδωρος Κύριος έχει έναν τέτοιο άπιστο και τεμπέλη δούλο. Προσεύχομαι να βρη έναν τρόπο (ο Κύριος) στο τέλος ώστε να έχη από μένα ό,τι Εκείνος θέλει στην Βασιλεία Του, όχι επειδή αξίζω είτε έλεος είτε σκέψη, αλλά επειδή θα είναι ένα αίσχος να χαθή η Αγάπη Του για μένα άδικα”.

Ο τρόπος δε που απευθύνεται στον παραλήπτη φανερώνει μια ευαίσθητη και ευγενική καρδιά: “Παρακαλώ συγχωρέστε μου την εισβολή στον ελεύθερο χρόνο σας... Καταλαβαίνω ότι είμαι ένας ξένος εισβολέας απρόσκλητος στον χρόνο σας... είσαστε απολύτως ελεύθερος να αγνοήσετε αυτό το μήνυμα”.

4. Η Ορθοδοξία γι’ αυτόν δεν σημαίνει λύση γήινων προβλημάτων, πολύ δε περισσότερο δεν σημαίνει μια κατάσταση ευδαιμονίας, σωματικής είτε ψυχικής, ούτε ακόμη έναν χώρο προσφοράς εμπειριών και δώρων, ίσως και πνευματικών, αλλά, καθώς το βλέπει στους βίους των αγίων και το λαχταρά, “είναι η ζωή της υπέρτατης αγάπης σε ένωση με τον Θεό, που ξεπερνάει τα δώρα και τις κατηγορίες των δώρων”. Η Εκκλησία γι’ αυτόν αποτελεί έναν χώρο προ παντός κοινωνίας πρόσωπο προς πρόσωπο με τον Κύριο. Γράφει χαρακτηριστικά: “Και ξέρω πώς η πληρότητα αυτών των πραγμάτων βρίσκεται στην καρδιά της Ορθοδοξίας. Και γνωρίζω πώς δεν είναι αισθήσεις και νέες εμπειρίες που αναζητάω, αλλά μάλλον στην Ορθοδοξία θέλω να βρώ το μέρος, όπου θα βρεθώ πρόσωπο προς πρόσωπο, ή τουλάχιστον συνεχή καρδία προς καρδία επικοινωνία με τον Κύριο”. Γνωρίζει όμως πώς αυτή η κοινωνία προϋποθέτει θεραπεία: “Εάν μπορέσω να βρώ μερικές καλές απαντήσεις στις ερωτήσεις μου, τότε αυτές οι απαντήσεις θα είναι διαθέσιμες και για άλλους και δεν θα ξεκινήσουν για άλλες “ορθόδοξες” θεολογίες, όπως το κίνημα των Reformers στον Καλβινισμό, ή της “Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας” που τελικά δεν έχουν ό,τι χρειάζεται για να τους θεραπεύση και να εκπληρώση την υπόσχεση της γνησίας κοινωνίας,...”

5. Θεμελιώδης είναι για τον αδελφό μας Σεραφείμ, η σημασία των αγίων για την Εκκλησία. Στην συνέχεια της παραπάνω φράσεώς του γράφει: “Ξέρω πώς αυτό το μέρος υπάρχει. Αυτή η ύπαρξη των Αγίων είναι απόδειξη πώς υπάρχει”. Και σε άλλα σημεία: “Όταν διαβάζω για τους αγίους, όπως τους Πατέρες της ερήμου ή τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ,... Και ήταν αυτή η ύπαρξη αυτών των ζωντανών φώτων διαμέσου της ιστορίας που με έπεισε ότι η πληρότητα του θησαυρού του Κυρίου συνετηρείτο στην καρδιά της Ορθοδόξου Εκκλησίας”, και “ώσπου διάβασα για την Ορθοδοξία, γνώρισα τους βίους των αγίων και βλέποντας πώς στην Ορθοδοξία αυτή η παράδοση ζούσε σε μεγάλο ή σε μικρό βαθμό, γενεά προς γενεά, από την εποχή των Αποστόλων μέχρι σήμερα, έλιωσε την καρδιά μου ξανά”.

6. Ο αδελφός μας Σεραφείμ διατυπώνει μια γνώμη, η οποία προκαλεί σύγκρυο αγωνίας σε κάθε Ποιμένα της Εκκλησίας, αλλά και σε κάθε Χριστιανό, μέλος της Εκκλησίας μας, στον βαθμό που αισθάνεται υπεύθυνος απέναντι στην ζωηφόρο διαδικασία της παράδοσης και της μαθητείας: “Ήταν άσχετο μετά από αυτό να σημειώσω ότι ο άγιος θησαυρός ήταν μερικές φορές φυλαγμένος σε τόσο γήϊνα σκεύη. Το σημαντικό ήταν πώς φυλάχθηκε, και φυλάχθηκε για την οποιαδήποτε προσκυνήτρια αναζητούσα ψυχή που ο Κύριος οδηγεί στην αγκαλιά της Εκκλησίας του”. Μια θεολογική, ομολογιακή πρόταση γεμάτη δύναμη και ενέργεια, μια ομολογία που σκορπίζει παρηγοριά, αλλά και αγωνία μήπως δεν φανούμε άξιοι της ζωηφόρου παραδόσεώς μας και γεμίσουμε τα ορθόδοξα σχήματα με ανορθόδοξο πνεύμα. Τί ευθύνη μήπως δεν μεταφέρουμε ορθά στις μέλλουσες “αναζητούσες” ψυχές την διδασκαλία και την ζωή της Εκκλησίας μας! Άλλωστε, όπως σημειώνει ο αδελφός μας Σεραφείμ: “Ζούμε σε μια εποχή τόσων λίγων γνησίων πνευματικών πατέρων και τόσων λίγων αξίων μαθητών. Είμαστε σε μία εποχή διψασμένων τρεκλιζόντων νεοφύτων και δεν μπορούμε να καταλάβουμε ούτε πότε θα πούμε το “αμήν”, εκτός και αν μας υποδειχθή σε μια τυπωμένη σελίδα”.

7. Για τον Σεραφείμ η περιπλάνηση στο διαδίκτυο δεν αποτελεί ικανοποίηση περιέργειας, ή ευκαιρία για πληροφόρηση. Γράφει: “Έτσι, επισκέφθηκα την ιστοσελίδα σας προσπαθώντας να μάθω, προσπαθώντας να μεγαλώσω,... Θέλω να βρώ το μέρος όπου θα βρεθώ πρόσωπο προς πρόσωπο, ή τουλάχιστον συνεχή καρδία προς καρδία επικοινωνία με τον Κύριο. Ξέρω πώς αυτό το μέρος υπάρχει. Αυτή η ύπαρξη των Αγίων είναι απόδειξη πώς υπάρχει. Απλά θέλω κάποια ένδειξη του πώς θα πάω εκεί...”.

8. Ο αδελφός μας Σεραφείμ έχει ζήσει χρόνια πολλά αναζητώντας και έχει αποκτήσει πείρα πολλών λανθασμένων καταστάσεων. Έχει αποβάλει από πάνω την πνευματική αφέλεια, την οποία δυστυχώς πολλές φορές επιθυμούμε να έχουμε, προκειμένου να μένουμε στάσιμοι και να μην κουραζόμαστε στην πνευματική μας ζωή: “Θέλω να ξέρω τί σημαίνει να συμμετέχης στην Λειτουργία και να την παρακαλουθής. Να την κατανοής όχι με την διάνοια αλλά με την καρδιά. Αλλά ξέρω πώς δεν μπορείς πλέον να εμπιστεύεσαι ότι νοιώθεις, γιατί ξέρω πόσο εύκολα μπορείς να διολισθήσης σε μια παλίρροια “ευσεβούς φαντασίας”. Ζούμε σε μια εποχή τόσων λίγων γνησίων πνευματικών πατέρων και τόσων λίγων αξίων μαθητών”.

9. Ο Σεραφείμ, συντονιζόμενος και σε αυτό το σημείο με την παράδοσή μας, παρακαλεί μέσα σ’ όλην την αγωνία του, για ευχές, για τους κεκοιμημένους και για τους ζωντανούς: “Θα ήθελα μόνο να μας θυμάστε τους Ορθοδόξους προσκυνητές των νησιών της Βορείας Μαριάνας σε τουλάχιστον μια από τις προσευχές σας...”.

Αρχιμ. Κ.Ε.Γ. - Γ.Ε.Γ.

  • Προβολές: 930

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance